Sparta Garden πίσω βεράνταΗ πίσω βεράντα βλέπει σε έναν επίσημο κήπο που εκτείνεται σε ένα βιολογικό οικόπεδο 4 στρεμμάτων ακριβώς πέρα από τα δέντρα. | Πίστωση: Hector Manuel Sanchez«Ακόμα δεν ξέρουμε αν είμαστε οργανωμένοι», λέει ο Ρόμπερτ Κάρι, που θυμάται όταν κοιτάζει πίσω την ημέρα που η ζωή του άρχισε να αλλάζει πορεία πριν από 16 χρόνια. Αυτός και η σύζυγός του, η Suzanne, ζούσαν στην Ατλάντα χωρίς ποτέ να σκέφτονται να μετακινηθούν. Ως ιδρυτές και ιδιοκτήτες του Κάρι & Εταιρία (κατασκευαστής φωτισμού και επίπλων για το σπίτι και τον κήπο), εγκαταστάθηκαν ευτυχώς στη μεγάλη πόλη με δύο μεγάλα παιδιά και 36 χρόνια γάμου κάτω από τις ζώνες τους. Στη συνέχεια, μερικοί φίλοι τους προσκάλεσαν σε μια ημερήσια εκδρομή για να δουν το αρχοντικό Ελληνικής Αναγέννησης που είχαν αγοράσει και αποκαταστήσει στη Σπάρτη της Γεωργίας - μια μικρή πόλη περίπου 100 μίλια νοτιοανατολικά της Ατλάντα. Ο πληθυσμός του: περίπου 1.300.
Το ζευγάρι πέρασε την ημέρα βλέποντας την εντυπωσιακά πλούσια κληρονομιά της αρχιτεκτονικής των αντιβελών, που δημιουργήθηκε πίσω σε μια εποχή που η κομητεία Hancock ήταν ένας ακμάζων κόμβος καλλιέργειας βαμβακιού. Αυτές τις μέρες, είναι μια από τις φτωχότερες κομητείες του κράτους, που αντιμετωπίζει απότομη ανεργία. Ορισμένα κτήρια στο κέντρο της πόλης είναι αχρησιμοποίητα ή εγκαταλελειμμένα, στρέφονται προς την αποσύνθεση και τα εγκαταλελειμμένα σπίτια βρίσκονται στο τοπικό τοπίο.
Σπάρτη Σπίτι & Κήπος το 19721972 | Πίστωση: Ευγενική προσφορά των Robert και Suzanne CurreyΕυγενική προσφορά των Robert και Suzanne Currey
Ήρθαν σε ένα τέτοιο σπίτι, το οποίο ο Ρόμπερτ χαρακτήρισε ως «μεγαθήριο 6.000 τετραγωνικών ποδιών». Θυμάται, 'Έτσι, κάναμε και μπήκαμε μέσα. Ο ιδιοκτήτης, ο οποίος ήταν ένα σπίτι από την Ατλάντα, είπε ότι ο σύντροφός του δεν ήθελε τη Σπάρτη, οπότε προσπαθούσε να το πουλήσει.'
Sparta Garden Front Βεράντα και διάδρομοςΟι Curreys δημιούργησαν μια νέα πύλη και φράχτη γύρω από το μπροστινό μέρος του σπιτιού τους, αντιγράφοντάς το από αυτό που είδαν σε μια φωτογραφία του σπιτιού το 1907. | Πίστωση: Hector Manuel SanchezΈκτορ Μανουέλ Σάντσεζ
Φυσικά, οι Curreys αγόρασαν το απορριφθέν έργο flip. Το «μεγαθήριο», αλλιώς γνωστό ως Harley-Harris-Rives House, είναι μια εντυπωσιακή ελληνική αναβίωση της δεκαετίας του 1840 με αυθεντικά ξυλόγλυπτα, όλα σε 4 στρέμματα, τα οποία ήταν μια άγρια σύγχυση wisteria και privet εκείνη την εποχή. Πρόκειται για μια κομψή, ευρύχωρη εκδοχή των τεσσάρων άνω των τεσσάρων, που σημαίνει ότι διαθέτει τέσσερα δωμάτια στον κάτω όροφο διαιρούμενο με έναν κεντρικό διάδρομο. Συμπληρώνεται με την ίδια ακριβώς διάταξη - μια συμμετρική κάτοψη που ήταν χαρακτηριστική της κοιλάδας του ποταμού Oconee. Χτισμένο από έναν άντρα που το έδωσε στην κόρη του ως δώρο γάμου, το σπίτι διαθέτει αρκετά μεγάλες μπροστινές και πίσω βεράντες καθώς και όμορφα τετράγωνα δωμάτια που διαθέτουν συρόμενες πόρτες από τσέπες από ξύλο καρυδιάς. Όλο το σπίτι γεμίζει θετικά με τον αέρα και το φως του ήλιου, καθιστώντας το με ένα τρόπο μοντέρνο.
