Η Oprah Winfrey έχει καταστρέψει πολλά ανώτατα όρια στην ιστορία της καριέρας της και κατά τη διάρκεια των Golden Globes της Κυριακής το βράδυ, κατέρρευσε μια άλλη καθώς έλαβε το βραβείο Cecil B. DeMille.
Winfrey, ο οποίος έχει εμφανιστεί και παράγει μια σειρά από απίστευτες ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων Βασίλισσα ζάχαρη και Σέλμα και πρωταγωνίστησε στο Όσκαρ Το χρώμα μωβ , έλαβε μόνιμη επευφημία καθώς πήρε τη σκηνή. Η ομιλία της κίνησε το ακροατήριο, κυριολεκτικά, στα πόδια τους καθώς μίλησε για τη σημασία του Τύπου, καλώντας τους σεξουαλικούς αρπακτικούς, την εκπροσώπηση και την υπομονή μέσα σε σκοτεινούς καιρούς.
Μίλησε επίσης για τη ζωή της Recy Taylor, της γυναίκας της Αλαμπάμα που βιάστηκε από έξι λευκούς άνδρες το 1944 και δεν έλαβε ποτέ δικαιοσύνη για το φρικτό έγκλημα.
Το 1982, η Σίντνεϋ έλαβε το βραβείο Cecil B. DeMille εδώ στις Χρυσές Σφαίρες και δεν μου λείπει ότι αυτή τη στιγμή, βλέπω κάποια μικρά κορίτσια καθώς γίνω η πρώτη μαύρη γυναίκα που έλαβε το ίδιο βραβείο, αυτή είπε. Είναι τιμή - είναι τιμή και είναι προνόμιο να μοιράζομαι το απόγευμα με όλους τους και επίσης με τους απίστευτους άντρες και γυναίκες που με ενέπνευσαν, που με προκάλεσαν, που με συντήρησαν και έκαναν το ταξίδι μου σε αυτό το στάδιο δυνατό .
Ο Winfrey, ο οποίος έκανε ιστορία με την πρώτη μαύρη γυναίκα που έλαβε το βραβείο, δεν είναι ξένος με τους πρώτους. Έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που κατέχει και παράγει τη δική της ομιλία το 1988 αφού η Harpo Productions, Inc εξαγόρασε το The Oprah Winfrey Show από την Capital Cities / ABC. Είναι υποψήφια για δύο Όσκαρ και έλαβε το Ανθρωπιστικό Βραβείο Jean Hersholt στα Βραβεία Ακαδημίας 2011.
Ο διάσημος μέσος είναι ο πρώτος δισεκατομμυριούχος μαύρης γυναίκας στον κόσμο και ο πρώτος που κατατάσσεται ως ένας από τους 50 πιο γενναιόδωρους ανθρώπους στην Αμερική. Η Winfrey είναι επίσης η πρώτη μαύρη γυναίκα που κατέχει ένα καλωδιακό δίκτυο, OWN, που αντιπροσωπεύει το Oprah Winfrey Network.
Η Winfrey πρόκειται να εμφανιστεί στην πολυαναμενόμενη προσαρμογή του Ava DuVernay Μια ρυτίδα στο χρόνο , που θα φτάσει στα θέατρα στις 9 Μαρτίου. Είναι επίσης έτοιμη να πρωταγωνιστήσει στο remake του Lee Daniels της ταινίας του 1983 Όροι αγάπης .
Διαβάστε το πλήρες αντίγραφο της απίστευτης ομιλίας της, παρακάτω:
Ευχαριστώ, Ρις. Το 1964, ήμουν ένα μικρό κορίτσι που κάθεται στο πάτωμα του λινέλου του σπιτιού της μητέρας μου στο Μιλγουόκι βλέποντας την Άννα Μπάνκροφτ να παρουσιάζει το Όσκαρ για την καλύτερη ηθοποιό στα 36α Όσκαρ. Άνοιξε το φάκελο και είπε πέντε λέξεις που έγραψαν κυριολεκτικά ιστορία: Ο νικητής είναι η Sidney Poitier. Μέχρι τη σκηνή ήρθε ο πιο κομψός άντρας που θυμήθηκα ποτέ. Η γραβάτα του ήταν λευκή, το δέρμα του ήταν μαύρο - και γιορτάζονταν. Δεν είδα ποτέ έναν μαύρο να γιορτάζεται έτσι. Προσπάθησα πολλές φορές πολλές φορές να εξηγήσω τι σημαίνει μια στιγμή σε ένα μικρό κορίτσι, ένα παιδί που βλέπει από τα φθηνά καθίσματα καθώς η μαμά μου ήρθε από το κόκαλο της πόρτας κουρασμένη από τον καθαρισμό των σπιτιών άλλων ανθρώπων. Αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να παραθέσω και να πω ότι η εξήγηση στην παράσταση του Σίντνεϋ στο Lilies of the Field: Αμήν, αμήν, αμήν, αμήν.
