Η Erika Black δείχνει μια κλασική κίνηση Luigi. Φωτογραφία από τον Matt Murphy.
Από το Μαϊάμι στο Σαν Ντιέγκο, δεν είναι ασυνήθιστο να περπατάτε σε μια νέα τάξη τζαζ και να γνωρίζετε ακόμα την αρχή της προθέρμανσης: Καθώς πηγαίνετε στο δεξί σας πόδι και σπρώχνετε στο δεξί σας ισχίο, τεντώνεστε μέσω ενός επιμηκυμένου δεξιού βραχίονα πάνω . Στη συνέχεια, μεταβαίνετε στο άλλο πόδι και συνεχίζετε να εναλλάσσετε τις πλευρές σε μια ρυθμική ταλάντωση που είναι και χαλαρωτική και αναζωογονητική. (Δείτε εικόνες στα αριστερά.)
Αυτό το καθολικό βήμα προήλθε από μία πηγή - και το όνομά του είναι Luigi. Ως ένας από τους πατέρες του κλασικού χορού τζαζ (μαζί με τους Jack Cole, Matt Mattox και Gus Giordano, μεταξύ άλλων), ο Luigi ανέπτυξε μια κωδικοποιημένη προσέγγιση στην τεχνική τζαζ, την οποία περιγράφει στο βιβλίο του, Luigi’s Jazz Warmup και Εισαγωγή στο Τζαζ Στυλ και Τεχνική . Τώρα, η μοναδική προσέγγιση του 84χρονου, έχει γίνει η ραχοκοκαλιά του κλασικού χορού τζαζ. «Η τεχνική του Luigi είναι το καλύτερο θεμέλιο που μπορεί να έχει ένας χορευτής τζαζ», λέει ο James Gray, καπετάνιος χορού για την παραγωγή του Broadwday και περιοδεία του μιούζικαλ Νέος Φρανκενστάιν . 'Κάθε μαθητής πρέπει να βιώσει το στυλ του.'
Ο Eugene Louis Faccuito (το όνομα γέννησης του Luigi), ένας ιθαγενής του Steubenville, OH, και ένα από τα 11 παιδιά του, άρχισε να παίζει με ενθάρρυνση - και ανεπίσημα μαθήματα - από τον αδερφό του Tony. Ο Luigi πήρε επίσης μαθήματα βρύσης για τρία χρόνια με τη Lenora και την Angela McKean και περιόδευσε ως τραγουδιστής με ορχήστρα ερμηνείας στην εφηβεία του.
Μια περιοδεία στο στρατό από το 1943 έως το 1946 διέκοψε την αναπτυσσόμενη καριέρα του, αλλά κατά την επιστροφή του, ο Λουίγκι μετακόμισε στο Χόλιγουντ για να σπουδάσει μπαλέτο με τη διάσημη εκπαιδευτή Μαντάμ Μπρονισλάβα Νιτζίνσκα. Ωστόσο, σύντομα συνειδητοποίησε ότι ήθελε μια πιο διαφορετική εκπαίδευση χορού. Έτσι, άλλαξε τα Falcon Studios, όπου άρχισε να σπουδάζει με τον σκηνοθέτη Edith Jane, καθώς και με τους Michel Fokine και Eugene Loring, σπουδαίους εκπαιδευτές της MGM Golden Era.
Τότε, λίγους μήνες μετά τη μετάβαση στο Χόλιγουντ, ένα τρομερό αυτοκινητιστικό ατύχημα έβαλε τον Luigi σε κώμα. Όταν ξύπνησε, μια πλευρά του σώματός του είχε παραλύσει εν μέρει. Οι γιατροί ανησυχούσαν ότι δεν θα περπατούσε ποτέ ξανά. Αλλά ο Luigi θυμάται, «Κάτι μέσα μου συνέχιζε να λέει,« Ποτέ μην σταματάς να κινούμαι ». Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν να επιστρέψω στο χορό.'
Κατά τη διάρκεια των τριών μηνών που ο Luigi πέρασε στο κρεβάτι του στο νοσοκομείο, εξασκούσε ένα σετ γωνιακών λιμανιών που δημιουργήθηκε από τον Micho Ito, έναν ευρυθικό χορευτή. Ο Luigi προσαρμόζει την τοποθέτηση των κινήσεων των βραχιόνων του Ito (που είχαν αρχικά σχεδιαστεί ως ασκήσεις για μουσικούς αγωγούς), τοποθετώντας τις πιο μακριά μπροστά από το σώμα του, όπως στο μπαλέτο, για να δημιουργήσουν σταθερότητα. Από εκεί, προέκυψε το πλέγμα της τεχνικής του Luigi. Τώρα, αν παρακολουθήσετε το μάθημα τεχνικής του Luigi στη Νέα Υόρκη (το οποίο και αυτός και ο βοηθός του Francis Roach διδάσκουν καθημερινά στο Studio Maestro), θα μάθετε τις 24 κινήσεις βραχίονα που ο Luigi δημιούργησε και ονομάστηκε L’urythmics.
