Η Vaganova Ballet Academy, που εδρεύει στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, είναι σχεδόν τόσο παλιά όσο το ίδιο το μπαλέτο. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, τα τσάρα και οι κυβερνήσεις έχουν έρθει και έχουν φύγει - αλλά η Ακαδημία παρέμεινε. Είναι εκεί όπου θρύλοι όπως ο George Balanchine, ο Rudolf Nureyev και η Natalia Makarova έκαναν τις πρώτες τους πτυχές. Είναι επίσης όπου η Agrippina Vaganova ανέπτυξε την πρωτοποριακή μεθοδολογία της.
Λοιπόν, πώς είναι να είσαι μαθητής εκεί σήμερα και να νιώθεις το βάρος της ιστορίας στους ώμους σου κάθε φορά που ανεβαίνεις στην μπάρα; DS ρίχνει μια ματιά σε ένα από τα πιο διακεκριμένα ιδρύματα κατάρτισης μπαλέτου στον κόσμο.
Μια λαμπερή παράδοση
Πριν από διακόσια εβδομήντα δύο χρόνια, η Ρώσος αυτοκράτειρα Άννα Ιβάνοβνα εξέδωσε βασιλικό διάταγμα για την έναρξη σχολής μπαλέτου στην Αγία Πετρούπολη. Η πρώτη τάξη είχε μόνο 12 αγόρια και κορίτσια. Αλλά κατά τη διάρκεια των επόμενων 100 ετών, το σχολείο άνθισε. Έγινε ο κύριος χώρος εκπαίδευσης για τη συνδεδεμένη εταιρεία του, το Imperial Ballet, όπου ο χορογράφος Marius Petipa δημιούργησε μπαλέτες όπως Δόν Κιχώτης και Ωραία Κοιμωμένη .
Η μεγαλύτερη εξέλιξη στο πιο πρόσφατο παρελθόν του σχολείου ήταν η άφιξη της Agrippina Vaganova. Απόφοιτος του σχολείου και πρώην χορευτής στο αυτοκρατορικό μπαλέτο, η Vaganova βρήκε την πραγματική της κλήση ως δασκάλα. Προσλήφθηκε το 1921 - την ίδια χρονιά που αποφοίτησε ο Balanchine - και αργότερα έγινε διευθυντής τόσο του σχολείου όσο και της συνδεδεμένης εταιρείας, η οποία μέχρι τότε είχε επαναπροσδιορίσει το μπαλέτο Maryinsky. (Το σχολείο μετονομάστηκε σε Vaganova το 1957, έξι χρόνια μετά το θάνατό της.)
«Σήμερα, ολόκληρο το σχολείο είναι γεμάτο από αυτό το πνεύμα της ιστορίας», λέει η Irina Tolchilshikova, 18 ετών, που είναι στο όγδοο έτος της εκπαίδευσης στην Ακαδημία. Οι διάδρομοι του σχολείου είναι γεμάτοι φωτογραφίες από μαθήματα από τα τελευταία 150 χρόνια, μια εμπνευσμένη - και εκφοβιστική - υπενθύμιση για τους μαθητές των μεγάλων χορευτών που ήρθαν πριν από αυτούς.
Το στυλ Vaganova
Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η Vaganova δημιούργησε ένα πρόγραμμα σπουδών που είναι πλέον το πρότυπο στη ρωσική εκπαίδευση. «Η Vaganova ήταν πρωτοπόρος και της οφείλουμε πολλά στον κόσμο του μπαλέτου», λέει ο John White, πρώην χορευτής του Εθνικού Μπαλέτου της Κούβας που διδάσκει το πρόγραμμα της Vaganova στην Ακαδημία Μπαλέτου της Πενσυλβανίας και δίνει εργαστήρια στη Vaganova σε όλη τη χώρα. Σύμφωνα με τον White, μια ξεχωριστή πτυχή της τεχνικής είναι η έμφαση που δίνεται στα χέρια, τα χέρια και τα μάτια. «Υπάρχει μια συνολική συμμετοχή κάθε μέρους του ατόμου σε κάθε κίνηση», λέει. «Τα μάτια, το άνω μέρος του σώματος, η έκφραση του προσώπου και τα χέρια και τα χέρια είναι όλα συνδεδεμένα. Είναι διαφορετικό από μερικά από τα άλλα σχολεία, τα οποία συχνά εστιάζουν στα πόδια και τα πόδια ».
