Τζένα Μπους ΧάγκερΠίστωση: YouTubeΑυτό το άρθρο αρχικά εμφανίστηκε στις Ανθρωποι
Την Τρίτη, η πρώην πρώτη κόρη ξεκίνησε ένα PSA με τη UNICEF και το Rotary International για να ενημερώσει την εκδήλωση, η οποία στοχεύει στην εξάλειψη της ασθένειας που προκαλεί παράλυση.
Σε μια αποκλειστική συνέντευξη με το PEOPLE, ο ανταποκριτής του NBC News, 34, μιλά για το πώς ο σύζυγός της Χένρι Χάγκερ Ο πατέρας του John, ο John, ζούσε σε αναπηρικό καροτσάκι λόγω της ασθένειας εδώ και 40 χρόνια - και γιατί καθιστά την αποστολή της να υποστηρίζει τον εμβολιασμό κατά της πολιομυελίτιδας σε όλο τον κόσμο.
«Είμαστε τόσο κοντά - είμαστε τόσο κοντά στην εξάλειψη της πολιομυελίτιδας, η οποία είναι μια σημαντική ασθένεια που έχει επηρεάσει την οικογένειά μου», λέει η μητέρα του Μίλα , 3 και Παπαρούνα 1.
Γιατί θέλετε να συμμετάσχετε ως πρεσβευτής για τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Πολιομυελίτιδας PSA;
jenna Bush Hager Ending Polio Έχω συνεργαστεί με την Unicef, τώρα εδώ και πολύ καιρό το 2006, στη Λατινική Αμερική, οπότε έβλεπα κάθε μέρα τι κάνουν στο πεδίο για να σώσουν παιδιά & apos; ζω. Και δεύτερον, αυτό είναι προσωπικό για μένα: Ο πεθερός μου, ο πατέρας του συζύγου μου, John Hager, ζούσε με πολιομυελίτιδα τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Βρίσκεται σε αναπηρική καρέκλα για πάνω από 40 χρόνια. Είναι ισχυρό, και όπως πολλοί που αντιμετωπίζουν εμπόδια στην καθημερινή τους ζωή, το ξεπερνά με πολλούς τρόπους. Αλλά την ίδια στιγμή, έχω δει από πρώτο χέρι τις καταστροφικές συνέπειες που έχει όχι μόνο στο άτομο αλλά και στις οικογένειές του. Και απλώς δεν θέλω να αντιμετωπίσει κάποιο παιδί αυτό που αντιμετώπισε. Λοιπόν, είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι μέρος αυτού γιατί τώρα που κοιτάζω τα μικρά μου κορίτσια, όλα είναι πιο νόημα - αλλά απλώς δεν μπορώ να φανταστώ ότι είμαι μαμά, ακούγοντας την είδηση ότι το παιδί σας θα ζήσει τα καταστροφικά αποτελέσματα της πολιομυελίτιδας.
Τι μπορούν να κάνουν οι τακτικοί άνθρωποι για να συμμετάσχουν;
Εκπαιδεύστε. Γνωρίζω την πολιομυελίτιδα λόγω του πεθερού μου, αλλά από το 1988, ο αριθμός των κρουσμάτων πολιομυελίτιδας μειώθηκε κατά 99 τοις εκατό. Το γνωρίζω τόσα πολλά, αλλά δεν ήξερα απαραίτητα πόσο κοντά είμαστε στην εξάλειψή του και πόσο σημαντικό είναι να συνηθίζουμε να εμβολιάζουμε τα παιδιά σας, να κάνετε το εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας σε περιοχές παντού. Προφανώς το κάνουμε εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά πρέπει επίσης να ανησυχούμε για τα πιο ευάλωτα παιδιά του κόσμου. Φυσικά, τα παιδιά μου εμβολιάστηκαν - τα πήγα στο γιατρό όταν ήταν μωρά. Μόλις πήρα την Poppy - αυτή είναι μόνο 1 - έτσι είχε μόλις το εμβόλιό της, αλλά είναι σημαντικό όλα τα παιδιά να έχουν αυτήν την ευκαιρία. Για μερικούς ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε φάρμακα, δεν μπορώ να φανταστώ πώς θέλει να είναι μαμά σε ορισμένες από αυτές τις χώρες [Τρίτος Κόσμος]. Είναι πολύ σημαντικό να εκπαιδεύσουμε, ως μητέρες, τη σημασία των εμβολιασμών. Με αυτό το εμβόλιο, μπορούμε να εξαλείψουμε την πολιομυελίτιδα! Τα παιδιά κάτω των 5 ετών πρέπει να λάβουν το εμβόλιο. Δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά με το εμβόλιο, μπορούμε να σταματήσουμε αυτήν την ασθένεια.
