Η Tracee Ellis Ross έχει πολλά κοινά με τον φανταστικό χαρακτήρα, Rainbow, παίζει στην επιτυχημένη κωμωδία του ABC, Μαυριδερός. Είναι και οι δύο εξαιρετικά έξυπνοι, αστείοι, biracial και αγαπούν τα ταξίδια. Αλλά ενώ η Ross και το alter ego της στην οθόνη είναι πολύ απλά, υπάρχει πραγματικά ένα τεράστιος διαφορά.
Η Bow, όπως καλείται στο σόου, είναι η μητέρα πέντε παιδιών, ενώ ο Ross είναι ευτυχώς χωρίς παιδιά. Αν και δεν πρέπει να είναι μεγάλο ζήτημα, ο 45χρονος σταρ είπε από τότε που ανέλαβαν το ρόλο που έχουν οι άνθρωποι επιπλέον αδιάφορη για τις αναπαραγωγικές της αποφάσεις.
Πέρυσι, ήμουν [φανταστικά] έγκυος όλη τη σεζόν, Ρος είπε Κόσμος της ματαιότητας . Αυτό προκάλεσε πολλά σχόλια και ερωτήσεις και ειδοποιήσεις από άτομα χωρίς πρόσκληση. Είπα κυριολεκτικά στους ανθρώπους, αληθινά, κανένα αστείο, «Γιατί δεν βγαίνετε απλώς από τη μήτρα μου; Θέλετε να βγείτε από τη μήτρα μου; Τι κάνεις εκεί; Και γιατί κάνετε αυτές τις ερωτήσεις; Και τι σε κάνει να πιστεύεις ότι μπορείς να το ρωτήσεις;
Σύμφωνα με τον Ross, η περιέργεια των ξένων είναι μια επέκταση της πατριαρχίας, η οποία υπαγορεύει τις γυναίκες να ζουν τη ζωή τους σύμφωνα με ένα ορισμένο σύνολο κανόνων που συνήθως περιλαμβάνουν το γάμο και τη μητρότητα.
Μέρος αυτού που έχει δημιουργήσει η πατριαρχία για τις γυναίκες είναι αυτή η αθόρυβη εμπειρία, με μια απάντηση για το πώς μοιάζει μια καλή ζωή, είπε.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ρος αντιμετώπισε το ζήτημα της ζωής με τους δικούς της όρους. Στη διάρκεια η ομιλία της στο Αίγλη Η σύνοδος κορυφής της Γυναίκας της Χρονιάς για το 2017, η Ross είπε ότι ενώ χτίζει μια ζωή για την οποία είναι περήφανη, οι άνθρωποι της λένε συχνά ότι μπορεί ακόμα να είναι μαμά, ώστε η ζωή της να έχει νόημα.
Έχω χτίσει μια απίστευτη ζωή. Έχω γίνει γυναίκα που είμαι περήφανη που είμαι. Και έπειτα κάποιος μου λέει για τον φίλο του που υιοθέτησε ένα παιδί στα 52 και πώς «δεν είναι ποτέ πολύ αργά για να έχει νόημα η ζωή σου» και η αξία μου μειώνεται καθώς μου θυμίζει ότι «απέτυχα» στους αριθμούς γάμου και μεταφοράς , Είπε ο Ρος.
Ο Ρος είπε, ενώ έγραψε τα συναισθήματά της, επιτέλους είχε μια θεοφάνεια.
Έβγαλα το περιοδικό μου. Κάθομαι εκεί ελεύθερα να γράφω, ίσως να μιλάω με το παιδί μου και γράφω: Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΝΕ, θυμήθηκε. Αυτά τα λόγια με σταμάτησαν στα ίχνη μου και έφερα ειλικρινά τόσα δάκρυα στα μάτια μου.
Ο Ross κατέληξε στο συμπέρασμα: Αν η ζωή μου είναι πραγματικά δική μου… τότε πρέπει να την ζήσω πραγματικά για τον εαυτό μου. Πρέπει να βάλω τον εαυτό μου πρώτο και να μην ζητώ άδεια να το κάνω.
Αμήν σε αυτό!