Μπορεί να μην εκπλήσσει το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ένα έθνος με μεγάλο πλούτο, προνόμια και δύναμη δεν αισθάνονται πλέον σαν το σπίτι για έναν αυξανόμενο αριθμό Μαύρων Αμερικανών, αν το έκανε ποτέ. Όπως το έβαλε ο Malcolm X (el-Hajj Malik el-Shabazz) στο The Ballot or the Bullet, η ομιλία του του 1964, το να γεννηθείς εδώ στην Αμερική δεν σε κάνει Αμερικανούς. Γιατί, εάν η γέννηση σας έκανε Αμερικανούς, δεν θα χρειαζόταν καμία νομοθεσία δεν θα χρειαζόταν καμία τροποποίηση στο Σύνταγμα… Δεν βλέπω κανένα αμερικανικό όνειρο. Βλέπω έναν αμερικανικό εφιάλτη.
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Μετανάστευσης, περισσότεροι από 6 εκατομμύρια Μαύροι έφυγαν από τον Βαθύ Νότο για να ξεφύγουν από τον φυλετικό τρόμο και, αργότερα, από την επιβολή τους από τους νόμους του Jim Crow. Οι οικογένειες μετακόμισαν βόρεια σε πόλεις όπως το Σικάγο, τη Φιλαδέλφεια, τη Νέα Υόρκη και δυτικά στο Λος Άντζελες, μετατοπίζοντας το πολιτιστικό και δημογραφικό τοπίο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...Οι Λευκοί και πλούσιοι Πατέρες του έθνους κωδικοποίησαν τον απάνθρωπο και την καταπίεση των Μαύρων στο Σύνταγμα των ΗΠΑ ως μέσο διατήρησης της εξουσίας και των προνομίων τους. Παρά τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις που παραχώρησαν στους Μαύρους και σε άλλους ανθρώπους έγχρωμων πολιτικών δικαιωμάτων, η προκατάληψη, η βία και οι διακρίσεις εξακολούθησαν - Αμερικάνικα χόμπι πιθανότατα να εκφραστούν με τα αστέρια και τα λωρίδες όπως και με τη σημαία της Ομοσπονδίας.
Η βία εναντίον των Μαύρων Αμερικανών τιμωρήθηκε σπάνια στο πλαίσιο του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, όπως αποδεικνύεται από τον πολλαπλασιασμό των περιπτώσεων αστυνομικής βιαιότητας στις οποίες οι αξιωματικοί διέφυγαν από τη λογοδοσία, μια κατάσταση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Πολλοί στη μαύρη κοινότητα ανακάλυψαν ότι απλώς η έξοδος από το Νότο δεν προστάτευε αυτά και τα παιδιά τους από τις συνέπειες των θεσμοθετημένων διακρίσεων.
Πιο πρόσφατα, οι κοινωνικοί επιστήμονες σημείωσαν ότι βρισκόμαστε στη μέση μιας αντίστροφης τάσης μετανάστευσης, με τους Αφροαμερικανούς να επιλέγουν να αφήσουν τα φουσκωτά ενοίκια και τις συγκεκριμένες ζούγκλες των αστικών κέντρων για να επιστρέψουν στο πιο προσιτό έδαφος των παππούδων και των παππούδων τους. Από την εκλογή του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ωστόσο, έγινε όλο και πιο ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει γωνιά των Ηνωμένων Πολιτειών όπου είναι ασφαλές να είσαι Μαύρος.