Αλλά μετά από 20 χρόνια παραμέλησης, η ιστορική δομή ήταν σε άβυσσο σχήμα - γεγονός που άρχισε να ξημερώνει στα Curreys όταν, κατά τη διάρκεια της πρώτης καταιγίδας αφότου έγιναν ιδιοκτήτες, παρακολούθησαν τη ροή του νερού στο πάτωμα στα πόδια τους. «Σε αυτό το σημείο, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε ένα πραγματικό έργο αποκατάστασης στα χέρια μας», λέει ο Robert.
Καθιστικό στην πίσω βεράντα του κήπου SpartaΜετά από ένα χρόνο απόξεσης παλιού χρώματος από το σπίτι, οι Curreys επέλεξαν το Clear Skies του Benjamin Moore (2054-70) για την οροφή της βεράντας και το Extra White της Sherwin-Williams (SW 7006) για το εξωτερικό. | Πίστωση: Hector Manuel SanchezΈκτορ Μανουέλ Σάντσεζ
Ευτυχώς, οι Curreys δεν είναι το είδος των ανθρώπων που κάνουν τα πράγματα στη μέση. Με τη βοήθεια ειδικών εμπειρογνωμόνων, συμπεριλαμβανομένου του Mark McDonald (πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Η Γεωργία Εμπιστοσύνη για την ιστορική διατήρηση ) και ο αείμνηστος W. Lane Greene (αρχιτέκτονας συντήρησης που αναβίωσε πολλά ιστορικά σπίτια στη Μέση Γεωργία κατά τη διάρκεια της ζωής του), πέρασαν έξι χρόνια για να αποκαταστήσουν το σπίτι τους με τον πιο επίπονο τρόπο.
Sparta Garden Side Garden και υπόστεγοΑρκετοί χώροι καθιστικού, όπως αυτός, διαθέτουν επίπλωση κήπου από μπετόν Currey & Company. | Πίστωση: Hector Manuel SanchezΈκτορ Μανουέλ Σάντσεζ
«Για να σου δώσει μια ιδέα», λέει ο Ρόμπερτ, «κάθε σκάφος στο εξωτερικό - εκτός από το πλοίο στην μπροστινή βεράντα - έπρεπε να αφαιρεθεί επειδή κάποιος είχε πιέσει το σπίτι και έπειτα ψεκάστηκε αμέσως με αστάρι με βάση το λάδι, που κολλήσει όλα τα χαλαρά τσιπς στο ξύλο. Έχουμε κατεβάσει αυτές τις σανίδες στο γκαζόν με γωνιακούς τροχούς και χρησιμοποιήσαμε τριβεία επιφανείας για να αλέθουμε όλες τις μάρκες. Χρειάστηκαν τρία άτομα το χρόνο για να το ολοκληρώσουν. '
Επίσημος κήπος Boxwood SpartaΟ σχεδιαστής τοπίου Brooks Garcia δημιούργησε αυτήν την περιοχή δίπλα στο σπίτι. Ιστορικά, κήποι όπως αυτό προοριζόταν να το βλέπουν κυρίες από το σπίτι, όπου η θέα θα μπορούσε να απολαμβάνεται χωρίς να σκοντάφτει παπούτσια ή στρίφωμα στη λάσπη. | Πίστωση: Hector Manuel SanchezΈκτορ Μανουέλ Σάντσεζ
Κάπου στο δρόμο, οι Curreys άρχισαν να περνούν όλο το χρόνο τους στη Σπάρτη. «Υποθέτω ότι πρέπει να αλλάξουμε τη διεύθυνση αλληλογραφίας μας», θυμάται η Suzanne. Ήρθαν επίσης να νοιάζονται για την κοινότητα και ασχολούνται με τον πίνακα βιβλιοθηκών και την τράπεζα τροφίμων. Άνοιξαν το σπίτι τους σε όποιον ήθελε να συναντηθεί σε αυτό - ακόμη και σε μαθητές γυμνασίου που θα ήθελαν να πάρουν τις φωτογραφίες αποφοίτησής τους που έφτασαν κάτω από το πορτρέτο της δεκαετίας του 1680 με μια μελαχρινή γυναίκα με κόκκινο φόρεμα (ένα κειμήλιο από την οικογένεια του Ρόμπερτ) ή στέκεται μπροστά σε μια κομψή πόρτα. Η ίδια η αρχιτεκτονική, όπως ο Curreys, θα έπρεπε επίσης να ανήκει σε ολόκληρη την κοινότητα.
