Ένα χαμηλό κτίριο βρίσκεται δίπλα σε έναν παράδρομο στην Ανδαλουσία της Αλαμπάμα, όσο το δυνατόν πιο μακριά από οποιαδήποτε μεγάλη πόλη. Υπάρχει μικρή διακόσμηση στο εξωτερικό, χωρίς παραθυρόφυλλα, θάμνοι. Είναι απλό σχεδόν με κάθε τρόπο.
Αλλά κάθε φορά που οι επισκέπτες από την Ατλάντα ή τη Νέα Υόρκη ή το Λονδίνο ανοίγουν την μπροστινή πόρτα στο Το Dean & Cake House , είναι σαν να ανοίγεις ένα ζεστό φούρνο. Κλείνουν τα μάτια τους ενάντια σε μια γλυκιά ατμόσφαιρα και μερικές φορές - αν είναι μια πρώτη επίσκεψη - θα πουν, 'Αυτό μυρίζει σαν την κουζίνα της γιαγιάς μου'.
Ντιν ΤζέικομπςΠίστωση: Robbie CaponettoΕίναι το υψηλότερο κομπλιμέντο που ακούει ο Dean Jacobs. Το αρτοποιείο της είναι ένα αφιέρωμα στη νότια γιαγιά, μια απόδειξη της αξίας του να κάνουμε τα πράγματα με τον παλιό τρόπο. Και το μυστικό της συστατικό είναι οι ίδιες οι γιαγιάδες. Μετά το σαλόνι όπου οι επισκέπτες μπορούν να αγοράσουν κέικ, ένα προσωπικό από κυρίως οκτογενείς κυρίες εργάζεται πάνω σε μια συλλογή από μπολ και κουτάλια και σπάτουλες.
«Είναι το μόνο πράγμα που έχουμε κάνει για εμάς», είπε πρόσφατα ο Jacobs. «Οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ένα πραγματικό άτομο κάνει κάθε κέικ. Μπορείτε να το δοκιμάσετε. '
Εξωτερικό Dean's Cake HouseΠίστωση: Robbie CaponettoΚαι οι πελάτες συμφωνούν. Από το κτίριο της μη γραφής, η Jacobs στέλνει εκατοντάδες κέικ την ημέρα σε παντοπωλεία σε όλο το νοτιοανατολικό τμήμα. Όταν το φορτηγό παράδοσης φτάνει μέχρι το πίσω μέρος του αρτοποιείου, μια κυρία με φωνή με το όνομα Bonnie Holley παλεύει έξω από την πόρτα παλέτες κέικ.
Σε έναν κόσμο επεξεργασμένων και συσκευασμένων τροφίμων, Jacobs & apos; τα αναποτελεσματικά, εντατικά εργατικά κέικ επτά στρώσεων έχουν αγγίξει κάτι σε ανθρώπους που είναι πιο ισχυροί από τη γεύση και την υφή μόνο: αναμνήσεις.
Πωλεί στρώματα τόπου και χρόνου. Λέει ότι δεν περίμενε ποτέ κάτι τέτοιο και εξακολουθεί να αγωνίζεται να το καταλάβει. Σπάνια έφυγε από το Covington County και παραδέχεται, «Δεν έχω δει ακόμη και ολόκληρο το νομό».
Αυτό το μέρος της Αλαμπάμα δεν είναι πολύ ρομαντικό μέρος. Δεν υπάρχουν ιστορικά αρχοντικά, ούτε βελανιδιές ακτές. Είναι μια παλιά πόλη του σιδηρόδρομου όπου οι άνθρωποι εργάζονται σκληρά, και αυτό ταιριάζει στον Dean Jacobs. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πατέρας της επέστρεψε στο σπίτι σε ένα αγρόκτημα έξω από την Ανδαλουσία. Η οικογένεια ήταν φτωχή και δεν είχε αυτοκίνητο, οπότε τα ταξίδια στην πόλη ήταν σπάνια και τα γλυκά υλικά ήταν πολύ ακριβά. Ως παιδί, δεν είχε δοκιμάσει ποτέ κέικ. Αλλά μία ή δύο φορές το χρόνο, στις διακοπές, και οι δύο γιαγιάδες της μαζεύουν τα αυγά και το αλεύρι και το βούτυρο και αρχίζουν να δουλεύουν.