Σύμφωνα με το Νομικό Κέντρο Southern Poverty, ο αριθμός των ομάδων μίσους που δραστηριοποιούνται στις Η.Π.Α. αυξήθηκε σε 1.020, αύξηση 7% από το 2017, μια απότομη αύξηση που θα μπορούσε πιθανώς να αποδοθεί στη ρητορική του Τραμπ. Η 5η ετήσια εξουσία της μαύρης τραπέζης των μαύρων γυναικών της δημοσκόπησης Sister Vote, που διεξήχθη σε συνεργασία με την ESSENCE, διαπίστωσε ότι η ποινική δικαιοσύνη και η αστυνομική μεταρρύθμιση είναι τα νούμερο ένα ζητήματα για τις μαύρες γυναίκες που ρωτήθηκαν. Και το 2018, το νούμερο ένα ζήτημα ήταν εγκλήματα μίσους / ρατσισμός, έως 55% από 33% το 2017.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο μεγαλύτερος φυλακισμένος στον κόσμο, το φαγητό απαρτχάιντ αρρωσταίνει αγροτικές και χαμηλού εισοδήματος Μαύρες κοινότητες και η εξευγενισμός εκτοπίζει πολλούς από εμάς, δεν είναι παράλογο το γεγονός ότι ορισμένες Μαύρες γυναίκες έχουν βαρεθεί με την αδυναμία μέτρησης αυτού του έθνους μέχρι τον μύθο των ιδρυτικών ιδεών του - παρόλο που αυτές οι αρχές δεν προορίζονταν αρχικά για εμάς.
Ενώ ο Blaxit - ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη μετανάστευση των Μαύρων Αμερικανών σε άλλες χώρες για να ξεφύγουν από τον αμερικανικό ρατσισμό - ήταν πιο μετριοπαθής από ό, τι αναμενόταν μετά τις εκλογές του 2016, ο αριθμός των Αφρο-Αμερικανών που μεταφέρθηκαν στην Άκρα, την πρωτεύουσα της Γκάνας βρίσκεται σε άνοδο, με έως και 5.000 Αμερικανούς ομογενείς που ζουν εκεί τώρα.
Καθώς περισσότεροι από εμάς ψάχνουμε στον κόσμο για ένα μέρος όπου δεν θα θεωρηθούμε ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, η ήπειρος της Αφρικής υπήρξε ένα λογικό μέρος προσγείωσης. Δεν έφυγα από τις Ηνωμένες Πολιτείες εξαιτίας του Τραμπ, λέει η Claire Soares, ιδρυτής του Up in the Air Life, μιας ταξιδιωτικής εταιρείας που συνδέει πολυτελείς ταξιδιωτικές εμπειρίες σε όλο τον κόσμο.
Έφυγα επειδή ήθελα να εξερευνήσω μια ζωή στο εξωτερικό, όπου δεν με θεωρούσαν Μαύρο ή Λευκό, αλλά απλώς ως Αμερικανό, αυτό συμβαίνει όταν βρίσκεστε στο εξωτερικό. Έφυγα για ένα χαμηλότερο κόστος ζωής - την ικανότητα να ζήσω την ίδια ζωή που είχα πριν, αλλά για ένα μικρό μέρος του κόστους. Ο Soares, που ζει μεταξύ Μεξικού και Βιρτζίνια, βλέπει τον Τραμπ ως σύμπτωμα βαθύτερου προβλήματος.
Δεν πιστεύω ότι ο Τραμπ δημιούργησε αυτό το περιβάλλον στις Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνει ο Soares. Υπήρχε πάντα, αλλά αντί να είναι κρυφό, είναι τώρα πιο ανοιχτό. Ο Michelee Horsley, ένας Μαύρος Αμερικανός εκπαιδευτικός που διαμένει στη Ντόχα του Κατάρ, δεν σχεδιάζει να επιστρέψει ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι τη στιγμή που εκλέχθηκε ο Τραμπ, ο Horsely είχε ήδη διδάξει στο Κάιρο της Αιγύπτου, από τα μέσα του 2015. Λέει ο Horsley: Νόμιζα ότι θα ήταν ένα ή δύο χρόνια, αλλά αφού είδα τι συνέβαινε στις ΗΠΑ, Δεν είχα καμία επιθυμία να επιστρέψω.
Ωστόσο, ακόμη και το Κατάρ, ένα από τα πλουσιότερα έθνη στον κόσμο, δεν εμβολιάζεται κατά των αρνητικών στάσεων απέναντι στους μαύρους. Ο ρατσισμός και το αντι-μαύρο [συναίσθημα] είναι σίγουρα διαδεδομένοι σε όλο τον κόσμο, λέει ο Horsley. Από αυτά που έχω συγκεντρώσει στα ταξίδια μου, το Λευκό μοιάζει να είναι η τυπική προσδοκία να είμαι Αμερικανός [με τους Λευκούς να θεωρούνται πιο κατάλληλοι]. Εδώ στο Κατάρ, οι Λευκοί είναι μια μικρή μειονότητα, αλλά σίγουρα δεν θα θεωρούνταν μέρος της εργατικής τάξης.
