Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Γιατί είναι τόσο σημαντικό να ορίσετε την ομορφιά με τους δικούς σας όρους
Από όσο θυμάμαι, πάντα ήθελα να είμαι όμορφη. Ξέρω ότι ακούγονται πολύ ρηχά, αλλά αυτός είναι ένας ασφαλής χώρος, σωστά; Μεγάλος! Έτσι, όπως έλεγα, ο μεγαλύτερος στόχος μου στη ζωή ως μικρό κορίτσι ήταν να μεγαλώσω για να είμαι όμορφος. Ήξερα ότι αυτός δεν ήταν ένας αποδεκτός στόχος ζωής, οπότε όταν οι ενήλικες θα έκαναν αυτή την υποχρεωτική ερώτηση, τι θέλεις να είσαι όταν μεγαλώσεις; Ήξερα να κουδουνίσω τις τυπικές αξιοσέβαστες απαντήσεις που υποτίθεται ότι απαγγέλλουν τα μαύρα παιδιά. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ... Με μεγάλη ειλικρίνεια, θα έλεγα, θέλω να γίνω γιατρός ή κτηνίατρος. Θα ήθελα να κάνω και τα δύο, αλλά θα δούμε. Και ενώ η μαμά μου έπεφτε με υπερηφάνεια για το φιλόδοξο κοριτσάκι της, ήξερα όλη την ώρα ότι ήταν ένα μάτσο ταύρο. Πραγματικά, ποτέ δεν ήξερα με βεβαιότητα και αφοσίωση τη συγκεκριμένη καριέρα που ήθελα. Αυτό που ήξερα σίγουρα ήταν ότι ήθελα να είμαι πλούσιος, επιτυχής σε κάτι, και πάνω απ 'όλα, ήθελα να είμαι όμορφος. Τι προκάλεσε αυτήν την καμένη επιθυμία; Πρώτα απ 'όλα, μεγάλωσα στη δεκαετία του '90. η ακμή της μαύρης ταινίας και της τηλεόρασης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν υπήρχε έλλειψη εικόνων όμορφων Μαύρων γυναικών όλων των χρωμάτων και σχημάτων… και των οποίων η ομορφιά ήταν εφικτή. Την πρώτη φορά που είδα Ένα χαμηλό βρώμικο ντροπή , ήταν τα Ροδάκινα (Jada Pinkett-Smith), όχι η Angela (Salli Richardson), με την οποία έγινα εμμονή. Ήθελα να είμαι η Ντέμπι (Νία Λονγκ), όχι η κυρία Πάρκερ (Κάθλεν Μπράντλεϊ) Παρασκευή . Ο χαρακτήρας που το σφράγισε πραγματικά ήταν η Natalie (Halle Berry) Αυστηρά επιχείρηση . Παρατηρήστε ένα μοτίβο; Περισσότερα για αυτό αργότερα. Δεύτερον, έχω το προνόμιο να είμαι από μια μονωμένη μαύρη κοινότητα στην Ατλάντα - East Point, για να είμαι ακριβής. Υπάρχει ένα τεράστιο όφελος για να μεγαλώσετε ανάμεσα σε άτομα που μοιάζουν με εσάς, αλλά που δεν είναι μονόλιθοι. Οι μαύροι που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ατλάντα βλέπουν τη σκοτεινότητα σε κάθε μέρος του φάσματος, από τους πολύ πλούσιους έως τους πολύ φτωχούς. Επιπλέον, υπάρχει μια πολύ στενή αντιπαράθεση των εχθρών και των μη. Γι 'αυτό το λόγο, δεν ξέραμε ποτέ ότι το σκοτάδι σημαίνει μειονότητα ή λιγότερο. Μεγαλώσαμε με τη γνώση ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να είσαι Μαύρος και κανένας τρόπος να είσαι όμορφος, γιατί η μαύρη συμπεριλαμβάνει τόσο πολλές πρόσθετες ταυτότητες. Πάντα έβλεπα το σκοτάδι ως απεριόριστο, όχι περιοριστικό. Τρίτον, οι Μαύρες γυναίκες που με μεγάλωσαν με τον αέρα. Ποτέ δεν άκουσα κανέναν να μιλάει αρνητικά για την εμφάνισή τους. Ποτέ δεν άκουσα τη μητέρα μου να συγκρίνεται με τις λευκές γυναίκες, ή πολύ για τα χαρακτηριστικά τους. Με τα ψηλά ζυγωματικά, το άψογο δέρμα, τα γεμάτα χείλη και τους γοφούς, η μαμά μου με άφησε να ξέρω νωρίς μέσα από τις ενέργειές της για να είναι μια απογοητευτική μαύρη γυναίκα που υπερηφανεύεται για την ύπαρξή της. Η