ομάδα ροζ χοίρωνΠίστωση: Το AGE / Συντελεστής / Getty ImagesΤρώμε μερικά αμφισβητήσιμα πράγματα σε αυτήν την πλευρά της γραμμής Mason-Dixon που άλλοι θα μπλοκάρουν - τουρσί γουρούνια πόδια, βραστά φιστίκια, τυρί χοιρινού κρέατος, κρέας γκατόρ - αλλά τίποτα δεν είναι τόσο πολύ νότιο όσο τα χιτλίνες. Οι χιτλίνες είναι τα έντερα ενός χοίρου, βράζονται, τηγανίζονται και σερβίρονται με ξύδι μήλου μηλίτη και καυτή σάλτσα. Αυτή η εντελώς μοναδική λιχουδιά αντιπροσωπεύει μια από τις πρώτες αξίες της νότιας μαγειρικής: Χρησιμοποιήστε ό, τι έχετε.
Είναι κατανοητό να έχουμε μια σχέση αγάπης-μίσους με chitlins ή «chitterlings», όπως μπορεί να τους αποκαλούν οι γείτονές μας μέχρι τον Βορρά. Δεν μυρίζουν υπέροχα όταν αρχίζετε να τα μαγειρεύετε και ναι, είναι βέβαιο ότι είναι λίγο περίεργο να τρώτε τα σφάγια ενός ζώου σε αυτό το βαθμό. Αλλά η πραγματική έκκληση των χιτλινών έγκειται στη νοοτροπία πίσω από αυτό.
Chitlins προέρχονται από μια καθολική ιδέα των αποβλήτων όχι, δεν θέλουν. Για αιώνες, πολιτισμοί σε όλο τον κόσμο είχαν συνταγές για τη δική τους έκδοση των χιτλινών, χρησιμοποιώντας κάθε κομμάτι ενός ζώου που θα μπορούσαν να διαχειριστούν— χάγγις στην Σκωτία, ipaw στις Φιλιππίνες, andouille στη Γαλλία. Ιστορικά, στις Η.Π.Α., πλούσιες οικογένειες που κρατούν σκλάβους πήραν την πρώτη επιλογή στα κομμάτια ενός σφαγμένου χοίρου (άκουσε ποτέ τη φράση «ζωντανό & ψηλά στο γουρούνι;»). Κατά συνέπεια, οι χιτλίνες ήταν τα μέρη του χοίρου που αφέθηκαν στους σκλάβους, μαζί με το λίπος, τα αυτιά και τα πόδια που έγιναν επίσης χαρακτηριστικές πτυχές της νότιας κουζίνας. Έμειναν πολιτιστικό υλικό και το μαγείρεμα τους έγινε μια επίδειξη μαγειρικής ικανότητας, γιατί πρέπει να μαγειρευτούν τόσο προσεκτικά για να καταναλωθούν με ασφάλεια.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ: Πώς να τραβήξετε χοιρινό
Το Chitlins δεν είναι πλέον τόσο εμφανές στοιχείο στη νότια κουζίνα όσο ήταν. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μεγαλώνουν και σκοτώνουν το δικό τους κρέας, οπότε η διατήρηση και η χρήση κάθε βρώσιμου μέρους δεν είναι μεγάλη ανησυχία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει θέση για χιτλίνες στο τραπέζι στο σύγχρονο Νότο. Είναι ακόμη αρκετά κοινό να βλέπουμε όργανα ζώων σε γεύματα, όπως το συκώτι του βοείου κρέατος και τα κρεμμύδια, καθώς και πολλές οικογένειες & apos; Οι παραδόσεις των ευχαριστιών και των χριστουγεννιάτικων φαγητών περιστρέφονται ακόμη γύρω από τη χρήση τουρκικά μπιχλιμπίδια.
Το Chitlins μπορεί να μην είναι αναγκαιότητα, αλλά είναι σίγουρα μια λιχουδιά, ένα κομμάτι της νότιας ιστορίας που εκτίθεται. Συνεχίστε λοιπόν και απολαύστε αυτό το κλασικό. Μπορεί να το μισείς, μπορεί να το λατρεύεις, αλλά hey - δεν θα ξέρεις ποτέ μέχρι να το δοκιμάσεις!