Ο τρόπος ζωής και τα ταξίδια, η Τσάρλεν Αμπντουλάχ, που ζει στο Βιετνάμ, έφυγε επίσης από τις ΗΠΑ πριν από τα εγκαίνια του Τραμπ, αλλά αποφάσισε να την κάνει μόνιμη στο εξωτερικό. Βρίσκω χαρά στον τρόπο ζωής στο εξωτερικό σε σύγκριση με τον τρόπο ζωής στις Ηνωμένες Πολιτείες, λέει ο Αμπντουλάχ. Υπάρχουν οφέλη όπως η πιο προσιτή υγειονομική περίθαλψη και το χαμηλό κόστος των υγιών προϊόντων που κάνουν τη ζωή πιο ικανοποιητική.
Δυστυχώς, δεν είναι όλοι ικανοί να αποκομίσουν αυτά τα πλεονεκτήματα, ιδίως εκείνοι που είναι ιθαγενείς στη γη, κάτι για το οποίο ο Horsley γνωρίζει πολύ καλά. Μια επαναλαμβανόμενη αφήγηση μεταξύ των μαύρων ομογενών είναι η πραγματικότητα του αμερικάνικου προνόμου που μπορούν να απολαύσουν - αν το επιλέξουν - με τρόπους που δεν είναι διαθέσιμοι στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το Blackness κακοποιείται και ποινικοποιείται τόσο συχνά.
Η Horsley προσπαθεί να εξισορροπήσει την ελευθερία που νιώθει με τις εμπειρίες των ντόπιων γυναικών στη Ντόχα. Το μπλε βιβλίο μου [ΗΠΑ διαβατήριο] και η αμερικανική-Καλιφορνέζικη προφορά μου προσφέρουν ένα διαφορετικό επίπεδο προνομίων έναντι εκείνων που θεωρούνται εργατική τάξη, παραδέχεται. Ταξιδεύοντας στο εξωτερικό μου επέτρεψε να μάθω πραγματικά και να κατανοήσω τα προνόμια, γιατί ως γυναίκες της Μαύρης Αμερικής, είμαστε πολύ χαμηλοί στο τοτέμ στο σπίτι. Ωστόσο, η αναπαραγωγή των στάσεων της αμερικανικότητας είναι μια παγίδα που προσπαθεί να αποφύγει ο Χόρσλι.
Υπάρχει σίγουρα μια «ειδικότητα» να γεννιούνται, να μεγαλώνουν και να εκπαιδεύονται στην Αμερική ή την Ευρώπη, ή αυτό πιστεύουν πολλοί άνθρωποι εκτός αυτών των τόπων, αντικατοπτρίζει ο Horsley. Μερικές φορές είναι βολικό, αλλά προσπαθώ να μην το κακομεταχειριστώ. Ενώ το anti-Blackness μπορεί να εμφανιστεί περισσότερο οπουδήποτε, για μερικούς Μαύρους ομογενείς δεν έχει το ίδιο τσίμπημα ή επείγουσα ανάγκη με αυτό στην Αμερική, γεγονός που καθιστά πολύ πιο εύκολο για αυτούς να αναπνέουν βαθιά.
Δεν έχω καμία επιθυμία να επιστρέψω στην πολιτεία, λέει ο Horsley. Δεν θα πω ότι κάθε μέρα και κάθε εμπειρία ήταν χωρίς σύγκρουση από τότε που έζησα στο εξωτερικό, αλλά δεν είναι χειρότερο ή πιο παράξενο από αυτό που συμβαίνει στην πατρίδα του. Ζώντας στο εξωτερικό, μπορώ να αποκαλέσω τον κόσμο το σπίτι μου και να βρω την ευτυχία μου από ποτέ.