Σπαγγέτι και κεφτεδάκια με κόκκινο κρασί Το μοσχάρι, το χοιρινό και το βόειο κρέας έχουν αποκτήσει ένα είδος λατρεία ως το σωστό τρίο των πρωτεϊνών για τη συμπλήρωση του ιταλο-αμερικανικού κεφτέ. Έχω πάρει συνέντευξη από nonnas που μου έχουν πει - με απόλυτα βλέμματα - ότι αυτό είναι το μόνο, αληθινό, κατάλληλος τρόπος. Θα δείτε το σύνθετο επαναλαμβάνεται σε συνταγές στο Διαδίκτυο.
Όταν έφτιαξα κεφτεδάκια χρησιμοποιώντας και τα τρία κρέατα, ήταν αρκετά καλά. Το μοσχάρι προσθέτει ένα είδος κρεμώδους υφής στο τελικό προϊόν. Ωστόσο, το μοσχάρι είναι γενικά πιο δύσκολο να βρεθεί (και ηθικά προβληματικό για ορισμένους), εγώ συχνά είχα μόνο τις επιλογές βοείου κρέατος και χοιρινού κρέατος. Σε συνδυασμό, αυτά τα δύο είναι επίσης νόστιμα.
Την περασμένη εβδομάδα, όμως, ο ντόπιος χασάπης μου δεν είχε βόειο κρέας - απλώς χοιρινό υψηλής ποιότητας, από παραγγελία από χοιρινό. Και ξέρεις τι? Δεν είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψω στην τριάδα ή ακόμα και το ντουέτο από εδώ και πέρα.
ΑΣΕ με να εξηγήσω. Το χοιρινό τείνει στο κρέας μου πιο συχνά από το βόειο κρέας. Το βρίσκω πιο γευστικό και φθηνότερο τις περισσότερες φορές. Παίζει επίσης με άλλα συστατικά κεφτεδάκι - κρεμμύδι, σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό και Parmigiano Reggiano - ως βόειο κρέας, αν όχι καλύτερα.
Το λάκτισμα; Η σάλτσα. Μου αρέσει να τηγανίζω τα κεφτεδάκια μου σε ελαιόλαδο, αφήνοντας το κέντρο ροζ, και μετά τα τελειώνω με μια σάλτσα που έχω ήδη σιγοβράσει για μερικές ώρες. (Συνήθως το χρησιμοποιώ απλή συνταγή από το Εγχειρίδιο Frankies Spuntino Kitchen Companion & Cooking .) Και όπως έμαθα κάνοντας το χοιρινό αδερφια από το ίδιο βιβλίο μαγειρικής, στο οποίο το κρέας σιγοβράζει στη σάλτσα για να τελειώσει, το χοιρινό λίπος προσθέτει μια αναμφισβήτητη αστάθεια που δεν πιστεύω ότι μπορεί να ταιριάζει με το βόειο κρέας. Πολλοί σεφ είναι μαζί μου σε αυτό. λίπος χοιρινού κρέατος - άλλωστε λαρδί —Μπορεί να προσθέσει μια εντελώς νόστιμη νότα σε ένα πιάτο.
Πήρα λοιπόν τα τρία κιλά χοιρινό μου και το κεφτέ Melissa Clark συνταγή σε Οι Νιου Γιορκ Ταιμς, αγνοώντας ευτυχώς τυχόν κρέατα χωρίς χοιρινό κρέας. Βύθισα το χαλά και το focaccia στο γάλα, το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και το σκόρδο, έριξα μια παλάμη μαϊντανό και μια άλλη του Παρμ, ακολουθώντας τη συνταγή στο πνεύμα και σχεδόν στο γράμμα ως προς τις αναλογίες. Τους έβγαλα σε ένα τέταρτο της ίντσας ελαιόλαδο μέχρι σκούρο καφέ και τους άφησα να κρυώσουν. Η σάλτσα μου είχε σχεδόν συγκεντρωθεί, γι 'αυτό τα έβαλα στη σάλτσα που σιγοβράζει αργά για να τους αφήσω να τελειώσουν. Η γλυκιά φρουτώδης σάλτσα ντομάτας πήρε μια νέα, βελούδινη αίσθηση στο στόμα καθώς τα κεφτεδάκια μαγειρεύονταν. Όταν τελείωσαν - αλλά όχι στεγνά - μετά από λίγα λεπτά, τα συνδύαζα με μαγειρεμένα ζυμαρικά, ξυρίσαμε το Παρμ και τα έτρωγα.
Αυτά είναι τα κεφτεδάκια που σας κάνουν να αναρωτιέστε γιατί δεν μαγειρεύετε ιταλικά-αμερικανικά φαγητά κάθε Νύχτα: Τα εξωτερικά τους τσακίσματα με καραμελωμένες κρούστες και τα εσωτερικά τους ήταν ακόμα εντελώς τρυφερά και ζουμερά, το χαλάλα με το γάλα προστέθηκε σε βελούδινη υφή.
Και λαμβάνοντας υπόψη ότι 50 κεφτεδάκια με κέρδισαν ξανά $ 10; Το χοιρινό κρέας θα είναι το δικό μου από εδώ και πέρα.
Ο Alex Van Buren είναι συγγραφέας φαγητού και ταξιδιού που ζει στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης του οποίου το έργο έχει εμφανιστεί στο Bon Appétit, το Travel + Leisure, το περιοδικό New York, τη Martha Stewart Living, το Gourmet και το Epicurious. Ακολουθήστε την Ίνσταγκραμ και Κελάδημα @ alexvanburen .
Αυτή η ιστορία αρχικά εμφανίστηκε MyRecipes