Elizabeth Passarella and Mother, Libba SchatzΠίστωση: Ευγενική προσφορά της Elizabeth PassarellaΗ Elizabeth Passarella με τη μητέρα της, Libba Schatz και τη μεγάλη αδερφή της Holland. Περίπου 1977
Θα έπρεπε να νιώθω πολύ ντροπή να το παραδεχτώ - αν και είμαι εδώ, το κάνω σε ένα περιοδικό - αλλά όταν προσπάθησα να σκεφτώ ένα πιάτο της μαμάς μου που φτιάχνω ξανά και ξανά στην κουζίνα μου, έπρεπε να στείλω μήνυμα στο δικό μου μεγαλύτερη αδελφή να ρωτήσει. 'Γεια! Γρήγορη ερώτηση: Ποιες είναι οι συνταγές της μαμάς που κάνετε πολλά; Κροκέτες σολομού; Χαχαχα. [emoji νευρικού προσώπου] Στείλτε μου μήνυμα! » Η αδερφή μου είναι ένας καλύτερος, πιο παραγωγικός μάγειρας από εμένα. Ζει επίσης στο Mount Pleasant της Νότιας Καρολίνας, όπου τείνει να φτιάχνει πιο κλασικά νότια πιάτα από ό, τι εγώ στη Νέα Υόρκη. (Φταίω ότι δεν μπόρεσα να βρω εύκολα βασικά συστατικά, όπως τριβείς.) Αλλά η απάντησή της επιβεβαίωσε αυτό που σκέφτηκα: «Χμμ. . . Νιώθω ότι η μαμά επικεντρώνεται στα ορεκτικά και τα γλυκά. Κάνω τα μανιτάρια της και το φοντάν πίτα πολύ ».
Το θέμα είναι ότι ο μπαμπάς μου ήταν ο πιο αξέχαστος μάγειρας στην οικογένειά μας. Δεν έκανε απαραίτητα δείπνο κάθε βράδυ. Η μαμά μου διαχειρίστηκε κρέας και χάμπουργκερ και, ναι, κροκέτες σολομού - με τα τραγανά ψήγματα οστών από κονσερβοποιημένο σολομό κρυμμένα μέσα - τα περισσότερα βράδια. Αλλά ο μπαμπάς μου έκανε τα δροσερά γεύματα. Θα έτρωγε κάτι μία φορά σε ένα εστιατόριο και θα το έφτιαχνε ξανά στο σπίτι, όπως το εξωτικό huevos rancheros που είχαμε σε ένα ταξίδι σκι όταν ήμουν πιθανώς 8 ή 9 που έφτιαχνε κάθε Σάββατο πρωί μέχρι κανείς από εμάς να μην μπορούσε να το πάρει πια. Θα φλέβαζε τις μπανάνες Foster στο νησί της κουζίνας μας, αφήνοντας ένα από εμάς τα παιδιά να ανάψουμε το ρούμι. Το χοιρινό φιλέτο με σάλτσα από κρεμμύδι-βερίκοκο φτιάχνω όλη την ώρα; Μπαμπάς Αριστερά μακαρόνια frittata; Μπαμπάς Ακόμα και ένα απλό καλαμπόκι και ομελέτα που σερβίρω τώρα τα παιδιά μου. . . ναι
Ωστόσο, αυτό που γνωρίζαμε και η αδερφή μου - και τελικά ήρθαμε, όταν μιλήσαμε - ήταν ότι υπήρχε ένα πιάτο που παραμένει η υπογραφή της μαμάς μου: η κατσαρόλα της κοτόπουλου. Δεν είναι ωραίο. Δεν ανάβετε τίποτα στη φωτιά. Ωστόσο, είναι πραγματικά πολύ καλό. Είναι η εκδήλωση 9 έως 13 μιας από τις καλύτερες, πιο άγιες ιδιότητες της μαμάς μου. Βλέπετε, όταν την κάλεσα για να βεβαιωθώ ότι είχα