Ο Kyle Robinson (κάτω σειρά, αριστερά) και ο Brandon Cournay (επάνω σειρά, τέταρτη από δεξιά) με την κατηγορία Juilliard
Οι Brandon Cournay και Kyle Robinson είναι αρκετά παρόμοιοι. Και οι δύο μεγάλωσαν σε μικρές πόλεις, μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσουν το The Juilliard School, έλαβαν τα BFA τους στο Dance το 2009 και συνέχισαν να έχουν μεγάλη επιτυχία σταδιοδρομίας χορού. Και οι δύο έμαθαν από νωρίς ότι το να είσαι άντρας χορευτής έχει πολλά στερεότυπα.
Ο Μπράντον είναι γκέι. Ο Κάιλ είναι ευθείος. Παρόλο που αυτή η διαφορά δεν έχει αλλάξει τον τρόπο που χορεύουν, επηρέασε τη ζωή τους ως χορευτές. Οι ιστορίες τους δεν αντιπροσωπεύουν κάθε γκέι ή ίσιο άνδρα χορευτή, αλλά είναι πραγματικές. Και ο Μπράντον και ο Κάιλ συμφώνησαν να τους μοιραστούν DS .
«Είμαι ομοφυλόφιλος» - Brandon Cournay
Brandon για την KEIGWIN + ΕΤΑΙΡΕΙΑ (Matt Murphy)
Μόλις αγόρασα το πρώτο μου ζευγάρι παπούτσια τζαζ Capezio, ήμουν δεμένος με χορό. Ήμουν 10 χρονών και θα φορούσα τα χορευτικά μου παπούτσια στο σχολείο αντί για παπούτσια τένις. Ναι, ήμουν κάπως περίεργο παιδί, αλλά βρήκα κάτι που προσβλέπω κάθε μέρα.
Το σχολείο ήταν τρομερό για μένα. Μου πιέζονταν συνεχώς σε ερμάρια, και τα παιδιά θα με αποκαλούσαν «γκέι» μόνο και μόνο επειδή ήμουν χορευτής. Ένιωσα πολύ μόνος. Αλλά δεν προσπάθησα ποτέ να υπερασπιστώ τον εαυτό μου και δεν έλεγα σε κανέναν για τον εκφοβισμό, ούτε καν τους γονείς μου. Μου λεγόταν γκέι τόσο συχνά άρχισα να αναρωτιέμαι, «Είμαι γκέι;» όταν ήμουν πολύ νέος για να καταλάβω τι πραγματικά σήμαινε. Δεν ήξερα κανέναν στη μικρή πόλη Walled Lake, MI, που ήταν γκέι και θα μπορούσε να μου πει ότι ήταν εντάξει.
Κάθε μέρα στις τέσσερις η ώρα, βρήκα παρηγοριά στην τάξη χορού. Ήμουν τυχερός που πήγα σε ένα στούντιο με πολλά αγόρια. Ήταν απροσδιόριστο, αλλά ξέραμε ότι όλοι περάσαμε το ίδιο πράγμα στο σχολείο, και αυτό μας ενώνει.
Για τα τελευταία τρία χρόνια του γυμνασίου, είχα μια κοπέλα. Είναι δύσκολο να εξηγηθεί: Κοιτάζοντας πίσω, ήξερα τότε ότι ήμουν ομοφυλόφιλος. Αλλά τότε δεν το κατάλαβα. Ήμουν πολύ φοβισμένος και ντροπιασμένος για να το αναγνωρίσω, ακόμη και για τον εαυτό μου.