Sparta Garden Robert και Suzanne CurreyΠίστωση: Hector Manuel Sanchez«Είναι αστείο», λέει ο Ρόμπερτ. Είμαι 78 ετών και είχα μια υπέροχη καριέρα. Τώρα εγώ είμαι στη Σπάρτη, ξεκινώντας μικρές επιχειρήσεις. Ανακάλυψα πόσο σημαντικό είναι να κάνεις ό, τι μπορείς για την κοινότητά σου και τους ανθρώπους που ζουν σε αυτήν. '
Κοτέτσι κοτόπουλου Sparta GardenΠίστωση: Hector Manuel SanchezΜε την πάροδο του χρόνου, αυτός και η Suzanne ανέλαβαν επιπλέον έργα. Έφτιαξαν ένα μεγάλο κοτόπουλο, έσπασαν το διπλανό σπίτι και το μετέτρεψαν σε καταλύματα και αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν βιολογικό κήπο για να ταΐσουν.
Ξενώνας Σπάρτη GardenΗ Suzanne και ο Robert αγόρασαν το διπλανό σπίτι το 1938 για να ζήσουν κατά την εξαετή αποκατάσταση. τώρα, είναι ξενώνας. | Πίστωση: Hector Manuel SanchezΈκτορ Μανουέλ Σάντσεζ
Αυξήθηκε σε 4 στρέμματα και το ζευγάρι το ονόμασε Elm Street Gardens . Σύντομα, παρήγαγε μια ασταμάτητη γενναιοδωρία καρότα, σέσκουλα, μελιτζάνες, μπιζέλια, λάχανο, δαμάσκηνα, λωτούς, παιώνιες και άλλα. Συνειδητοποιώντας ότι είχαν μεγαλώσει αρκετά για να πουλήσουν, τελικά προσέλαβαν τρεις κηπουρούς πλήρους απασχόλησης, οι οποίοι άρχισαν να κατέχουν αγρότες & apos; αγορά στο ακίνητο κάθε Παρασκευή απόγευμα και στη συνέχεια πωλώντας τα υπόλοιπα το Σάββατο-πρωί αγορές στην Ατλάντα.
Φυτικός Κήπος Sparta ArugulaΠίστωση: Hector Manuel Sanchez 
Συγκομιδή κήπων SpartaΠίστωση: Hector Manuel SanchezΣτη συνέχεια, πριν από τέσσερα χρόνια, οι Curreys πρόσθεσαν ξανά στο κτήριο των κτηρίων και των επιχειρήσεων τους. Το ζευγάρι αγόρασε μια πρώην βαμβακερή αποθήκη που στο παρελθόν εξασθενούσε απέναντι. Αφού το αποκατέστησε και διάβασε μερικά βασικά βιβλία για την καλλιέργεια μανιταριών, ένα θέμα που δεν είχαν καν σκεφτεί ποτέ, μετέτρεψαν το κτίριο σε τρία βραβευμένα, ελεγχόμενα από το κλίμα θερμοκήπια. Τώρα μαζεύουν 500 κιλά μανιτάρια shiitake, στρείδι και χαίτη την εβδομάδα, τα οποία στη συνέχεια παραδίδονται σε εστιατόρια, κυρίως στην Ατλάντα. Μέσω της δημιουργίας αυτής της επιχείρησης, οι Curreys κατάφεραν να επιτύχουν έναν από τους σημαντικότερους στόχους που είχαν θέσει για τον εαυτό τους - την απασχόληση περισσότερων ανθρώπων από την κοινότητα της Σπάρτης.
Οθόνη Sparta Garden Bonsai TreeΩς χόμπι, ο Ρόμπερτ και ο γιος του, ο Μπράουνλι, λατρεύουν να μεγαλώνουν και να διαμορφώνουν μαζί δέντρα μπονσάι. Εμφανίζουν πολλά από αυτά μεταξύ του κύριου σπιτιού και του ξενώνα. | Πίστωση: Hector Manuel SanchezΈκτορ Μανουέλ Σάντσεζ
Δεν είναι όλα στη ζωή τους για δουλειά. Πριν από οκτώ χρόνια, ο Ρόμπερτ και η Σουζάν άρχισαν να φιλοξενούν εκτεταμένα πικνίκ για την Ημέρα της Εργασίας στην ιδιοκτησία τους, όπου 500 άτομα από την κοινότητα κάθονται μαζί σε δανεισμένα τραπέζια διακοσμημένα με βάζα Mason γεμάτα με φωτεινά λουλούδια που πήραν από την αυλή. Τρώνε μπάρμπεκιου, ακούνε ένα τοπικό συγκρότημα, τραγουδούν και γνωρίζονται μεταξύ τους. «Το λατρεύω», λέει ο Ρόμπερτ. «Δεν έκανα ποτέ τέτοια πράγματα στην Ατλάντα. Με κάνει να σκεφτώ ότι ίσως αυτό το κομμάτι της ζωής μου θα είναι στην πραγματικότητα το πιο σημαντικό ».