20 Ιανουαρίου 2009 / PAUL J. RICHARDS
Ήθελα να επιστρέψουν στην οικογένεια, εξήγησε η κ. Ομπάμα. Υπήρχαν μέρη της ζωής των κοριτσιών που μόλις ήξερα ότι θα ήταν εντάξει επειδή η μαμά ήταν εκεί. Όταν ταξίδεψα διεθνώς η γιαγιά ήταν εκεί. Όταν δεν ήμουν σπίτι στο τέλος της ημέρας, η γιαγιά ήταν εκεί. Ενώ βοήθησε τις εγγονές της να περιηγηθούν στη ζωή τους στο προσκήνιο, η κυρία Ρόμπινσον δεν άφησε να ζήσει στο Λευκό Οίκο. Τους μίλησα για να μου επιτρέψουν να κάνω το δικό μου πλυντήριο, είπε ο 81χρονος. Και έμαθε ακόμη και στη Σάσα και τη Μάλια πώς να κάνουν τα ρούχα τους. Δεν χάνει τον έλεγχο και την προσοχή που ήρθε με τη διαμονή στον Λευκό Οίκο, αλλά η κυρία Ρόμπινσον είπε ότι χάνει τους ανθρώπους –και το προσωπικό– αλληλεπίδρασε καθημερινά επειδή ήταν σαν οικογένεια για μένα. Όπως και η μαμά της, η κυρία Ομπάμα δεν παραλείπει να βρίσκεται κάτω από το έντονο έντονο κριτικό εναντίον εκείνων που ζουν στην Ανατολική Πτέρυγα. Τα οκτώ χρόνια ήταν περισσότερο από αρκετό, εξήγησε, για άλλη μια φορά να σταματήσει κάθε φήμη ότι θα ήταν μια προεδρική εκστρατεία στο μέλλον της. Αυτό που συνειδητοποίησα με τα χρόνια είναι ότι το σπίτι είναι όπου είμαστε. Ο Λευκός Οίκος τυχαίνει να είναι το σπίτι μας για οκτώ χρόνια, αλλά πήραμε όλη αυτή την αγάπη και την ενέργεια και το μετακινήσαμε σε ένα άλλο σπίτι. Πριν από τη λήξη της συνέντευξης, ο King ρώτησε την κυρία Robinson τι την κάνει πιο περήφανη για την κόρη της. Οι απαντήσεις της κυρίας Ρόμπινσον ήταν χαριτωμένες και ελκυστικές: Όταν μεγαλώσω, θα ήθελα να είμαι σαν τη Μισέλ Ομπάμα, είπε. Το ίδιο θα κάναμε, γιαγιά Ρόμπινσον. Το ίδιο κι εμείς.