Τι θα λέγατε σε άτομα που δεν πιστεύουν απαραίτητα στον εμβολιασμό;
Νομίζω ότι ζούμε σε μια χώρα όπου αυτό μπορεί να είναι μια συζήτηση, η οποία είναι καταπληκτική. Αλλά σε πολλές χώρες, δεν νομίζω ότι οι μητέρες θα το συζητούσαν αυτό. Νομίζω ότι αν ήξεραν ότι τα παιδιά τους θα μπορούσαν να έχουν τα ίδια πράγματα που έχουμε, όσον αφορά την ιατρική περίθαλψη ... Προφανώς δεν είμαστε τέλειοι, αλλά αν ήξεραν ότι θα μπορούσαν να έχουν κάτι που θα βοηθούσε το παιδί τους να μην παραλύσει ... Η Πολιο μπορεί οδηγούν σε παράλυση, μια ανικανότητα ζωής που μπορεί να καταστρέψει ολόκληρη την οικογένεια. Αν ήξεραν ότι είχαν την επιλογή να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, αν είχαν την ευκαιρία να κάνουν αυτό το εμβόλιο, είμαι πολύ σίγουρος ότι στα πιο ευάλωτα μέρη του κόσμου, αυτές οι μητέρες δεν θα σκεφτούν καν δύο φορές.
Νομίζω ότι αν μιλάς σε κάποιον σαν τον πεθερό μου, ο οποίος ζούσε σε αναπηρικό καροτσάκι για πάνω από τέσσερις δεκαετίες: Του είπαν ότι δεν θα είχε άλλο παιδί και τότε γεννήθηκε ο σύζυγός μου. Και πάλι, μου αρέσει να ζούμε σε μια χώρα όπου μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα για αυτά τα πράγματα, αλλά είμαι πολύ σίγουρος ότι θα είχε γνώμη για το πόσο σημαντικά είναι τα εμβόλια.
Τι έχετε μάθει από τη ζωή του πεθερού σας και της οικογένειάς σας, ειδικά από τότε που γίνατε η ίδια η μητέρα σας - πώς το ενημέρωσε ο γονέας σας;
Είναι απλώς ένας απίστευτος άντρας, όπως πολλοί άνθρωποι που γνώρισα που αντιμετώπισαν αναπηρίες: Απλώς δεν θα έπαιρνε καμία απάντηση. Ένας από τους γιατρούς του είπε ότι έπρεπε να κοιμάται κάθε μέρα και δεν ξαναγύρισε ποτέ ξανά - και μου αρέσει ένας υπνάκος! (γέλια) Αυτός, με τον πιο απίστευτο τρόπο, έχει πολεμήσει με αυτό, και έχει ολοκληρώσει πάνω από 20 μαραθώνιους αναπηρικών αμαξιδίων την ημέρα. τώρα είναι 80, οπότε θα πρέπει να επιβραδύνει, αν και δεν νομίζω ότι θα πάει.
Ήταν ο πρώτος υπολοχαγός κυβερνήτης που ήταν ποτέ σε αναπηρική καρέκλα. Και αυτή ήταν μια στιγμή που ανακάλυψε για πρώτη φορά ότι είχε πολιομυελίτιδα: Του είπαν ότι δεν θα είχε πλέον τη δουλειά του επειδή δεν θα μπορούσαν να έχουν αντιπρόεδρο σε αναπηρικό καροτσάκι. Αυτό ήταν μια εποχή στη δεκαετία του '70, πριν από την έγκριση του Αμερικανικού Νόμου για την Αναπηρία, οπότε δεν υπήρχαν νόμοι που τον προστάτευαν. Αλλά συνέχισε να δουλεύει με τη βοήθεια του. Και νομίζω, όσο πηγαίνει η ανθεκτικότητα, είναι γεμάτος από αυτό. Και με διδάσκει τη σημασία να εκμεταλλεύομαι κάθε μέρα. Μπορούμε να πιάσουμε τα λιγότερο σημαντικά πράγματα, αλλά αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι τα παιδιά μας είναι χαρούμενα και υγιή. Επειδή πηγαίνουμε σπίτι στο Ρίτσμοντ, όπου ζει, και βλέπουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, αρκεί τα παιδιά μας να είναι χαρούμενα και υγιή, ο Χένρι και εγώ είμαστε πραγματικά χαρούμενοι.