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα πόδια και τα πόδια δεν είναι σημαντικά. Για τη Vaganova, «όλα οδηγούν στο άμπλορο», λέει ο White. «Ένιωσε ότι το adagio είναι ωραίο - δίνει στο μάτι την ευκαιρία να ξεκουραστεί και έχει όμορφες πόζες και θέσεις. Αλλά ο χορός γίνεται αληθινός χορός όταν αφήνεις τη γη και πετάς. '
Για να διατηρήσει το στυλ και τα τεχνικά πρότυπα της Ακαδημίας, όλοι οι δάσκαλοι και οι προπονητές της λαμβάνουν εκτενή εκπαίδευση πριν τους επιτραπεί στην τάξη. «Είναι σχεδόν το αντίστοιχο του αμερικανικού μεταπτυχιακού τίτλου στο ότι μελετούν κάθε πτυχή της εκπαίδευσης χορευτών όλων των ηλικιών, από αρχάριους 10 ετών έως προ-επαγγελματίες 18 ετών», εξηγεί ο White.
Φοιτητική ζωή
Από την αυγή μέχρι το σούρουπο, η ζωή του μαθητή της Vaganova περιστρέφεται γύρω από την προπόνηση, ένα σημείο που οδηγείται από το γεγονός ότι οι κοιτώνες και τα στούντιο χορού είναι όλα μέρος της ίδιας τεράστιας, μεγαλοπρεπούς εγκατάστασης. Οι περισσότεροι μαθητές κατευθύνονται προς τις αίθουσες χορού - με τσουγκράνα, συνήθως ξύλινα πατώματα, πασπαλισμένα με νερό, αντί για κολοφώνιο, για να αποφευχθεί η ολίσθηση - νωρίς το πρωί για να ζεσταθεί πριν από τις 9:30 π.μ. Έπειτα έχουν ακαδημαϊκές τάξεις, ακολουθούμενες από μια άλλη τάξη χορού. Τα βράδια, υπάρχουν πρόβες για διάφορες μαθητικές συναυλίες και για τους μικρούς ρόλους που παίζουν με το Maryinsky Ballet.
Εκτός από τα μαθήματα χορού τους, οι μαθητές στην ιστορία της Ακαδημίας σπουδάζουν, άλγεβρα, γεωμετρία, γεωγραφία, βιολογία, ρωσική γλώσσα και λογοτεχνία, γαλλικά, αγγλικά, φυσική, χημεία, μουσική, μουσική ιστορία και ιστορία μπαλέτου. Μερικές φορές οι ακαδημαϊκοί και το μπαλέτο τέμνονται, όπως όταν οι μαθητές καλούνται να γράψουν δοκίμια για τα τεχνικά τους λάθη. «Συνήθως υπάρχει συζήτηση με τον προπονητή σχετικά με κάθε λάθος και πώς να το διορθώσει», λέει η διευθύντρια του σχολείου, Βέρα Ντοροφίεβα. «Το κλασικό μπαλέτο είναι ένας μακρύς δρόμος προς την τελειότητα και ο μαθητής πρέπει να καταλάβει ότι κάθε βήμα είναι σημαντικό».
Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Irina λέει ότι η μεγαλύτερη πρόκλησή της είναι να ξεπεράσει την κούραση. «Έχω πολύ λίγο ελεύθερο χρόνο κατά τη σχολική χρονιά - μόνο τις Κυριακές», λέει. Και όπως οι περισσότεροι μαθητές της Vaganova, είναι αδιάφορος να σπρώχνει τον εαυτό της. «Αν κάτι δεν λειτουργεί, δεν μπορώ να τα παρατήσω», λέει. «Αν δεν καταφέρω να κάνω το κίνημα την πρώτη, δεύτερη ή τρίτη φορά, ίσως να το καταφέρω μέχρι την έκτη φορά». Στην πραγματικότητα, μετά από μια κουραστική μέρα μαθημάτων, η Irina επιστρέφει συνήθως στο στούντιο για να κάνει επιπλέον τέντωμα και τεχνικές ασκήσεις. «Το πιο σημαντικό πράγμα», λέει, «είναι να ξεπεράσεις τις δύσκολες στιγμές και να κερδίσεις».
Εντονος ανταγωνισμός
Θα ήταν τεράστιο υποτιθέμενο να πούμε ότι η πολυπόθητη θέση στην Ακαδημία είναι μια πρόκληση. Από 4.000 έως 7.000 παιδιά ηλικίας 8 έως 10 οντισιόν ετησίως για περίπου 70 ανοίγματα στην τάξη για αρχάριους. Και παρά αυτήν την ακραία επιλεκτικότητα, η είσοδος στην Ακαδημία δεν εγγυάται μια επαγγελματική καριέρα. Δεν εγγυάται καν την αποφοίτηση. Μόνο 20 περίπου μαθητές ολοκληρώνουν το πρόγραμμα και συμμετέχουν σε εταιρείες.
