Γιατί πιθανώς δεν πρέπει να ανησυχείτε για την άσκηση στον εαυτό σας μέχρι θανάτουΠίστωση: Bethan Mooney για TIMEΥπάρχει τόσο μεγάλη άσκηση;
Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Πρακτικά κλινικής Mayo , υποδηλώνει ότι υπάρχει. Τα άτομα που πάσχουν από φυσική κατάσταση μπορεί να έχουν υψηλότερο από τον μέσο όρο κίνδυνο ασβεστοποίησης της στεφανιαίας αρτηρίας (CAC): συσσώρευση ασβεστίου στα αρτηριακά τοιχώματα της καρδιάς που καθιστά τις αρτηρίες λιγότερο εύκαμπτες και συχνά αποτελεί προάγγελο καρδιακών παθήσεων. Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων, λένε οι ειδικοί, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για υπερβολική παραβίαση.
Μια ομάδα ερευνητών, με επικεφαλής τους επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Ιλλινόις και τον Kaiser Permanente, παρακολούθησαν τις συνήθειες άσκησης περισσότερων από 3.000 ατόμων πάνω από 25 χρόνια. Οι άνθρωποι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες με βάση το αν συναντήθηκαν εθνικές οδηγίες φυσικής δραστηριότητας (που απαιτούν 150 λεπτά άσκησης την εβδομάδα), απέτυχαν να τα φτάσουν ή να τα ξεπεράσουν.
Παραδόξως, σε σύγκριση με τα άτομα που ασκούσαν μέτρια άσκηση, εκείνοι που έκαναν γυμναστήριο για περισσότερο από 7,5 ώρες την εβδομάδα - τρεις φορές περισσότερο από ό, τι απαιτούν οι οδηγίες - είχαν 27% υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης CAC έως τη μέση ηλικία. Οι λευκοί άντρες σε αυτήν την κατηγορία κινδύνευαν ιδιαίτερα. είχαν 86% υψηλότερες πιθανότητες CAC. Περίπου το 40% των ατόμων που άσκησαν τα περισσότερα ανέπτυξαν οποιαδήποτε ασβεστοποίηση μετά από 25 χρόνια.
Τα αποτελέσματα μπορεί να φαίνεται σαν ένας λόγος για να αποφύγετε τη βραδινή σας προπόνηση. Αλλά η άσκηση είναι γενικά καλή - όχι κακή - για την καρδιά, και οι άνθρωποι χρειάζονται συνήθως περισσότερο - όχι λιγότερο.
«Αυτή η [μελέτη] δεν ισχύει για το 99% των ανθρώπων», λέει ο Δρ Deepak Bhatt, εκτελεστικός διευθυντής επεμβατικών καρδιαγγειακών υπηρεσιών στο Brigham and Women & apos; s Hospital στη Βοστώνη. «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπαίνουν σε αυτό το εύρος άσκησης. Το πρόβλημα στις Η.Π.Α. είναι ακριβώς το αντίθετο, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν φτάνουν πουθενά κοντά στο προτεινόμενο ποσό άσκησης
Ακόμα κι αν οι σκληροπυρηνικοί ασκούμενοι έχουν περισσότερη συσσώρευση ασβεστίου, δεν είναι ακόμη σαφές εάν αυτό βλάπτει την καρδιά, λέει ο Δρ Aaron Baggish, διευθυντής του προγράμματος καρδιαγγειακής απόδοσης στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης. Ενώ τα αποτελέσματα είναι ενδιαφέροντα, η μελέτη δεν δείχνει πραγματικά ότι τα άτομα με αυξημένο κίνδυνο CAC συνέχισαν να έχουν καρδιακές προσβολές ή άλλα προβλήματα υγείας, λέει ο Baggish και αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ νωρίς για να πει εάν η ακραία άσκηση είναι στην πραγματικότητα προκαλεί καρδιακά προβλήματα.
Ενώ οι γιατροί γνωρίζουν ότι η συσσώρευση ασβεστίου στις καρδιές των καθιστικών ανθρώπων είναι ένα κακό σημάδι, ο Baggish λέει ότι δεν είναι σαφές εάν αυτό ισχύει και για τους πολύ δραστήριους ανθρώπους. Το σώμα αναπτύσσει ασβέστιο για την αποκατάσταση τραυματισμών και φλεγμονών, έτσι οι δρομείς μαραθωνίου, οι αθλητές αντοχής και άλλοι τακτικοί ασκούμενοι μπορεί να συσσωρεύουν ασβέστιο καθώς το σώμα ανακάμπτει από το άγχος, λέει - αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προκαλεί προβλήματα.
«Σκεφτείτε την αρθρίτιδα στο γόνατό σας», λέει ο Baggish. «Εάν είστε δραστήριοι, υγιείς και υγιείς, είναι πολύ πιο πιθανό να έχετε καλή λειτουργία στο γόνατο αργότερα στη ζωή σας από ό, τι αν καθίσετε και είστε υπέρβαροι και ανθυγιεινοί. Μπορεί στην πραγματικότητα να έχετε εξίσου ασβέστιο σε αυτό το γόνατο με κάποιον που κάθεται στον καναπέ, αλλά η λειτουργία είναι καλύτερη, το γόνατό σας διαρκεί περισσότερο και αισθάνεστε καλύτερα. ' Το ίδιο, λέει, μπορεί να ισχύει για την καρδιά.
Ωστόσο, ο Bhatt λέει ότι η ασβεστοποίηση της καρδιάς γενικά δεν είναι ιδανική και προσθέτει ότι η προηγούμενη έρευνα έδειξε μια σχέση μεταξύ υπερβολικής άσκησης και καρδιακής πίεσης. «Τα πάντα είναι καλύτερα με μέτρο», λέει ο Bhatt. «Η ακραία άσκηση, ειδικά με την πάροδο του χρόνου, δεν είναι καλή για την καρδιά» και η μέτρια άσκηση είναι πιθανώς ο καλύτερος δρόμος για καλή καρδιαγγειακή υγεία.
Αυτή η ιστορία αρχικά εμφανίστηκε χρόνος