Η φίλη μου και εγώ χρονολογούσαμε ακόμα όταν ξεκινήσαμε το κολέγιο στο The Juilliard School στη Νέα Υόρκη. Ξαφνικά, συνάντησα ανθρώπους ηλικίας μου και μεγαλύτερους που ήταν ανοιχτά γκέι και εντελώς δροσεροί. Αλλά μπερδεύτηκα καθ 'όλη τη νέα μου χρονιά. Ανησυχούσα συνεχώς ότι δεν έκανα αρκετά ευθεία. Τρελαίνομαι, τι να κάνω; Τι είναι αυτό το συναίσθημα;
Ο Μπράντον, με την αδερφή του, στο πρώτο του χορευτικό κοστούμι
Είχα μια σημαντική ανακάλυψη όταν επέστρεψα στο Μίσιγκαν το καλοκαίρι μετά το νέο έτος. Ήμουν σαν ένα διαφορετικό άτομο πίσω στο σπίτι από ό, τι ήμουν στο σχολείο, και κατάλαβα τελικά γιατί. Συνειδητοποίησα και αποδέχτηκα ποιος ήμουν - ένας γκέι άντρας. Ένιωσα σαν ένα νέο άτομο, ξεκινώντας από την ηλικία των 19 ετών. Κατά κάποιο τρόπο, ήταν τρομακτικό.
Ποτέ δεν βγήκα επίσημα στην οικογένεια ή τους φίλους μου. Δεν υπήρχε μεγάλη ανακοίνωση - μόλις σταμάτησα να το κρύβω. Όταν το μίλησα με τη μαμά μου, απλώς είπε: «Σ 'αγαπώ. Είσαι απίστευτος.' Μέχρι σήμερα, δεν έχω βρει ακόμα την οικογένειά μου. Νιώθω ότι δεν χρειάζεται. Ξέρω ότι ξέρουν, αλλά δεν θέλω να καθορίσει την αντίληψή τους για μένα.
Μετά το κολέγιο, έμεινα στη Νέα Υόρκη για ακρόαση για ρόλους τόσο σε εμπορικούς όσο και σε συναυλιακούς χορούς. Έπαιξα στο Radio City Christmas Spectacular και έκανα μερικές συναυλίες με τον Mark Morris. Στη συνέχεια, ο Larry Keigwin - που είχε χορογραφήσει Δραπέτης στην τάξη μου κατά τη διάρκεια της ανώτερης χρονιάς μου - μέσω email για να πει ότι η εταιρεία του έκανε Δραπέτης και πάλι και χρειαζόταν επιπλέον χορευτές. Πήρα τη δουλειά και την επόμενη σεζόν μπήκα επίσημα στην εταιρεία KEIGWIN +. Η δουλειά του Larry διευρύνει τη σημασία του να είσαι άντρας χορευτής. Για παράδειγμα, Σουίτα με στρώματα διαθέτει ένα τρίγωνο αγάπης μεταξύ τριών ανδρών. Αυτή η εταιρεία αισθάνεται σαν στο σπίτι. Αυτοί οι χορευτές είναι η οικογένειά μου.
Συνολικά, η κοινότητα χορού στη Νέα Υόρκη είναι ανοιχτή. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παλεύω με τα στερεότυπα που έρχονται με το να γίνω γκέι άντρας χορεύτρια. Υπάρχει αυτή η ιδέα ότι είμαστε όλοι διακριτικοί και επιδεικτικοί. Σίγουρα, μερικοί άντρες συμπεριφέρονται έτσι, αλλά όχι όλοι.
Ο Μπράντον με τους γονείς του κατά την αποφοίτησή του στο Juilliard
Όταν επιστρέφω στο σπίτι μου στο Μίσιγκαν, έχω ακόμα συνείδηση για το πώς ντύνομαι και συμπεριφέρομαι. Δεν φοράω κοκαλιάρικο τζιν στο εμπορικό κέντρο. Θα προτιμούσα να φορέσω μια μπλούζα και ένα «τζιν μαμά» για να αποφύγω το να ονομάζω ονόματα. Τον Αύγουστο, συνάντησα κάποιον από το γυμνάσιο στην πατρίδα μου. Είπα πως είσαι?' και είπε, 'Τι συμβαίνει, homo;' Αυτό εξακολουθεί να πονάει.
Ευτυχώς, τέτοιες εμπειρίες είναι σπάνιες αυτές τις μέρες. Ένας από τους στενότερους φίλους μου, που είναι ευθεία, μόλις με επισκέφτηκε για τα γενέθλιά μου και θα πάω στο γάμο ενός άλλου φίλου την επόμενη εβδομάδα - ο πρώτος μου γάμος. Η αδερφή μου ξεκίνησε πρόσφατα μια σοβαρή σχέση, η οποία πυροδότησε μια συνομιλία μεταξύ της μαμάς μου και μου. Ρώτησε: 'Γιατί δεν μου μιλάς ποτέ για τις σχέσεις σου;' Ήμουν σαν, 'Δεν πίστευα ότι ήθελες να μάθεις!' Με εξέπληξε. Όταν συναντώ το σωστό άτομο, θα τον φέρω σπίτι για να γνωρίσει τους γονείς μου.
