Μια ήρεμη νεαρή γυναίκα στέκεται εντελώς ακίνητη, ισορροπώντας ένα κλαδί λουλουδιών wisteria πάνω από έναν ώμο. Με το σφιγκτήρα ενός shamisen (ένα τρίχορτο όργανο που μοιάζει με μια κιθάρα), το κεφάλι της κυλά σε μια λιτή μορφή-οκτώ και τα χέρια της χαράζουν ευαίσθητα σχήματα στον αέρα. Μέσα σε αυτές τις πρώτες μαγευτικές στιγμές του Fujimusume (Wisteria Maiden) , είναι ξεκάθαρο γιατί το σόλο του 19ου αιώνα είναι αναμφισβήτητα το πιο διάσημο και δημοφιλές έργο στο nihon buyo - Ιαπωνικός κλασικός χορός.
Αλλά η όμορφη στυλιζαρισμένη κίνηση και μόνη της δεν λέει όλη την ιστορία του nihon buyo. Από την προέλευσή του σε παραδοσιακές μορφές θεάτρου έως τις σύγχρονες παραστάσεις, το nihon buyo ήταν πάντα η επικοινωνία μιας σαφούς αφήγησης μέσω μιας περίπλοκης φυσικής γλώσσας.
Ουσία και στυλ
Αυτή η εκλεπτυσμένη μορφή οπτικής αφήγησης εμφανίστηκε στο ιαπωνικό θέατρο kabuki στις αρχές του 17ου αιώνα, χάρη στο έργο των γυναικείων θεατρικών χορευτών avant-garde. «Η συντριπτική πλειοψηφία των χορών που γνωρίζουμε σήμερα δημιουργήθηκαν για να συνοδεύονται από συγκεκριμένα ποιήματα, θρύλους ή ιστορίες με μουσική», λέει ο Genkuro Hanayagi, κύριος χορευτής στην Geimaruza, την κορυφαία εταιρεία nihon buyo της Ιαπωνίας. «Είναι λογικό ότι το nihon buyo έχει πολύ λίγη αφηρημένη χορογραφία, αλλά πολύ συγκεκριμένη κίνηση και παντομίμα». Το 1629, η ιαπωνική κυβέρνηση απαγόρευσε τις γυναίκες από τη σκηνή του kabuki και το nihon buyo εξελίχθηκε σε μια μορφή τέχνης ανεξάρτητη από τον κόσμο της kabuki.
Ανεξάρτητα από την ιστορία που λέγεται, «παίρνουμε μια σταθερή στάση, χαμηλώνοντας το κέντρο βάρους», λέει ο Hanayagi. «Επίσης, σφραγίζουμε συχνά τα πόδια μας δυνατά στη σκηνή, η οποία προέρχεται από τους λαϊκούς χορούς που οι γεωργικές κοινότητες θα έπαιζαν ως μέρος των φεστιβάλ και άλλων θρησκευτικών εκδηλώσεων». Ακόμα κι αν δεν γνωρίζετε τα παρασκήνια ή δεν καταλαβαίνετε τους στίχους, «η χορογραφία και οι τιμές παραγωγής του nihon buyo είναι θεαματικές», λέει η Kana Yamato, η οποία εδρεύει στην Οζάκα και έχει περιοδεύσει στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη με την γυναικεία εταιρεία Yamato Mai. . «Δεν κουράζομαι ποτέ να βλέπω όλα τα πλούσια και πολύχρωμα κοστούμια, τη χορογραφία και τις σκηνές».
Εκπαιδευτικοί λόγοι
Παραδοσιακά, επαγγελματίες καλλιτέχνες nihon buyo έχουν γεννηθεί στην επιχείρηση. Αυτή ήταν η περίπτωση του Hanayagi: «Επειδή ο πατέρας μου ήταν αφέντης του nihon buyo, με περιτριγυρίζονταν από αυτόν τον κόσμο από νεαρή ηλικία», εξηγεί. «Στη συνέχεια φυσικά άρχισα να περπατάω στο μονοπάτι του nihon buyo».
