Η συζήτηση για το μεγάλο τσίλι: φασόλια ή χωρίς φασόλια;



τσίλι βοδινού τσίλι βοδινούΤσίλι βόειου κρέατος

Να φασόλι, ή να μην φασόλι. Όταν φτιάχνετε μια κατσαρόλα τσίλι, αυτή είναι η ερώτηση. Και ανάλογα με το αν είστε ή όχι από το Τέξας, υπάρχει μια πολύ οριστική απάντηση.



Εάν είστε από το Τέξας: ΟΧΙ.

Εάν είστε από αλλού: Ίσως.





Εδώ εδώ Southern Living περιπλανηθείτε και στις δύο πλευρές του φράχτη σε αυτό το ζήτημα ερυθρού (ahem). Έχουμε δημοσιεύσει συνταγές για όλους τους τύπους τσίλι, από ένα χοντρό, σιγοβράσιμο τσίλι βοδινού , προς την γρήγορο-τσίλι κοτόπουλου χρησιμοποιώντας ένα πουλί που αγοράστηκε από το κατάστημα και τα λευκά φασόλια.

Ενώ η προέλευση του τσίλι στις Ηνωμένες Πολιτείες συζητείται μεταξύ των ιστορικών τροφίμων, πολλοί πιστεύουν ότι διαδόθηκε στο Σαν Αντόνιο το 1900 από το Τσίλι Κουίνς, μια ομάδα γυναικών που πούλησαν ένα πικάντικο στιφάδο κρέατος γύρω από το Στρατιωτικό Plaza της πόλης. Σύμφωνα με την Διεθνής Εταιρεία Τσίλι , που διοργανώνει διάφορους παγκοσμίου φήμης διαγωνισμούς τσίλι: «Οι βασίλισσες, που ήταν ως επί το πλείστον μεξικάνικο, έκαναν το τσίλι τους στο σπίτι και στη συνέχεια το φόρτωσαν σε πολύχρωμα βαγόνια τσίλι, στα οποία το μετέφεραν στην πλατεία, μαζί με γλάστρες, πιατικά και όλα τα άλλα απαραίτητα εργαλεία για τη διατροφή των νυχτερινών ανθρώπων του 19ου αιώνα. Χτίζουν πυρκαγιές μεσακί στην πλατεία για να κρατήσουν το τσίλι ζεστό, άναψαν τα βαγόνια με χρωματιστά φανάρια και κάθισαν στο έδαφος δίπλα στο καροτσάκι, εκτοξεύοντας τσίλι σε πελάτες που κάθονταν σε ξύλινα σκαμπό για να φάνε το υπέροχο και φλογερό στιφάδο.



Στο βιβλίο μαγειρικής της Ενωμένες γεύσεις του Τέξας , η συγγραφέας Jessica Dupuy γράφει ότι το τσίλι έχει ισχυρούς δεσμούς με το Τέξας, παρόλο που το πιάτο είχε δημιουργηθεί πολύ πριν: «Ενώ πολλοί Τέξας μπορεί να πνίξουν μια κουταλιά από το δικό τους μπολ με κόκκινο χρώμα στην έννοια, οι ρίζες του τσίλι προέρχονται πραγματικά από το νότο των συνόρων, στη Νότια Αμερική. Ο όρος & apos; τσίλι & apos; είναι σύντομη για το «τσίλι con carne, & apos; που μεταφράζεται από τα ισπανικά ως τσίλι με κρέας. Είναι απλή φράση ότι οι περισσότεροι άνθρωποι παρερμηνεύουν εστιάζοντας μεγαλύτερη σημασία στο κρέας, παρά στα τσίλι. Αλλά χωρίς τσίλι, και τον αναπόσπαστο ρόλο τους στη συντριπτική πλειοψηφία του μεξικάνικου φαγητού, το σύγχρονο τσίλι μας θα ήταν λίγο περισσότερο από ένα βαρετό μπολ με σοταρισμένο κρέας ».

Καθώς οι αίθουσες τσίλι εξαπλώθηκαν σαν πυρκαγιά σε όλη τη χώρα στα μέσα του 1900, το πιάτο πήρε πολλές διαφορετικές μορφές, συμπεριλαμβανομένων μερικών με φασόλια. Σήμερα, το τσίλι θεωρείται ένα τοπικό πιάτο - σερβίρεται πάνω από μακαρόνια στο Οχάιο, κουτάλι σε χοτ ντογκ σε στυλ Coney στο Michigian και φτιαγμένο με πράσινα τσίλι και χοιρινό στο Νέο Μεξικό, για να αναφέρουμε μερικά.

Το ICS ορίζει παραδοσιακό κόκκινο και πράσινο τσίλι ως «οποιοδήποτε είδος κρέατος ή συνδυασμός κρεάτων, μαγειρεμένων με κόκκινες πιπεριές τσίλι, διάφορα μπαχαρικά και άλλα συστατικά, με εξαίρεση τα φασόλια και τα ζυμαρικά που απαγορεύονται αυστηρά. Δεν επιτρέπεται γαρνιτούρα. ' Αν αυτό ακούγεται λίγο σφιχτό, υπάρχει ο διαγωνισμός Homestyle Chili ICS που ορίζει το τσίλι ως: «ο αγαπημένος συνδυασμός συστατικών του μάγειρα με αποτέλεσμα ένα πιάτο καρυκευμένο με πιπεριές τσίλι και μπαχαρικά». Λάτρεις των φασολιών, τρελαθείτε.



Είτε πέφτετε στο στρατόπεδο φασολιών είτε όχι, το τσίλι είναι ένας από τους πιο ικανοποιητικούς τρόπους για να ταΐσετε ένα πεινασμένο πλήθος. Ειδικά όταν σερβίρεται με ένα κομμάτι ψωμί καλαμποκιού στο πλάι. Ή είναι αλάτι κράκερ; Αυτή είναι μια συζήτηση για άλλη μια μέρα…