Η πρεσβύτερος της Λυκείου Savannah Gaillard παρακολουθεί το εργαστήριο Future Dancers and Dancemakers του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στην Tisch School of the Arts τα τελευταία τρία χρόνια. Ο εβραίος και αφοσιωμένος έφηβος έγραψε τα τελευταία τρία Σαββατοκύριακα του προγράμματος του 2016: Κάθε Σάββατο, από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο, εκείνη και η μαμά της, η Νάνσυ, πήραν το τρένο από το σπίτι τους στο Haymarket, VA, στη Νέα Υόρκη, ώστε η Σαβάννα να βιώσει τη ζωή ως μάνατζερ χορού BFA στο Tisch.
16 Απριλίου 2016
Η μαμά μου ξύπνησε στις 3:20 π.μ. για να ετοιμαστεί για την ημέρα. Οδηγήσαμε προς την Ουάσιγκτον, DC, από τη γενέτειρά μας Haymarket, VA, για να πάρουμε το τρένο στις 5:15 π.μ. για τη Νέα Υόρκη. Έφτασα στο Tisch στις 9:18 π.μ. - αρκετός χρόνος για να αλλάξω και να φτάσω στις 9:30 π.μ. μπαλέτο!
Το μπαλέτο ήταν πολύ γειωμένο σήμερα: Εργαστήκαμε να κρατήσουμε τα τακούνια μας κάτω και να διασφαλίσουμε ότι οι μεταβάσεις μας μεταξύ κινήσεων έχουν σκοπό. Οι μαθητές δεύτερης χρονιάς MFA στο Tisch διδάσκουν όλες τις τάξεις μας στο πρόγραμμα FDD.
Στις 11:00 π.μ. πήγα στη σύγχρονη τάξη, που δίδαξε ο Xiang Xu. Ο Carlos Franquiz (ένας από τους φίλους μου στο πρόγραμμα) και ήξερα ότι θα προκαλούσαμε προκλήσεις λόγω του μοναδικού, ζωϊκού στιλ Xiang: Μας ζητήθηκε να κινηθούμε σαν λιοντάρι ή φίδι.
Στην τάξη της σύνθεσης και του αυτοσχεδιασμού, εξασκηθήκαμε να σηκωθούμε από το πάτωμα σε τέσσερις μετρήσεις, στη συνέχεια σε δύο και μετά σε ένα μόνο. (Θα ήταν ευκολότερο αν μας επιτρεπόταν η πτώση του θανάτου!) Μετά τον αυτοσχεδιασμό, μετακινήσαμε τις ομάδες σύνθεσής μας.
Εργαζόμαστε για το κομμάτι της ομαδικής σύνθεσής μας για εβδομάδες και έχουμε περάσει πολλές δοκιμές και λάθη - όλα με χρήσιμα σχόλια και κριτικές από τους καθηγητές μας. Η ομάδα μου χρησιμοποίησε ένα παιχνίδι αυτοσχεδιασμού για να αρχίσει να δημιουργεί χορογραφία: Ένα άτομο δημιουργεί ένα βήμα και μετά το επόμενο άτομο χτίζει από αυτό κ.λπ. Η διαδικασία βοήθησε πραγματικά να με σπρώξει έξω από τη ζώνη άνεσής μου.
Από τις 2:30 έως τις 4 μ.μ. είχαμε ρεπερτόριο, που διδάσκονταν από τους Fairul Zahid Bloom και Yachao Zhu. Ετοιμαζόμαστε για την τελική βιτρίνα μας, η οποία θα περιλαμβάνει τα κομμάτια της σύνθεσής μας και το ρεπερτόριο που χορογραφούνται από τους δασκάλους μας.
Ο Fairul μου δίδαξε επίσης ένα σόλο. Ήμουν λίγο νευρικός επειδή κάποια από τα έργα του μπορεί να είναι πολύ περίπλοκη και δεν ήθελα να το χάσω. Σε αυτό το σημείο της εντατικής, όλοι προσπαθούμε να κάνουμε τα πράγματα τέλεια.
Στη συνέχεια, η μαμά μου και εγώ τρέξαμε από το Tisch στο Penn Station για να πάμε το τρένο στις 5:05 μ.μ. πίσω στο DC. Έπιασα την εργασία μου και έστειλα μηνύματα στους φίλους μου για την ημέρα.
21 Απριλίου 2016
Σήμερα ανακαλύψαμε ότι η θεία μου Laurentia πέθανε από καρκίνο του μαστού. Η κηδεία της έχει προγραμματιστεί αυτό το Σαββατοκύριακο στο Χιούστον, TX, οπότε τα σχέδιά μας για το σαββατοκύριακο άλλαξαν γρήγορα για να φιλοξενήσουν τον μπαμπά μου στην κηδεία. Η μαμά μου θα πάει τον μικρό αδερφό μου Etienne στο Πρωτάθλημα Γυμναστικής Επίπεδο 4 στο Σάφολκ, VA, και θα ταξιδέψω μόνος μου στη Νέα Υόρκη. Ταξιδεύω στην πόλη εδώ και τρία χρόνια, οπότε νιώθω αυτοπεποίθηση.