Το 1982, η Σίντνεϋ έλαβε το βραβείο Cecil B. DeMille εδώ στις Χρυσές Σφαίρες και δεν μου λείπει ότι αυτή τη στιγμή, βλέπω κάποια μικρά κορίτσια καθώς γίνω η πρώτη μαύρη γυναίκα που έλαβε το ίδιο βραβείο. Είναι τιμή - είναι τιμή και είναι προνόμιο να μοιράζομαι το απόγευμα με όλους τους και επίσης με τους απίστευτους άντρες και γυναίκες που με ενέπνευσαν, που με προκάλεσαν, που με συντήρησαν και έκαναν το ταξίδι μου σε αυτό το στάδιο δυνατό . Ο Dennis Swanson που μου πήρε μια ευκαιρία για το A.M. Σικάγο. Με είδα στην παράσταση και είπε στον Steven Spielberg, είναι η Sophia στο «The Color Purple». Ο Gayle που ήταν φίλος και ο Stedman που ήταν ο βράχος μου.
Θέλω να ευχαριστήσω την Ένωση Εξωτερικών Τύπου του Χόλιγουντ. Γνωρίζουμε ότι ο Τύπος βρίσκεται υπό πολιορκία αυτές τις μέρες. Γνωρίζουμε επίσης ότι είναι η ακόρεστη αφοσίωση στην αποκάλυψη της απόλυτης αλήθειας που μας εμποδίζει να κλείνουμε τα μάτια στη διαφθορά και στην αδικία. Προς - σε τυράννους και θύματα, και μυστικά και ψέματα. Θέλω να πω ότι εκτιμώ τον Τύπο περισσότερο από ποτέ καθώς προσπαθούμε να περιηγηθούμε σε αυτές τις περίπλοκες στιγμές, κάτι που με φέρνει σε αυτό: αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι το να μιλάς την αλήθεια σου είναι το πιο ισχυρό εργαλείο που όλοι έχουμε. Και είμαι ιδιαίτερα περήφανος και εμπνευσμένος από όλες τις γυναίκες που έχουν αισθανθεί αρκετά ισχυρές και αρκετά ενδυναμωμένες για να μιλήσουν και να μοιραστούν τις προσωπικές τους ιστορίες. Ο καθένας μας σε αυτό το δωμάτιο είναι γιορτάσαμε λόγω των ιστοριών που λέμε, και φέτος γίναμε η ιστορία.
Αλλά δεν είναι μόνο μια ιστορία που επηρεάζει τη βιομηχανία ψυχαγωγίας. Είναι ένα που ξεπερνά κάθε πολιτισμό, γεωγραφία, φυλή, θρησκεία, πολιτική ή χώρο εργασίας. Γι 'αυτό θέλω απόψε να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε όλες τις γυναίκες που έχουν υποστεί χρόνια κακοποίησης και επίθεσης επειδή , όπως και η μητέρα μου, είχαν παιδιά να ταΐσουν και λογαριασμούς να πληρώσουν και όνειρα να κυνηγήσουν. Είναι οι γυναίκες των οποίων τα ονόματα δεν θα ξέρουμε ποτέ. Είναι οικιακοί και εργάτες. Εργάζονται σε εργοστάσια και εργάζονται σε εστιατόρια και είναι ακαδημαϊκοί, μηχανικοί, ιατρική και επιστήμη. Είναι μέρος του κόσμου της τεχνολογίας και της πολιτικής και των επιχειρήσεων. Είναι οι αθλητές μας στους Ολυμπιακούς και είναι οι στρατιώτες μας στο στρατό.
