Ριάν Ρίτσαρντσον ήταν έτοιμη να βάλει τη ζωή των διαγωνισμών ομορφιάς στον καθρέφτη της πριν να τρέξει Δεσποινίς Μαύρη Αμερική . Ως αντιπρόεδρος για μια παγκόσμια εταιρεία τεχνολογίας ταξιδιών ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων εκείνη την εποχή, ήλπιζε να κρατήσει τον κόσμο των διαγωνισμών της όσο το δυνατόν πιο ξεχωριστός από τον τεχνολογικό της κόσμο.
Προσπάθησα να κάνω ταλέντο με το ενδιαφέρον μου και στις δύο περιοχές, αλλά διατηρώ ένα υψηλό τείχος μεταξύ της μυστικής μου ζωής στον κάτω κόσμο του διαγωνισμού και της καριέρας που χτίζω στον τεχνολογικό χώρο γιατί γνώριζα αυτήν τη συμβατική σοφία γύρω από την ομορφιά και πόσο «επιπόλαια» υποτίθεται είπε, είπε στον ιδρυτή του Μουσείου Μακιγιάζ Ντόρεν Μπλαχ σε ένα Instagram Live.
[Σκέφτηκα] ότι αν οι άνθρωποι στον τεχνολογικό χώρο που δούλεψα τόσο σκληρά για να δημιουργήσω αξιοπιστία, ανακάλυψαν ότι ήμουν βασίλισσα θεάτρου ομορφιάς, που θα μπορούσε να ξεφύγει από αυτήν την αξιοπιστία που δούλεψα τόσο σκληρά για να αναπτύξω και οι άνθρωποι μπορεί να αρχίσουν αμφισβητώ την ικανότητά μου.
Το να γίνει όμως η πέμπτη Miss Black America (στον τίτλο που εξακολουθεί να κατέχει) σήμαινε ότι δεν μπορούσε πλέον να αποτρέψει τη συγχώνευση αυτών των διαφορετικών ταυτοτήτων. Και άνοιξε πολλές νέες ευκαιρίες στον χώρο υπεράσπισης της ομορφιάς, όπως μια περιοδεία ομιλίας έξι μηνών, το TED Talk που κυκλοφόρησε πρόσφατα, ένα ντοκιμαντέρ με το οποίο ασχολείται με τον πολιτισμό ομορφιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες και μια αξέχαστη ομιλία στο Instagram Live που έδωσε. Το Μουσείο Μακιγιάζ την προηγούμενη Πέμπτη.
Σε αυτό, ο Ρίτσαρντσον δεν δίνει απλώς μια λέξη για την αεροπειρατεία της Μαύρης ομορφιάς χωρίς να επιτρέπει στις Μαύρες γυναίκες να αξιοποιούν τη δύναμη της δικής μας αισθητικής, εξηγεί πώς η ομορφιά από μόνη της υπήρξε ιστορικά μια δύναμη που οι γυναίκες έχουν και δεν πρέπει να ντρέπονται να επωφεληθώ από.
Η ομορφιά, στην πραγματικότητα, δεν είναι άσχετη, ή επιπόλαια ή ανόητη, εξήγησε. Η ομορφιά είναι το θεμέλιο αυτού που πολλοί κοινωνιολόγοι θα υποστήριζαν ότι είναι η πιο συνεπής και αξιόπιστη μορφή δύναμης. Επομένως, εάν επιτρέπεται στις γυναίκες να υποκλίνονται σε αυτό και να το εκμεταλλεύονται, μας επιτρέπεται να αξιοποιήσουμε μια δύναμη που συχνά μας αποκλείει.
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...Εδώ και πολύ καιρό έχουμε πει στις γυναίκες ότι η ομορφιά τους, η εμφάνισή τους, ότι η επένδυση σε αυτήν είναι ανόητη. Αν θέλουν να ληφθούν σοβαρά υπόψη, πρέπει να αφήσουν αυτά τα ανόητα πράγματα στο πλάι και να επενδύσουν σε [άλλα πράγματα], συνέχισε. Υποστηρίζω όμως το φεμινιστικό επιχείρημα ότι το να πω στις γυναίκες ότι η ομορφιά είναι άνευ σημασίας είναι μια προσβολή αποτελεσματικά στη δύναμή μας. Επειδή οι άνδρες δεν καλούνται να καταργήσουν ή να αφήσουν στην άκρη τα οχήματα που τους παρέχονται για δύναμη, αλλά οι γυναίκες είναι σχεδόν αποκλειστικά σε θέση να επωφεληθούν και να αξιοποιήσουν την ομορφιά ως όχημα από αυτή την άποψη.
Ο Ρίτσαρντσον συνέχισε επίσης να συζητά τους κινδύνους της Μαύρης ομορφιάς ως τάση. Είναι μια συνομιλία ποικιλομορφίας και συμπερίληψης που έχουμε στην κοινότητα και στους χώρους ομορφιάς από τότε που η Fenty Beauty έστειλε επωνυμίες στις ομάδες προϊόντων και ανάπτυξης για να επεκτείνει τις σειρές χρωμάτων στις γραμμές τους.