Συνολικά, δεν πιστεύω ότι το να είμαι ομοφυλόφιλος με επηρέασε επαγγελματικά με αρνητικό ή θετικό τρόπο. Γκέι ή ευθεία, είμαστε όλοι απλοί χορευτές.
«Είμαι ευθεία» - Κάιλ Ρόμπινσον
Kyle Robinson (Tyler Golden / οξυγόνο)
Μου άρεσε πολύ να ενεργώ ως παιδί, ειδικά μουσικό θέατρο, οπότε όταν ήμουν 10 ετών, η μαμά μου πρότεινε να έχω μαζί μου την αδερφή μου στο στούντιο χορού. Ο μπαμπάς μου θα ήθελε να κολλήσω στο μπέιζμπολ και στο ποδόσφαιρο. Αλλά μόλις πήρα το πρώτο μάθημα χορού, τα αθλήματα έγιναν δευτερεύοντα. Χρειάστηκε περίπου ένας χρόνος για να αρχίσει ο μπαμπάς μου να καταλαβαίνει και να δέχεται τον χορό μου. Όταν σταμάτησα να παίζω σπορ για να επικεντρωθώ στο χορό, οι γονείς μου είχαν γίνει οι μεγαλύτεροι θαυμαστές μου.
Όταν κάποιος μου έδωσε έναν σκληρό χρόνο στο σχολείο για να γίνω χορευτής, είχα τρόπους να το αντιμετωπίσω. Αν κάποιος με κάλεσε ονόματα όπως 'gay' ή 'νεράιδα', θα έλεγα, 'Είναι gay ότι κάνω παρέα με πολλά καυτά κορίτσια μετά το σχολείο;' Αυτό θα τους έκλεινε.
Είχα την πρώτη μου κοπέλα στα 14 μου - μια χορεύτρια στο στούντιο μου. Αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί πολύ τη σεξουαλικότητά μου. Η πατρίδα μου, Duxbury, MA, ήταν συντηρητική. Πράγματα όπως αυτό δεν συζητήθηκαν.
Μόλις ξεκίνησα το κολέγιο στο The Juilliard School, σκέφτηκα πραγματικά τι σήμαινε να είμαι ομοφυλόφιλος ή ίσιος. Ένιωσα περιτριγυρισμένος από γκέι άντρες. Νομίζω ότι ήμουν ένας από τους δύο ευθείες στην τάξη μου και ένας στους πέντε στο τμήμα. Ξαφνικά είχα φίλους που αμφισβητούσαν τη σεξουαλικότητά τους ή βγήκαν για πρώτη φορά.
Ο Kyle (τρίτος από αριστερά) με την οικογένειά του
Ένιωσα σαν να υπήρχε ένα μεγάλο γκέι πάρτι στο οποίο δεν με προσκάλεσαν. Αναρωτήθηκα ακόμη, «Είμαι ομοφυλόφιλος γιατί χορεύω; Ή επειδή μπορώ να παραδεχτώ ότι είναι όμορφος άντρας; ' Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να το συνειδητοποιήσω, ενώ αγαπούσα τους άντρες φίλους μου, δεν με ενδιέφεραν ρομαντικά. Στην αρχή, ήμουν άβολα να αλλάζω μπροστά από γκέι παιδιά στο καμαρίνι. Αλλά όταν γνώρισα τους ανθρώπους με τους οποίους χορεύαμε, υπήρχε τόσο αμοιβαίος σεβασμός που δεν ήταν πρόβλημα. Ήξεραν ότι ήμουν ευθεία και δεν θα κάνουμε μεγάλη υπόθεση από τη σεξουαλικότητα του άλλου.