ομορφιά έμοιαζε με έναν λογικά εφικτό στόχο από τότε που με περιτριγυριζόταν ανά πάσα στιγμή στη ζωή μου. Πήγα σε όλα τα σχολεία των Μαύρων με όλους τους δασκάλους των Μαύρων που τροφοδοτούσαν εν αγνοία αυτή τη μυστική επιθυμία μου. Η πολύ περήφανη και συνειδητή μητέρα μου με ντύνεται καθημερινά για το σχολείο. Τόσο πολύ που ήμουν το αγαπημένο των δασκάλων μου, και με έστελναν στις αίθουσες διδασκαλίας άλλων δασκάλων για να τους δείξω το βλέμμα μου της ημέρας. Δεν αστειεύομαι ούτε υπερβάλλω εδώ. αυτή ήταν η ζωή μου. Στο μυαλό μου, αυτό το είδος της έγκρισης ήταν το ύψος της επίτευξης και έζησα ενεργά τον στόχο μου. Τότε ήρθε η αμήχανη φάση μου, και ο στόχος της ζωής μου πήγε σκατά. Ήταν ακριβώς γύρω από το γυμνάσιο όταν έμαθα ότι σπάνια - αν ποτέ - θα θεωρούντο το πιο όμορφο κορίτσι σε οποιοδήποτε δωμάτιο, ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπάθησα να μοιάσω με όλους τους άλλους. Ήθελα να είμαι το κορίτσι που όλα τα αγόρια επέλεξαν, αλλά έμαθα για το κενό που προέρχεται από την επιδίωξη αυτού του είδους την έγκριση όταν το πρώτο αγόρι που φίλησα ποτέ είπε ότι το έκανε μόνο επειδή κανένας άλλος δεν θα ήταν επειδή ήμουν άσχημος. Η ομορφιά στη συνέχεια έγινε κάτι που μισούσα και δυσαρέστησα. Αυτή ήταν η πρώτη μου πραγματική απόρριψη, και μου κράτησε. Εσωτερικοποίησα την πεποίθηση ότι δεν ήμουν ένα από τα όμορφα κορίτσια και με χτύπησε σαν ένα φορτηγό Mack πόσο γελοίο ήταν αυτός ο στόχος μου. Σε απάντηση, έκανα αυτό που το κορίτσι που θεωρείται λιγότερο ελκυστικό φίλο στην ομάδα αναγκάζεται να κάνει στην εφηβεία: ανέπτυξα μια προσωπικότητα επειδή δεν μπορούσα να βασίζομαι στην εμφάνιση για να με πλησιάσει. Όσο πιο άνετα μεγάλωσα με τον εαυτό μου ως κάποιος που είναι έξυπνος, αστείος, ειλικρινής, γοητευτικός και ταλαντούχος, τόσο περισσότερο έμαθα να νιώθω όμορφος με τους δικούς μου όρους. Από αυτήν την αρχική απόρριψη, η ομορφιά από τον ορισμό κάποιου άλλου έγινε όλο και λιγότερο σημαντική για μένα. Καθώς η προσωπικότητά μου μεγάλωσε, είδα ότι αυτό έψαχνα από εκείνους τους κινηματογραφικούς χαρακτήρες που θαύμαζα ως νεαρό κορίτσι. Δεν ήμουν παθιασμένος μαζί τους μόνο και μόνο επειδή ήταν όμορφοι, ήταν η εμπιστοσύνη τους που ήθελα. Τα ροδάκινα ήταν δυνατά, αστεία και άγρια. Η Ντέμπι ήταν θαρραλέα και αβίαστη. Η Νάταλι μετακόμισε στη νυχτερινή ζωή της πόλης της Νέας Υόρκης, σαν να είχε τα πάντα και δεν φοβόταν να ακολουθήσει αυτό που ήθελε. Μεγαλώνοντας μαύρο στην Ατλάντα τη δεκαετία του '90 με δίδαξε πώς να ορίσω την ομορφιά με τους δικούς μου όρους. Είναι η γνώση και η εμπιστοσύνη στον εαυτό του που γεννά πραγματική ομορφιά. το είδος που δεν υπόκειται στα ιδανικά κάποιου άλλου. Δεν μπορούμε να ζητήσουμε την έγκριση του κόσμου, επειδή αυτή η θέση στόχου είναι πάντα κινούμενη. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να δούμε τον εαυτό μας προσεκτικά και να ανακαλύψουμε αυτές τις μοναδικές ιδιότητες που μας ενισχύουν. Τελικά, το μόνο άτομο του οποίου η αντίληψη για την ομορφιά σας μπορείτε να ελέγξετε είναι το δικό σας.
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