23 Απριλίου 2016
Ξύπνησα στις 3:20 π.μ. ως συνήθως. Ωστόσο, αυτή τη φορά ήμουν εντελώς μόνος μου και έπρεπε να φύγω από το σπίτι μέχρι τις 4 το πρωί με ό, τι χρειαζόμουν για την ημέρα. Έφτασα στη Νέα Υόρκη 15 λεπτά αργά και στη συνέχεια έπρεπε να περιμένω να πιάσω ταξί. Έτρεξα στην τάξη για να τελειώσω τον συνδυασμό plié.
Είχαμε προσωπικές συζητήσεις με τους δασκάλους μας σήμερα κατά τη διάρκεια του γεύματος. Καθώς περίμενα, σκέφτηκα πώς να απαντήσω σε ερωτήσεις όπως 'Τι κερδίσατε από αυτό το πρόγραμμα;' Πριν το ήξερα, ο Φέρεουλ καλούσε το όνομά μου. Μιλήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να παραμένουμε ταπεινοί ως άτομο και χορευτής.
Βγήκαμε αργά και είχα λιγότερο από μία ώρα για να φτάσω στο σταθμό Penn και να πάρω το τρένο. Κάλεσα τη μαμά μου, η οποία οδήγησε τον αδερφό μου πίσω από τον ανταγωνισμό του. Είπε ότι θα μου έφερνε δείπνο σπίτι. #mysuperhero
30 Απριλίου 2016
Σήμερα ήταν η ημέρα της απόδοσης! Έπρεπε να είμαι στο στούντιο μέχρι τις 8 π.μ., πράγμα που σήμαινε να πάρω το τρένο στις 3:15 π.μ. από το DC. Παρόλο που ο ουρανός ήταν ακόμα σκοτεινός όταν ξύπνησα, θυμήθηκα να επικεντρωθώ στην παράσταση.
Φτάσαμε στη Νέα Υόρκη στις 6:40 π.μ. και πήγαμε στο Moonstruck, ένα δείπνο στη Second Avenue, για πρωινό. Ήμουν τόσο πεινασμένος, τα αυγά, το λουκάνικο και το τσάι μου γευτούσαν σαν το καλύτερο φαγητό στον κόσμο. Ενώ φάγαμε, η μαμά μου μου θύμισε να αλληλεπιδράσω με το κοινό και να παίζω με διάκριση και τεχνική ακρίβεια.
Δεν βρήκαμε τη σειρά της παράστασης μέχρι σήμερα, και κάθε ομάδα ελπίζει να πάρει το πολυπόθητο σημείο: ερμηνεύοντας το ομαδικό τους κομμάτι ως ανοιχτήρι στο φινάλε, χορογραφείται από τον Fairul και τον Yachao. Η ομάδα μου πήρε τη θέση!
Η γκαρνταρόμπα ήταν ένα τρελό σπίτι καθώς ετοιμαζόμασταν για την παράσταση. Όλοι έκαναν τα μαλλιά και το μακιγιάζ τους, δανείζοντας ο ένας τον άλλον επιπλέον πούδρα ή καρφίτσες bobby - ακόμη και Fairul! Ετοιμαζόμασταν να τα αφήσουμε όλα στη σκηνή.
Λίγο πριν από το σόου, όλοι επικεντρώθηκαν στις δικές τους τελετές για να βγάλουν τις τελευταίες πεταλούδες από το σύστημά τους. Βρήκα μια ήσυχη γωνία για να αναθεωρήσω το χορό στο μυαλό μου - για να δω οπτικά κάθε λεπτομέρεια που χρειαζόμουν για να διατυπώσω.
Μετά την παράσταση, συναντηθήκαμε με τις οικογένειές μας στη ρεσεψιόν στον κάτω όροφο. Είναι πάντα ένα τέτοιο μείγμα συναισθημάτων, αλλά αποσπάστηκα από τον εαυτό μου τραβώντας διασκεδαστικές φωτογραφίες με τους φίλους μου και ζητώντας επαγγελματίες από τους δασκάλους μου. Ήμουν ευτυχής να σας πω «σε δω αργότερα» σε μερικούς φίλους, αντί «αντίο». Τώρα, έχω καταλάβει πώς μπορεί να είναι η ζωή ως χορευτής στο Tisch.
Μετά την παράσταση (ευγενική προσφορά Nancy Gaillard)