Gritty To Gourmet: Ο ρόλος του καλαμποκιού σε κουζίνες αφροαμερικάνων από το παρελθόν έως το παρόν

Αν και ποικίλλει στη γεύση και την υφή, το ψωμί καλαμποκιού είχε πανταχού παρούσα παρουσία σε αμερικανικά τραπεζάκια σε ολόκληρο το έθνος - από το Βορρά στο Νότο έως την Ανατολή έως τη Δύση. Ενώ οι περιφερειακές πηγές τροφίμων και η πολιτιστική δυναμική έχουν εξελίξει τη διατροφή Αφρο-Αμερικανούς, ορισμένα πράγματα όπως το ψωμί καλαμποκιού επέμειναν στο χρόνο, τη μετανάστευση και πολλά άλλα. Μα γιατί? Τα πιο δημοφιλή σιτηρέσια που δόθηκαν σε σκλαβωμένους ανθρώπους ως φθηνά βασικά ήταν το καλαμπόκι, λέει ο Δρ Frederick Douglass Opie , καθηγητής ιστορίας και τροφίμων στο Babson College στο Babson Park, Mass. Το καλαμπόκι είναι κάτι που οι Πορτογάλοι παρουσίασαν στους ανθρώπους της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής πριν έρθουν εδώ. Έτσι, δεν ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησαν καλαμπόκι. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ... Σύμφωνα με την Opie, αυτοί οι σκλάβοι, που είναι ήδη εξοικειωμένοι με την καλλιέργεια καλαμποκιού και τις γαστρονομικές του χρήσεις, είτε θα φυτέψουν μικρά οικόπεδα του καλαμποκιού τους είτε θα βασίζονταν σε δημιουργικές χρήσεις του σιτηρεσίου για να συμπληρώσουν τη διατροφή τους. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, οι σκλάβοι έτρωγαν πράγματα όπως ζαχαροπλαστείο, ψωμί καλαμποκιού ή ashcakes - όταν παίρνετε το αλεύρι καλαμποκιού και το συνδυάζετε με νερό και μαγειρεύετε αυτό το πραγματικό κέικ πάνω από στάχτη, λέει ο Opie, εξηγώντας πώς το καλαμπόκι έγινε η βασική πηγή τροφίμων της κοινότητας σκλάβων. Πολλά από αυτά τα πράγματα που ήταν μέρος της κουζίνας μας προέρχονται από τεχνικές επιβίωσης.

Getty Images

Και ως ένα προσιτό αλλά γεμιστικό συστατικό, δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο για την παρασκευή ψωμιών και κέικ αλλά και για την επικάλυψη κρεάτων και ψαριών για τηγάνισμα. Αλλά το καλαμπόκι, μέσα από τις καινοτομίες των αφροαμερικάνων κουζινών, θα μετατραπούν επίσης σε ένα άλλο αγαπημένο φαγητό γενικής χρήσης: πλιγούρι.

Φωτογραφική πίστωση: istockphoto

Η πιο εκπληκτική λεπτομέρεια για τα grits ήταν να μάθουν ότι πηγαίνουν πίσω πολύ περισσότερο από ό, τι πολλοί άνθρωποι έχουν σκεφτεί ή αναφέρει. Ο αραβόσιτος καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά πριν από 9 ή 10.000 χρόνια στο Κεντρικό Μεξικό και οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει εργαλεία άλεσης χεριών, παρόμοια με ένα σύγχρονο κονίαμα και γουδοχέρι, από ήδη από 8.000 χρόνια πριν, λέει ο Erin Byers Murray, συγγραφέας Grits: Ένα Πολιτιστικό & Μαγειρικό Ταξίδι στον Νότο. Ο Murray λέει ότι οι Αφροαμερικανοί θα προσαρμόζονταν το πιάτο, μαγειρεύοντας τους κόκκους τόσο για τα δικά τους γεύματα όσο και για τα γεύματα των υποδουλωτών τους, γεγονός που βοήθησε να καθιερωθεί το γαστρονομικό πόδι των κόκκων στη νότια κουζίνα. Οι Αφρικανοί σκλάβοι πιστώνονται επίσης ότι συνδυάζουν το πιάτο με θαλασσινά, οδηγώντας σε ευρέως φημισμένες νότιες λιχουδιές, όπως γαρίδες και πλιγούρι.

Φωτογραφική πίστωση: istockphoto

Τώρα, βλέπετε αυτά τα κάποτε ταπεινά πιάτα, όπως κέικ / κέικ Johnny, καλαμπόκι, ψωμί καλαμποκιού και γαρίδες και κόκκους, που γιορτάζονται σε μερικά από τα κορυφαία εστιατόρια του έθνους. Ο Murray λέει ότι η τάση ολικής αλέσεως, χωρίς γλουτένη, προκάλεσε ακόμη και μια επανεξέταση προϊόντων με βάση το καλαμπόκι, όπως τα λιπαρά. Αλλά χωρίς αποτυχία ούτε ανάγκη επικύρωσης, αυτά τα βαθιά ριζωμένα πιάτα εξακολουθούν να κατέχουν θέση στην καρδιά μας και στα τραπεζάκια μας.