Και υπάρχει κάποιος άλλος, η Ρέκυ Τέιλορ, ένα όνομα που γνωρίζω και νομίζω ότι πρέπει να γνωρίζετε επίσης. Το 1944, η Recy Taylor ήταν μια νεαρή γυναίκα και μια μητέρα που περπατούσαν στο σπίτι από μια εκκλησιαστική υπηρεσία που είχε παρευρεθεί στο Abbeville της Αλαμπάμα, όταν απήχθη από έξι οπλισμένους λευκούς, βιάστηκε και έφυγε με τα μάτια από την άκρη του δρόμου που επέστρεφε από Εκκλησία. Απειλούσαν να τη σκοτώσουν αν είχε πει ποτέ σε κανέναν, αλλά η ιστορία της αναφέρθηκε στο NAACP όπου μια νεαρή εργαζόμενη με το όνομα Rosa Parks έγινε ο κύριος ερευνητής στην υπόθεσή της και μαζί αναζήτησαν δικαιοσύνη. Αλλά η δικαιοσύνη δεν ήταν επιλογή στην εποχή του Jim Crow. Οι άντρες που προσπάθησαν να την καταστρέψουν δεν διώχθηκαν ποτέ. Η Ρέσι Τέιλορ πέθανε πριν από δέκα ημέρες, απλά ντροπαλή για τα 98α γενέθλιά της. Έζησε όπως όλοι έχουμε ζήσει, πάρα πολλά χρόνια σε μια κουλτούρα σπασμένη από βάναυσους άντρες. Για πολύ καιρό, οι γυναίκες δεν έχουν ακούσει ή πιστεύουν εάν τολμούν να μιλήσουν την αλήθεια στη δύναμη αυτών των ανδρών. Αλλά ο χρόνος τους τελείωσε. Ο χρόνος τους τελείωσε.
Ο χρόνος τους τελείωσε. Και απλά ελπίζω - απλά ελπίζω ότι η Recy Taylor πέθανε γνωρίζοντας ότι η αλήθεια της, όπως η αλήθεια τόσων πολλών άλλων γυναικών που βασανίστηκαν εκείνα τα χρόνια, και ακόμη και τώρα βασανίστηκαν, συνεχίζει. Ήταν κάπου στην καρδιά του Rosa Parks σχεδόν 11 χρόνια αργότερα, όταν αποφάσισε να μείνει καθισμένος σε αυτό το λεωφορείο στο Μοντγκόμερι και είναι εδώ με κάθε γυναίκα που επιλέγει να πει, εγώ κι εγώ. Και κάθε άνθρωπος - κάθε άνθρωπος που επιλέγει να ακούσει.
Στην καριέρα μου, αυτό που πάντα προσπαθούσα να κάνω, είτε στην τηλεόραση είτε μέσω ταινία , είναι να πούμε κάτι για το πώς συμπεριφέρονται πραγματικά οι άνδρες και οι γυναίκες. Για να πούμε πώς βιώνουμε ντροπή, πώς αγαπάμε και πώς εξοργίζουμε, πώς αποτυγχάνουμε, πώς υποχωρούμε, επιμένουμε και πώς ξεπερνάμε. Έχω συνεντεύξει και απεικονίσει ανθρώπους που έχουν αντέξει μερικά από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να σας ρίξει η ζωή, αλλά η ποιότητα που φαίνεται να μοιράζονται όλοι είναι η ικανότητα να διατηρήσετε την ελπίδα για ένα φωτεινότερο πρωί, ακόμη και κατά τη διάρκεια των πιο σκοτεινών μας βραδιών. Θέλω λοιπόν όλα τα κορίτσια που παρακολουθούν εδώ, τώρα, να γνωρίζουν ότι μια νέα μέρα είναι στον ορίζοντα! Και όταν η νέα μέρα τελειώσει τελικά, θα οφείλεται σε πολλές υπέροχες γυναίκες, πολλές από τις οποίες βρίσκονται εδώ σε αυτό το δωμάτιο απόψε, και μερικούς αρκετά φαινομενικούς άντρες, που αγωνίζονται σκληρά για να βεβαιωθούν ότι θα γίνουν οι ηγέτες που μας οδηγούν τη στιγμή που κανείς δεν πρέπει ποτέ να πει ξανά «Εγώ».