Συνειδητοποίησα πόσο μακριά θα ήμουν όταν κάποιοι φίλοι από το σπίτι με επισκέφτηκαν στη Νέα Υόρκη. Τους έφερα σε ένα πάρτι με όλους τους φίλους μου. Στο ασανσέρ, τους προειδοποίησα, «Ό, τι κι αν είναι, μην πεις κάτι σαν« homo »ή« νεράιδα »σε αυτό το πάρτι. Βγήκαμε από το ασανσέρ, και το πρώτο άτομο που είδαμε ήταν ένας από τους ομοφυλόφιλους φίλους μου - αυτός ο ψηλός, πανέμορφος μαύρος - φορώντας τιάρα και τρέχοντας προς μένα φωνάζοντας, «Κύιλε!» Οι φίλοι μου από το σπίτι ήταν σοκαρισμένοι. Αλλά μου άρεσε πολύ και οι ελεύθεροι άνθρωποι ήταν στο Juilliard. Χαίρομαι που δεν ένιωθαν την ανάγκη να το κρύψουν ή να αισθάνονται ένοχοι γι 'αυτό.
Ωστόσο, βρέθηκα να κάνω παρέα με ηθοποιούς και όχι χορευτές στο σχολείο. Υπήρχαν πιο ευθεία παιδιά σε αυτή τη μεγάλη, και παρακολουθούσαμε σπορ και συναντήσαμε κορίτσια μαζί. Δεν νομίζω ότι κατάλαβα ακριβώς τι έκανα, αλλά υπήρχαν σίγουρα στιγμές που έφυγα από το δρόμο μου για να «αποδείξω» ότι ήμουν ευθείος. Η παρενέργεια ήταν ότι ήμουν λίγο διακριτικός με τις κυρίες.
Ο Kyle (δεύτερος από αριστερά) στην πρεμιέρα του Λος Άντζελες του West Side Story
Από την αποφοίτησή μου, έχω χορέψει με την Aszure & Artists και την Lar Lubovitch Dance Company, ταξίδεψα με την πρώτη εθνική περιοδεία του Ιστορία West Side και πρωταγωνίστησε στο reality show 'All the Right Moves' με το Shaping Sound. Έχω δει πόσο γρήγορα οι άνθρωποι κρίνουν επαγγελματίες χορευτές. Μου λένε όλη την ώρα ότι μοιάζω περισσότερο με έναν παίκτη χόκεϋ ότι ένας χορευτής, που νομίζω ότι σταματά τους ανθρώπους να υποθέσουν ότι είμαι γκέι. Ακόμα, αφού πω στους ανθρώπους τι κάνω για να ζήσω, θα ρωτήσουν, 'Άρα είσαι γκέι ή ευθεία;' Σήμερα δεν βλάπτει τα συναισθήματά μου.
Ενώ γυρίσαμε το 'ATRM', είχαμε δύο ευθεία παιδιά (Teddy Forance και εγώ) και δύο ομοφυλόφιλους (Travis Wall και Nick Lazzarini) που ζούσαμε σε ένα σπίτι, και οι παραγωγοί μας είχαν μιλήσει για τη σεξουαλικότητα χωρίς τέλος. Είμαι αρκετά αλήθεια γι 'αυτό, αλλά πρέπει να παραδεχτώ, το να το συζητάω συνεχώς με έκανε να νιώθω λίγο άβολα - κυρίως επειδή δεν ήταν θέμα για εμάς. Μου άρεσε πολύ να ζω με αυτά τα αγόρια. Ναι, ο Νικ άρεσε να μου κάνει λίγο ντροπή μαζί του, σίγουρα άρπαξε το πισινό μου μία ή δύο φορές. Αλλά μια σταθερή γροθιά στο χέρι συνήθως τον αποτρέπει να το κάνει ξανά. Ξέρω ότι το κάνει με παιχνιδιάρικο τρόπο. Και ειλικρινά, το βρίσκω κολακευτικό που ξοδεύει τόσο πολύ χρόνο με τον θαυμασμό μου.
Η συμβουλή μου για κάθε αγόρι που λατρεύει να χορεύει, ανεξάρτητα από το αν είναι γκέι ή ευθεία, είναι να ακολουθήσει το πάθος του. Και σίγουρα μην αφήνετε άλλους ανθρώπους να βρέξουν στην παρέλασή σας.