Λαμπερά Πασχαλινά αυγάΠίστωση: Getty Images / lacaosaΌπως πολλοί, οι Πασχαλινές αναμνήσεις του παιδικού μου κέντρου γύρω από το τραπέζι της τραπεζαρίας της γιαγιάς μου, κάθε φορά που καλύπτονταν από ένα πλαστικό φύλλο και ολοκληρώθηκαν με ένα ουράνιο τόξο από χρωματιστή βαφή σε κύπελλα. Νωρίτερα την ίδια μέρα, εμείς τα μικρά θα μαζευόμασταν στην κουζίνα της για να φτιάξουμε μικροσκοπικά κέικ με λαγουδάκι του Πάσχα. Θα μας άφηνε να διακοσμήσουμε τα δικά μας με πάγωμα όλων των διαφορετικών χρωμάτων και να τραβήξουμε μια φωτογραφία του globby, μουτζουρωμένων αριστουργημάτων για το λεύκωμά της. Μεταξύ της διασκέδασης, ο καθολικισμός του παλιού σχολείου βγήκε για να μας θυμίσει την πραγματική έννοια του Πάσχα.
ο χρώματα του Πάσχα , μάθαμε, δεν επιλέξαμε μόνο για να ταιριάξουμε με τα ανθισμένα παρτέρια και τα ρούχα που φορούν νότια για τη μαμά. Πολλοί από αυτούς επιστρέφουν εκατοντάδες χρόνια και έχουν επίσης σημασία σχετικά με τους λόγους που γιορτάζουμε το Πάσχα. Λευκό για αγνότητα και χάρη, όχι μόνο για τα λαγουδάκια. Λεβάντα για τη μνήμη και τη μετάνοια της Σαρακοστής, εκτός από τα πλαστικά αυγά. Ροζ για νέες αρχές και αιώνια ζωή, αντί για καλάθια γεμάτα καραμέλες. Κόκκινο για το αίμα του Χριστού, καθώς και φρέσκες τουλίπες.
Αλλά για μένα, το Πάσχα έσπασε επίσης σε χρώματα σαφώς πιο άσχημο.
Είναι στο βαμμένο ασήμι των κουτιών κέικ της γιαγιάς μου, του κίτρινου μουστάρδα των Durkees που η άλλη γιαγιά μου βγαίνει στα αποστρατισμένα αυγά (το μυστικό της συστατικό), το σκοτεινό καφέ το αυγό του Πάσχα του αδερφού μου θα έβγαινε αφού το βάλει σε κάθε χρώμα της βαφής, και το τερεβινθινό πράσινο ενός σπασμένου ζυγού, αφού ο σκύλος διακόπτει το κυνήγι αυγών για ένα σνακ. Αν και δεν είναι τόσο περίεργα και γλυκά όσο αυτά τα παστέλ, αυτά είναι τα άλλα αληθινά χρώματα του Πάσχα, που εμφανίζονται όταν μια μεγάλη οικογένεια του Νότου συγκεντρώνεται.
Θα μπορούσα να πω το ίδιο για τους ήχους, με αγγελικούς ύμνους ανάστασης να αλλάζουν μελωδία σε γέλια της κοιλιάς στο τραπέζι και οι χαρούμενοι χορευτές των ξαδερφών επανενώθηκαν. Ή ακόμα και τις μυρωδιές, που πηγαίνουν από τον καπνό του καρυκευμένου θυμιάματος και τα σκονισμένα ξύλινα στασίδια μέχρι τα αρώματα του ζαμπόν με ανανά και των μακαρονιών και του τυριού.
Κάθε οικογένεια έχει τα δικά της χρώματα, ήχους και μυρωδιές του Πάσχα. Δεν έχει σημασία αν μεγαλώνουμε ή κατά καιρούς δοκιμάζουμε από κακουχίες που κάνουν το Πάσχα και το νόημά του να νιώθουν διαφορετικά. Άνεση μπορεί πάντα να βρεθεί από όσους το αναζητούν, ειδικά στο τραπέζι της τραπεζαρίας που είναι καλυμμένο με πλαστικό και επενδεδυμένο με χρωματιστή βαφή.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ: 11 Ιδέες για τον εορτασμό του Πάσχα, ακόμη και όταν δεν μπορείτε να πάτε στην Εκκλησία
Μια οικογένεια στο Νότο που γιορτάζει το Πάσχα μαζί, μένει μαζί. Τόσο πολύ ξέρω.