Είναι 83 ετών τώρα και θυμάται ακόμα τη μυρωδιά της κανέλας και της ζάχαρης. «Θα περνούσαν όλη την ημέρα σε ένα κέικ, μαγειρεύοντας με αυτούς τους παλιούς ξύλινους φούρνους», λέει.
Αργότερα, ως νεαρή μητέρα, ανέλαβε δουλειά στο τοπικό μανάβικο Delchamps σε μια στιγμή που οι υπάλληλοι είχαν αποθέματα στην εταιρεία. Για χρόνια, δούλευε το ταμείο, έως ότου άνοιξε ένα σημείο στο κατάστημα. Εκεί, το 1994, ένας από τους συναδέλφους της μπήκε με ιστορίες για ένα ταξίδι εκτός κράτους. «Ντιν, πουλούσαν κέικ σε παντοπωλεία» της είπε. «Πρέπει να πουλήσεις το κέικ σου-με-μου.»
Ποικιλία κέικ από το Dean's Cake HouseΠίστωση: Robbie CaponettoΈκανε ένα κέικ και μετά ένα άλλο. Στη συνέχεια, πούλησε το απόθεμα παντοπωλείων που είχε εξοικονομήσει για δεκαετίες και - σε ηλικία 60 ετών - ξεκίνησε μια νέα επιχείρηση. Μίσθωσε μερικές από τις κυρίες από το παντοπωλείο, αγόρασε ένα μικρό κτίριο νότια της πόλης, έψησε περισσότερα κέικ και μετά μετακόμισε σε ένα μεγαλύτερο κτίριο. Οι άνθρωποι συνέχισαν να έρχονται. Οι περισσότεροι ήταν μετά από το κέικ σοκολάτας της, αλλά επέκτεινε το φάσμα για να περιλαμβάνει καραμέλα, καρύδα, λεμόνι και πολλά άλλα.
Όλα τα κέικ θυμίζουν το ίδιο το αρτοποιείο. φαίνονται απλά, με λίγη διακόσμηση, αλλά είναι γεμάτα απροσδόκητη γλυκύτητα και πολυπλοκότητα.
Γιατί όμως επτά στρώματα;
«Είναι πόσο ψηλός ήταν ο τρούλος μου», λέει ο Jacobs, γέλια. «Αυτό μπορώ να ταιριάξω».
Καλεί το προσωπικό της από 17 κυρίες «τα κορίτσια». Χωρίζουν τη δουλειά - ένα λιπαντικό τηγάνι, ένα ρίχνει κτύπημα, το ένα γλιστρά μέσα στους φούρνους, και ούτω καθεξής - και κινούνται. Ο Jacobs λέει κάθε τόσο, θα προσλάβει ένα νεαρό άτομο, αλλά εξηγεί, «Απλώς δεν μπορούν να εργαστούν τόσο σκληρά. Νομίζουν ότι είμαστε εδώ για να φτιάξουμε μερικά μπισκότα και να πάμε σπίτι. Αλλά τα κέικ είναι σκληρή δουλειά. '
Dean's Cake HouseΠίστωση: Robbie CaponettoΟι γιαγιάδες - οι περισσότερες από αυτές είναι τώρα γιαγιάδες - χτυπάνε και κτυπάνε, ώρα με ώρα, στέκεται στα πόδια τους στις ποδιές τους. Όταν η Pauline Phillips (που επιβλέπει το ψήσιμο όταν ο Jacobs δεν μπορεί) να ξεσπάσει κέικ από τα καυτά τηγάνια τους για να κρυώσει, τα χέρια της κινούνται με την ταχύτητα ενός μπόξερ welterweight. Εργάστηκε στο Cake House της Dean για 18 χρόνια και οι υπέροχες ασημένιες μπούκλες της δοκιμάζουν τη βαθμολογία πίεσης τετραγωνικής ίντσας για το βιομηχανικό χτένισμα της.