Ένα χρόνο μετά το ατύχημα του, ο Luigi επέστρεψε στο στούντιο, όπου ανέπτυξε άλλες ασκήσεις που βοήθησαν το σώμα του μετά τον τραυματισμό. «Καθώς προσπάθησα να χορέψω ξανά, έπεσα πολύ στο κέντρο», λέει ο Luigi. 'Αποφάσισα ότι έπρεπε να κάνω το ίδιο πράγμα μακριά από την μπάρα που έκανα στην μπάρα.' Ξεκίνησε βάζοντας τα χέρια του στη δεύτερη θέση, παλάμες στραμμένες προς το πάτωμα, για να σταθεροποιηθεί - σαν να πιέζει μια αόρατη μπάρα. Επίσης, ενσωμάτωσε το épaulement από τα μαθήματα μπαλέτου του. «Η τοποθέτηση σάς βοηθά να μετακινηθείτε από τη μία θέση στην άλλη και σας βάζει στο σωστό σημείο για κάθε μετάβαση», εξηγεί ο Luigi. Ο Karin Baker, ένας λατρευτής της Luigi και ο βετεράνος του Broadway που χορεύουν στο αρχικό καστ 42η οδός , διαπιστώνει ότι η χρήση του épaulement από τον Luigi «σας διδάσκει να συνδέσετε το Α με το Β. Σας βοηθά να καταλάβετε πώς ρέει η κίνηση από το ένα μέρος στο άλλο».
Luigi πίσω από τα Falcon Studios στο Χόλιγουντ. Φωτογραφία από τον Edith Jane.
Χάρη στις μοναδικές ασκήσεις αποκατάστασης, ο Luigi σύντομα επέστρεψε στη σκηνή. Αφού έπαιξε σε μια βιτρίνα του Falcon Studio, άρπαξε από τους ανιχνευτές MGM και άρχισε να χορεύει σε ταινίες. (Πιάσε τον σε κλασικές ταινίες όπως Ένας Αμερικανός στο Παρίσι , Άννι Πάρτε το όπλο σας και λευκό Χριστούγεννα Στο σκηνικό, συνάντησε τον μέντορά του, το θρυλικό Gene Kelly. Η Kelly μετονόμασε τον χορευτή Luigi («Μου είπε ότι υπήρχαν πάρα πολλά Gen!») Και ενθάρρυνε τον Luigi να είναι περήφανος παρά τα υπόλοιπα φυσικά προβλήματα. «Αρχικά έκρυψα το πρόσωπό μου στο σετ επειδή ήταν ακόμα λίγο παράλυτο», λέει ο Luigi. «Ο Gene μου είπε,« Συνεχίστε να κάνετε αυτό που κάνετε, αλλά σηκώστε το πρόσωπό σας. Είναι υπέροχο. 'Αυτό βοήθησε στη δημιουργία του βαγονιού που τονίζω στην τεχνική μου τώρα. Είναι σαν να ακουμπάτε το πρόσωπό σας για να νιώθετε και να βλέπετε ό, τι μπορείτε. '
Όταν ο βοηθός της Kelly, Alex Romero, ζήτησε από τον Luigi να βοηθήσει και να παίξει στο Broadway's Καλο κυνηγι , Luigi πήδηξε στην τύχη. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, πήρε μια άλλη από τις προτάσεις της Kelly και έδειξε την τεχνική του σε χορευτές στη Νέα Υόρκη. Ένας πιστός μαθητής που ακολουθεί γρήγορα εμφανίστηκε. Σύντομα, άνοιξε το δικό του στούντιο. Ήταν μια επιτυχία από την αρχή, με αστέρια όπως η Barbra Streisand και η Liza Minnelli να γεμίζουν τα μαθήματά του. Επειδή η τεχνική του επέτρεψε σε κάθε μαθητή να ευθυγραμμίσει το σώμα του ξεχωριστά, τα μαθήματα προσέλκυσαν ηθοποιούς και τραγουδιστές που μαθαίνουν να χορεύουν, μαζί με άπληστους βετεράνους χορού. «Άνοιξα εκείνη τη στιγμή Ιστορία West Side ήρθε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ και ξαφνικά οι ερμηνευτές έπρεπε να ενεργήσουν, να τραγουδήσουν και να χορέψουν ταυτόχρονα », λέει ο Luigi. «Δεν υπήρχαν πλέον χωριστές χορωδίες».
Από τότε, ο Luigi έχει αφιερωθεί στη διδασκαλία. «Θέλω να βοηθήσω τους μαθητές να εργαστούν πλήρως σε κάθε κίνηση και στιγμή. Στη συνέχεια, μπορούν να εκτελέσουν σωστά τα βήματα και να μην χάσουν το «κινούμενο» μέρος του χορού », εξηγεί. 'Θέλω να βοηθήσω τους χορευτές να επιτύχουν αυτόν τον συνδυασμό συναισθημάτων - επιθυμία, κομψότητα και εκλεπτυσμένη εμπειρία.'