Αλλά αντιμετωπίζει το θέμα από μια νέα προοπτική. Είναι χαρούμενη που βλέπει μια χρονιά όπου όλα τα τεύχη του Σεπτεμβρίου εμφανίζουν μαύρες γυναίκες στα εξώφυλλα. Και χαίρεται όπως εμείς οι άλλοι όταν οι τίτλοι Miss America, Miss USA, Miss Teen USA και Miss Universe ήταν ταυτόχρονα κάτοχοι μαύρων γυναικών. Για τον Ρίτσαρντσον, το φαινομενικά ολονύκτιο γύρισμα του διακόπτη σε αυτήν την αναπαράσταση θα μπορούσε να σημαίνει ότι η Μαύρη ομορφιά είναι απλώς τάση για μια στιγμή στο χρόνο.
Τι θα συμβεί τον επόμενο χρόνο, και τον επόμενο χρόνο και τον επόμενο χρόνο; ρώτησε.
(Timothy Smith για ESSENCE)
Όταν η Μαύρη ομορφιά είναι απλά μια τάση, είπε, αντιμετωπίζουμε το ζήτημα όπου η ομορφιά των Μαύρων γυναικών επιλέγεται, αλλά οι Μαύρες γυναίκες δεν γίνονται ποτέ το πρότυπο ομορφιάς. Δεν αρκεί να προωθούμε την αισθητική μας σε κάποιον άλλον, αλλά η κίνηση είναι να προωθήσουμε τη Μαύρη ομορφιά στις Μαύρες γυναίκες, απαρατήρητα κάθε φορά. Αλλά αυτό θα απαιτούσε οι Μαύρες γυναίκες να βρίσκονται στα τραπέζια λήψης αποφάσεων.
Εάν οι επωνυμίες κερδίζουν χρήματα από την αισθητική των Μαύρων γυναικών, τότε οι Μαύρες γυναίκες πρέπει να βρίσκονται στις αίθουσες συνεδριάσεων, οι Μαύρες γυναίκες θα πρέπει να είναι οι επιρροές που προσπαθείτε να το πουλήσετε, επεσήμανε ο Ρίτσαρντσον. Ας πούμε πίστωση στον δημιουργό της τάσης που πουλάτε. Διαφορετικά είναι πραγματικά απλώς κλοπή.
Όμως, η συγχώνευση της Μαύρης ομορφιάς ως τάσης παίρνει επίσης μια νέα μορφή μέσω ενός παλιού τρόπου: το στερεότυπο του Jezebel. Αυτή η απεικόνιση των Μαύρων γυναικών ως υπερεξαίρετα αντικείμενα επέτρεψε σε άλλους να μας αφαιρέσουν τις ταυτότητές μας προκειμένου να δικαιολογήσουν τον βιασμό και την παραβίαση των Μαύρων γυναικών.
Σήμερα, σύμφωνα με τον Ρίτσαρντσον, χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τη λήψη της ταυτότητας της Μαύρης γυναίκας για να φορέσει ως φορεσιά για σέξι ντύσιμο (σκεφτείτε την Kylie Jenner). Θέτει ένα διαφορετικό, αν και ακόμα επικίνδυνο, ζήτημα για την κοινότητά μας.
Μόνο ο χρόνος θα πει, αλλά μπορούμε να κάνουμε πολλές υποθέσεις για το τι αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε 50 χρόνια κάτω από τη γραμμή, όταν πρόκειται για ιστορία, τι σήμαινε ότι μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τις μαύρες γυναίκες ως κοστούμια για το σέξι φόρεμα μας, είπε ο Ρίτσαρντσον . Και πώς αυτό εκδηλώνεται μελλοντικά στον απάνθρωπο ή τη σεξουαλική βία κατά των Μαύρων γυναικών;
Kylie Jenner
(Ντέιβιντ Λίβινγκστον / WireImage)
Όλα έρχονται σε πλήρη κύκλο με την έλλειψη εκπροσώπησης και τους κινδύνους της σκέψης ότι έχουμε προχωρήσει πολύ όταν έχουμε δει μόνο μια μικρή πρόοδο. Οι επωνυμίες καλλυντικών μπορεί να αισθάνονται σαν να έχουν κάνει αρκετά επειδή περιλαμβάνουν περισσότερα μοντέλα χρώματος στις διαφημιστικές καμπάνιες τους ή οι επωνυμίες περιποίησης δέρματος μπορούν να κολλήσουν στο πίσω μέρος για τη δημιουργία προϊόντων που στοχεύουν σε συγκεκριμένες ανησυχίες για το δέρμα.
Αλλά υπάρχει πολύ περισσότερη δουλειά που πρέπει να γίνει. Και συμβαίνει μέσω γυναικών όπως ο Ρίτσαρντσον, που δεν είναι ικανοποιημένοι με λίγα ψίχουλα, ή ακόμα και με ένα μικρό κομμάτι της πίτας, ειδικά επειδή εμείς είμαστε αυτοί που συνεχίζουν την κουζίνα.
Η Rihanna που έχει μάρκα είναι καταπληκτική. Το να είμαι ένα εικονίδιο στον χώρο ομορφιάς και να έχει το εμπορικό σήμα της είναι καταπληκτικό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει δικαιοσύνη στον χώρο ομορφιάς, τελείωσε. Εάν τώρα η μεγαλύτερη βιομηχανία ομορφιάς πρόκειται να πουλήσει την αισθητική των Μαύρων γυναικών, τότε πρέπει να πιέσουμε για δικαιοσύνη στη βιομηχανία ομορφιάς. Αφήστε τις Μαύρες γυναίκες να κερδίσουν το νόμισμά τους αν πρόκειται να πουλήσετε τον τρόπο που φαινόμαστε.