την πιο ενημερωμένη έκδοση (αφού η κόρη ενός φίλου εξυπηρέτησε έναν γάμο το 2010 και το σερβίρει «με λίγο λευκό κρασί» στο μείγμα, η μητέρα μου έγραψε γρήγορα αυτήν την αλλαγή), είπε για πρώτη φορά, «Ω, αυτό είναι το αγαπημένο μου όλων των εποχών. Αυτή είναι μια εξαιρετική συνταγή. ' Στη συνέχεια, είπε: «Εάν το διπλασιάσετε, μπορείτε να βγείτε τέσσερις κατσαρόλες από αυτό. Καταψύχεται υπέροχα. Μόλις πήρα ένα στη Joyce. Και η Dianne και η Kay επίσης. '
Η Joyce, η Dianne και η Kay είναι τρεις από τους παλαιότερους φίλους της μητέρας μου. Έχουν ξυλοκοπήσει καρκίνο και έχασαν συζύγους και έζησαν με πολιομυελίτιδα, και όταν τα πράγματα είναι μόνα ή τραχιά ή κάποιος έχει χειρουργική επέμβαση καρδιάς, η μαμά μου συνήθως κάνει κατσαρόλα κοτόπουλου. Δεν είναι επιστήμη πυραύλων; Οι κατσαρόλες είναι η εκ των πραγμάτων απάντηση στην ασθένεια ή στα νέα μωρά. Αλλά το κάνει τόσο αβίαστα, τόσο ανιδιοτελή. Όταν το σκέφτομαι, μπορώ να τη δω στην κουζίνα, συγκεντρώνοντας μια κατσαρόλα κοτόπουλου τη νύχτα αφού έχει ήδη καθαρίσει την κουζίνα μία φορά, γλείφοντας τη μαγιονέζα από μια σπάτουλα. Τους πηγαίνει σε ανθρώπους χωρίς καλό λόγο, και αν οδηγεί κάτω από την πατρίδα της στο Ripley, Μισισιπή, για να περάσει τη νύχτα με τον καλύτερο φίλο της παιδικής της ηλικίας, θα με καλέσει από το δρόμο και θα αναφέρει, 'Λοιπόν, εγώ' Φέρνω μια κατσαρόλα κοτόπουλου, ο Pat δεν χρειάζεται να μαγειρεύει. Με αυτόν τον τρόπο το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να ανοίξουμε ένα μπουκάλι Prosecco.
Είμαι μέλος μιας ομάδας μαμάς στη Νέα Υόρκη και οργανώνουμε γεύματα όταν κάποιος έχει μωρό. Είναι μια πιο νέα ιδέα στο Μανχάταν, ειδικά όταν η νέα μαμά δεν είναι από μια περιοχή συνηθισμένη στην κατσαρόλα. Στην πραγματικότητα, κάποτε είχαμε ένα μέλος που, γνωρίζοντας ότι υπήρχαν πολλοί νότιοι στην ομάδα και ότι ήταν το τρίτο μωρό της, ρώτησε όμορφα αν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε να της φέρνουμε «εκείνα τα πιάτα όπου όλοι ρίχνεις ένα σωρό κονσερβοποιημένες σούπες». Έτσι, για χρόνια, δεν το έκανα. Αποφεύγω την μη δροσερή κατσαρόλα κοτόπουλου υπέρ του butternut σκουός enchiladas - ή ένα εξαιρετικά τσίλι κοτόπουλου υψηλής έντασης εργασίας που ξεκινά με ξηρά φασόλια. Η μαμά μου ξέρει καλύτερα. Έχει μια συνταγή που μπορεί να τραβήξει μαζί στον ύπνο της, ώστε να μπορεί να είναι ένας πιο διακριτικός δωρητής.
Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει:
Πρόσφατα, έχω έρθει να μην ψύξω κατσαρόλα κοτόπουλου. Η μαγεία της συνταγής, οποιασδήποτε κατσαρόλας για να είμαι ειλικρινής, είναι ότι είναι σταθερά νόστιμο είτε ακολουθείτε τη συνταγή με ευλάβεια είτε όχι. Την τελευταία φορά που το έφτιαξα, άφησα τα αμύγδαλα - τα οποία επίσης διάλεξα ως παιδί - και δεν έχω αρκετή μαγιονέζα. Δεν άφησα το ρύζι να κρυώσει πριν το προσθέσω και δεν ήμουν σίγουρος τι να φτιάξω από «1 έως 2 φλιτζάνια θρυμματισμένων δημητριακών» αλλά πήγα με δύο (όπως θα έπρεπε). Ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα. σταθερή αλλά όχι στεγνή, πολύ καλά καρυκευμένη, παρόλο που η συνταγή δεν ζητούσε αλάτι ή πιπέρι. Δεν το διπλασίασα, γιατί σύμφωνα με τη μαμά μου, αυτό απαιτεί «ένα από αυτά τα μεγάλα κοτόπουλα rotisserie από την Costco», κάτι που δεν αποκτήθηκε εύκολα στη γειτονιά μου. Ο σύζυγός μου έπρεπε να πάει σε δύο παντοπωλεία για να βρει κρέμα μανιταριού. Αλλά την επόμενη φορά, θα κάνω ό, τι θα έκανε η μητέρα μου και θα κάνω επιπλέον για κάποιον που χρειάζεται ένα διάλειμμα από το μαγείρεμα - και εκτιμά μια κατσαρόλα με λίγο λευκό κρασί αναμεμειγμένο. Καταψύχεται υπέροχα.
Κατσαρόλα κοτόπουλου
Μερίδες 6 (μέγεθος μερίδας: 1 φλιτζάνι)
Ενεργό 10 λεπτά. | Σύνολο 50 λεπτών
2 φλιτζάνια ψιλοκομμένο κοτόπουλο
1 φλιτζάνι μαγειρεμένο λευκό ρύζι μακράς διάρκειας
1 (10,5 ουγκιές) μπορεί να κρέμα μανιταριού σούπα
1/4 φλιτζάνι αλατισμένο βούτυρο, χωρισμένο
1/2 φλιτζάνι ψιλοκομμένο σέλινο (περίπου 3 μίσχοι)
4 ουγκιές ψιλοκομμένα φρέσκα μανιτάρια
3/4 φλιτζάνι μαγιονέζα
1/2 φλιτζάνι ζωμό κοτόπουλου
1 κουταλιά της σούπας. φρέσκο χυμό λεμονιού
1 κουτ. τριμμένο κρεμμύδι
1 φλιτζάνι θρυμματισμένο δημητριακά δημητριακών
1/2 φλιτζάνι ψημένα αμύγδαλα
1. Προθερμάνετε το φούρνο στους 350 ° F. Ανακατέψτε το κοτόπουλο, το ρύζι και τη σούπα σε ένα μεγάλο μπολ. Αφήνω στην άκρη.
2. Ζεσταίνετε 2 κουταλιές της σούπας βούτυρο σε μια κατσαρόλα μεσαίου-υψηλού. Προσθέστε σέλινο και μανιτάρια, και μαγειρέψτε, ανακατεύοντας συχνά, μέχρι να μαλακώσουν, περίπου 5 λεπτά. Προσθέστε στο μείγμα κοτόπουλου. Ανακατέψτε τη μαγιονέζα, το ζωμό κοτόπουλου, το χυμό λεμονιού και το τριμμένο κρεμμύδι. Κουτάλι μείγμα σε ένα ταψί 11- x 7 ιντσών.
3. Απομένουν 2 φλιτζάνια βούτυρο σε φούρνο μικροκυμάτων σε ένα μπολ με φούρνο μικροκυμάτων σε υψηλή θερμοκρασία μέχρι να λιώσει, περίπου 20 δευτερόλεπτα. Πετάξτε τα καλαμποκάλευρα, τα αμύγδαλα και το λιωμένο βούτυρο σε ένα μεσαίο μπολ. Πασπαλίζουμε πάνω από μείγμα κοτόπουλου.
4. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο μέχρι να ροδίσουν και να βράσουν, περίπου 40 λεπτά. Σερβίρετε αμέσως.