Όμως όλο και περισσότεροι χορευτές στην Ιαπωνία και πέραν αυτού ξεκινούν το nihon buyo χωρίς οικογενειακή σύνδεση. «Όταν ήμουν στην πρώτη τάξη, οι γονείς μου με έβαλαν σε μια τάξη kabuki για παιδιά για να μάθω ευγένεια και εθιμοτυπία», λέει ο Yamato. Άλλοι ανακαλύπτουν το nihon buyo ως έναν τρόπο να δημιουργήσει μια βαθύτερη σχέση με την κληρονομιά τους.
Ο Genkuro Hanayagi χορεύει «Shirasagi-sho (Χειμώνας)», μέρος μιας μεγαλύτερης δουλειάς που προκαλεί τις τέσσερις εποχές (ευγενική προσφορά Genkuro Hanayagi)
Εργαλεία Εμπορίου
Τα στηρίγματα και τα κοστούμια είναι ζωτικά εργαλεία για τους εκτελεστές του nihon buyo. Το έμπειρο κοινό μπορεί ακόμη και να αναγνωρίσει τον χαρακτήρα που ενσαρκώνει ένας χορευτής κοιτάζοντας το κιμονό και τη γλώσσα του σώματος του ερμηνευτή. «Για παράδειγμα, ο ρόλος μιας νεαρής γυναίκας ονομάζεται« musume », εξηγεί ο Hanayagi. «Αυτός ο χορευτής θα φορά πάντα κιμονό με μακριά, κρεμαστά μανίκια που ονομάζονται« furisode ». Όταν το musume παίρνει το furisode και στα δύο χέρια και τα καλύπτει στο μπροστινό μέρος του στήθους της, αυτό σηματοδοτεί στο κοινό ότι είναι ερωτευμένη ».
Ίσως το πιο ευέλικτο και εκφραστικό στήριγμα στο nihon buyo είναι ο πτυσσόμενος ανεμιστήρας. Κρατήστε το μπροστά από το πηγούνι σας και γείρετε το κεφάλι σας προς τα πίσω ελαφρώς, και είναι ένα φλιτζάνι από το οποίο μπορείτε να πιείτε. Γυρίστε το ανάποδα, κυματίζοντας απαλά τον καρπό (σκεφτείτε τα χέρια τζαζ) και γίνεται χιόνι που πέφτει απαλά. Αυτό το είδος της ειδικά κωδικοποιημένης χορογραφίας έχει μεταδοθεί σε γενιές χορευτών.
Nihon Buyo το 2018
Υπάρχουν 5.000 επαγγελματίες χορευτές nihon buyo που δραστηριοποιούνται σήμερα στην Ιαπωνία και οι καθηγητές απόδημων μαθημάτων προσφέρουν μαθήματα και παραστάσεις στη Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο και άλλες αστικές περιοχές. Όπως πολλές κλασικές μορφές τέχνης, «το nihon buyo έχει ήδη ανταποκριθεί στις μεταβαλλόμενες εποχές», λέει ο Hanayagi. «Οι χορευτές μπορεί να φορούν δυτικά ρούχα όταν χορεύουν, να παίζουν σε ορχήστρα ή ηχογραφημένη δυτική μουσική (αντί για παραδοσιακά ιαπωνικά μουσικά όργανα) ή να συνεργαστούν με καλλιτέχνες από άλλα είδη».
Ο Yamato ελπίζει ότι το nihon buyo θα παραμείνει πιστό στον πυρήνα του καθώς οι χορευτές ανταποκρίνονται στην παγκοσμιοποίηση και σε άλλες σύγχρονες δυνάμεις. «Δεν είναι η τεχνική αλλά το πνεύμα που είναι σημαντικό», λέει. «Ανεξάρτητα από το πόσο εξειδικευμένοι είστε, αν αυτή η τεχνική δεν συνοδεύεται από νόημα και συναίσθημα, δεν θα επικοινωνείτε τίποτα με κανέναν».
Μια έκδοση αυτής της ιστορίας εμφανίστηκε στο τεύχος Οκτωβρίου 2018 του Πνεύμα χορού με τον τίτλο «Ιαπωνικός κλασικός χορός: Ιστορίες που κινούνται '