Για να προχωρήσουν στην επόμενη τάξη, οι μαθητές πρέπει να περάσουν μια ετήσια εξέταση. «Υπάρχουν λιγότερες θέσεις κάθε επόμενο έτος», εξηγεί η συντονίστρια εκδηλώσεων Όλγα Αμπράμοβα. 'Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ανταγωνισμός για τη θέση κάθε μαθητή.' Ο πρώην χορευτής μπαλέτου Maryinsky Dmitry Trubchanov, που σήμερα είναι σολίστ στο Colorado Ballet, άρχισε να σπουδάζει στην Ακαδημία σε ηλικία 8 ετών και υπενθυμίζει ότι κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους του, υπήρχαν 10 αγόρια στην τάξη του. Μέχρι να αποφοιτήσει, υπήρχαν τρεις. 'Είναι δύσκολο. Εάν το προσωπικό δεν σας βλέπει να προχωρά, τότε απολύεστε », λέει. «Είναι ευκολότερο για αυτούς να είναι τόσο σκληροί, επειδή η κυβέρνηση υποστηρίζει το σχολείο, οπότε δεν χρειάζεται να ανησυχούν για να βγάλουν λεφτά από τα δίδακτρα». (Το σχολείο εξακολουθεί να χρηματοδοτείται πλήρως από το κράτος και οι 320 μαθητές του παρακολουθούν δωρεάν.)
Στο τέλος της εκπαίδευσής τους, οι φοιτητές λαμβάνουν εξετάσεις αποφοίτησης από το κράτος που παρακολουθούν καλλιτεχνικοί διευθυντές από διάφορες ρωσικές εταιρείες που θέλουν να γεμίσουν ανοιχτούς χώρους. «Μερικές φορές ένας μαθητής μπορεί να λάβει περισσότερες από μία πρόσκληση για συμμετοχή σε μια εταιρεία», λέει ο Abramova. «Η πιο επιθυμητή εταιρεία είναι το Maryinsky Theatre [γνωστό στις ΗΠΑ ως Kirov Ballet]. Ωστόσο, ορισμένοι μαθητές που δεν γίνονται δεκτοί από το Maryinsky μπορούν να πάνε στο Θέατρο Mikhailovsky ή στο Μπαλέτο Eifman. Άλλοι, όπως ο Trubchanov, αποφασίζουν να χορέψουν με αμερικανικές εταιρείες, ενώ εξαιρετικά χαρισματικοί στυπτηρίες όπως η Diana Vishneva και η Svetlana Zakharova μπορεί να γίνουν αστέρια διεθνούς κλίμακας, να παίζουν με εταιρείες σε όλο τον κόσμο.
Ανυπομονώ
Αν και το ρωσικό μπαλέτο έχει δει πολλές αλλαγές από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Ακαδημία παραμένει ένα ισχυρό σύμβολο της λαμπρής παράδοσης μπαλέτου της χώρας. Επίσης, βελτίωσε την ήδη εντυπωσιακή διεθνή φήμη της, ειδικά από το 1999 που διορίστηκε ο πρώην χορευτής Maryinsky Altinai Asylmuratova ως καλλιτεχνικός διευθυντής του σχολείου. «Λόγω των εκτενών επαφών της, συχνά μας επισκέπτονται εκπρόσωποι από ξένα σχολεία μπαλέτου», λέει η γραμματέας Τύπου Τζούλια Τελεπίνα. «Αυτό επιτρέπει στους μαθητές να διευρύνουν τις προοπτικές τους και τους εισάγει στις τάσεις του μπαλέτου σε άλλες χώρες». Υπάρχουν ακόμη ευκαιρίες για περιοδεία στο εξωτερικό. Οι μαθητές της Vaganova έχουν παίξει στις Η.Π.Α., στην Ιαπωνία και στην Ιταλία.
Και η Ακαδημία συνεχίζει να εξελίσσεται. Οι μαθητές μπορούν τώρα να σπουδάσουν για δύο διπλώματα: χορευτής μπαλέτου και πτυχίο παραστατικών τεχνών. Πρόσθετα μαθήματα στη διαχείριση των παραστατικών τεχνών και τη χορογραφία προστέθηκαν πρόσφατα. Η Dorofeeva επιβλέπει επίσης την αποκατάσταση των εγκαταστάσεων και του θεάτρου της Ακαδημίας.
«Η Ακαδημία έχει δει πολλές αλλαγές πολιτικής δύναμης και έχει δει επαναστάσεις και πολέμους», λέει η Telepina. «Ωστόσο, παρά όλες τις δυσκολίες, έχει διατηρήσει τη θέση του στον πολιτισμό του κόσμου».
Μια τυπική μέρα στην Ακαδημία Vaganova
9: 30–11: 00 π.μ.: τεχνική μπαλέτου
11:00 π.μ. - 1:00 μ.μ.: ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
1:00 μμ: μεσημεριανό
2:00 μμ: χορός χαρακτήρων ή ιστορία χορού
4:00 μμ: ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
5:00 μμ: πρόβα
Σημείωση: Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Όλγα Αμπράμοβα για τη βοήθεια της μετάφρασης.