Η πιο λαμπερή δουλειά του αρτοποιείου είναι η τήξη των κέικ. Οι κυρίες στέκονται σε μικρά, περιστρεφόμενα τραπέζια με μια στοίβα λεπτών, δροσιστικών κέικ από τη μία πλευρά και ένα τεράστιο μπολ πάγου από την άλλη. Όπως οι αγγειοπλάστες που ρίχνουν πορσελάνη, κατασκευάζουν στροβιλισμούς, πανύψηλα κέικ, στρώμα μετά στρώμα.
Ο Jacobs αποκαλεί τη διαδικασία «την αναταραχή μας». Λέει ότι οι εταιρικοί τύποι έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια, συμβουλεύοντας πώς να κάνετε την αναταραχή πιο αποτελεσματική. Αλλά οι ιδέες τους οδήγησαν σε κατώτερα κέικ - όπως η πρόταση ότι, αντί να ψήνει επτά μεμονωμένα στρώματα, θα έπρεπε να ψήνει ένα ψηλό στρώμα και στη συνέχεια να το τεμαχίσει σε επτά τμήματα. Δεν λειτούργησε, λέει. Τα ακατέργαστα άκρα δεν συγκρατούσαν τις δυσκαμψίες της κουζίνας και - χειρότερα - απλά δεν είχαν καλή γεύση επειδή απορρόφησαν το κερασάκι.
Κάποιος άλλος πρότεινε να αντικαταστήσουν οι Jacobs τις κυρίες με μια αυτοματοποιημένη γραμμή συναρμολόγησης. Θα μπορούσε να φτιάξει πολύ περισσότερα κέικ - και χρήματα.
«Και θα ήταν σαν μηχανή!» αυτή λέει.
Στέκεται στο σαλόνι, το οποίο διαθέτει ένα ασπρόμαυρο δάπεδο με πλακάκια και έναν τοίχο τελειωμένων κέικ, και ρολόγια καθώς εργάζεται το προσωπικό της. Μία από τις κυρίες & apos; οι σύζυγοι πέθανε πρόσφατα και ο Jacobs γνωρίζει ότι η γυναίκα θα εξαρτηθεί από το εισόδημά της στο φούρνο μόλις επιστρέψει στη δουλειά. Είναι ο κίνδυνος πρόσληψης προσωπικού γυναικών που έχουν ψηθεί για γενιές παιδιών και εγγονών.
Οι γυναίκες του σπιτιού κέικ των DeanΣειρά 1: Eva Rathel, Betty Ainsworth, Pauline Phillips; Σειρά 2: Susan Crowell, Bonnie Holley, Lynda Parish | Πίστωση: Robbie CaponettoΡόμπι Καπόνετο
Γυναίκες του Dean's Cake HouseΣειρά 1: Margaret Edson, June Brown, Judy Barnes; Σειρά 2: Lynette Fowler, Teresa Anderson, Sonya Hutto | Πίστωση: Robbie CaponettoΡόμπι Καπόνετο
«Όχι, χρειάζομαι πολλά κορίτσια», λέει τελικά. «Ξέρω ότι μια μέρα τα παιδιά μου θα αναλάβουν, και μπορεί να δοκιμάσουν την ταχύτερη διαδρομή, και αυτό είναι εντάξει. Αλλά όχι όσο είμαι ζωντανός. '
Και μετά, μια γυναίκα που είναι καλά τοποθετημένη, επιστρέφει στη δουλειά.