Δεδομένου ότι ο Μάιος είναι ο Εθνικός Μήνας Φροντίδας Φορέας, μιλήσαμε με τον συνήγορο ανάδοχης φροντίδας και την ετικέτα: Ward of the State συγγραφέας Kenisha E. Anthony για την εμπειρία της που μεγαλώνει και γερνάει από το σύστημα και τις αλλαγές που θα μπορούσαν να γίνουν για να βελτιώσουν ζωές παιδιών που βρίσκονται σήμερα σε αυτό.
Η πρώτη ανάμνηση Kenisha E. Anthony Η εμπειρία της στο σύστημα ανάδοχης φροντίδας έχει ληφθεί από τη μαμά της.
Μία από τις αναμνήσεις που έχω που είναι πολύ θολή είναι να βρίσκομαι σε μια αίθουσα του δικαστηρίου με τη μαμά μου με χειροπέδες και να μην καταλαβαίνει πραγματικά τι συνέβαινε, λέει στην ESSENCE. Ήταν τεσσάρων ετών όταν εισήλθε στο σύστημα, καθώς και οι δύο γονείς της αγωνίστηκαν με ναρκωτικά. Θα συνέχιζε να μένει σε επτά διαφορετικά σπίτια προτού τελικά γηραιώσει από το σύστημα στις 18. Είναι κάτι που σύμφωνα με πληροφορίες πάνω από 20.000 νέοι πέρασαν το 2019 και συνεχίζω να αντιμετωπίζω κάθε χρόνο και κάτι που η Anthony περιέγραψε στο βιβλίο της, Επισήμανση: Ward του κράτους , κυκλοφόρησε πέρυσι. Για τον Άντονι, οι εμπειρίες σε κάθε σπίτι όπου διέμενε πριν γίνει ενήλικας και ηλικιωμένοι ήταν εντελώς διαφορετικές.
Όταν πήγα για πρώτη φορά στα σπίτια, σκέφτηκα: «Αυτό θα είναι μια νέα αρχή. Αυτή θα ήταν η νέα μου ευκαιρία να βάλω όλα όσα βίωσα στο τελευταίο μου σπίτι πίσω μου », λέει ο 29χρονος συγγραφέας με έδρα το Μαϊάμι. Αν και θα ξεκινήσουν με αυτόν τον τρόπο, δεν θα τελειώσουν έτσι.
Σε ένα σπίτι, ένας άντρας που ζούσε σε αυτήν την άγγιξε ακατάλληλα. Σε άλλους, αφέθηκε να φροντίσει τον εαυτό της ή ενθαρρύνθηκε να μιλήσει με έναν άνδρα και να τον κάνει να σας δώσει τα επιπλέον πράγματα που θέλετε. Αντιμετωπίστηκε διαφορετικά από το βιολογικό παιδί μιας γυναίκας που τη φρόντιζε σε άλλο σπίτι, και για τα ομαδικά σπίτια, ένιωθαν σαν φυλακή σε αυτήν.
Ένα γκρουπ στο σπίτι στο οποίο έμενα κατά τη διάρκεια του γυμνασίου, τους έλεγα ότι χρειάζομαι τα μαλλιά μου. Μου έλεγαν ότι επρόκειτο να το κάνουν, λέει. Στην κουλτούρα μου, να κάνουμε τα μαλλιά μας, αυτό είναι το παν για εμάς. Και απλά το να είσαι γυναίκα, τα μαλλιά σου είναι μέρος της αυτοεκτίμησής σου. Όμως όσο περνούσε ο χρόνος, αυτό που χρειαζόταν παραμελήθηκε.
Έφυγα επειδή δεν θα ικανοποιούσαν τις ανάγκες μου.
Όταν ο Άντονι έπρεπε να φύγει από τα σπίτια στα οποία βρισκόταν, είτε επειδή της ζητήθηκε είτε επειδή δεν ήταν ικανοποιημένος στο χώρο, μερικές φορές συνεργάστηκε με έναν εργάτη που θα την απομάκρυνε από μια κατοικία και θα βρει μια νέα θέση για αυτήν. Αλλά συχνά, κατάλαβε τα πράγματα μόνη της.
Ήμουν μόνος μου, οπότε όταν δεν ήθελα πια να ζήσω κάπου, θα το έλεγα αυτό και έπειτα θα έβρισκα το επόμενο μέρος που πήγαινα, λέει.
Αυτές οι μεταβάσεις μερικές φορές την άφηναν να πέφτει στις ρωγμές του συστήματος. Δηλαδή, η πολιτεία δεν ήξερε πού ήταν επειδή βρήκε παρηγοριά σε μη εξουσιοδοτημένα σπίτια (μερικές φορές μακρινές συγγενείς όπως μια μεγάλη θεία). Αυτό συνέβαινε ιδιαίτερα όταν μεγάλωνε. Πηγαίνοντας μόνη της, κατέληξε να αντιμετωπίζει προβλήματα με το νόμο για κλοπές καταστημάτων και ενημερώθηκε ότι θα έπρεπε να πάρει μόνο ένα GED. Βλέποντας ότι οι ενέργειές της θα μπορούσαν να της αφήσουν σοβαρό χρόνο φυλάκισης και γνωρίζοντας τι ήταν πραγματικά ικανή, έγινε κίνητρο να αλλάξει την κατάστασή της και να κάνει περισσότερα από όσα περίμεναν οι άνθρωποι από αυτήν. Ο Anthony θα γινόταν πτυχιούχος κολεγίου πρώτης γενιάς, κάνοντας πτυχίο και μεταπτυχιακό δίπλωμα με τη βοήθεια ενός νόμου στη Φλόριντα που επιτρέπει την εξαίρεση των διδάκτρων για τα παιδιά που γερνούν από την ανάδοχη φροντίδα. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Νομίζω ότι ήταν ο Θεός και το σύμπαν, λέει για την επιτυχία της από τότε. Ήξερα ότι είχα την ικανότητα να αποφοιτήσω από το λύκειο και ήξερα ότι ήθελα να το κάνω αυτό. Απλώς χρειάστηκε να βρω την πειθαρχία για να το κάνω.
Το βρήκε και το συντήρησε, και τώρα βοηθάει άλλα παιδιά και νέους στο σύστημα μέσω του έργου υπεράσπισης. Εμπνεύστηκε να εμπλακεί μετά από κακή επικοινωνία από το σύστημα ανάδοχης φροντίδας σχετικά με τις απαιτήσεις για τη φροντίδα των διδάκτρων της (συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής υποβολής εγγράφων κάθε εξάμηνο, για την οποία δεν είχε ειδοποιηθεί) την άφησε απογοητευμένη και στάθηκε ποτέ- τερματισμός γραμμών γραφείου οικονομικής βοήθειας.
Ήμουν πολύ αναστατωμένος γιατί είμαι wow, προσπαθώ να κάνω καλό. Προσπαθώ να επικεντρωθώ. Προσπαθώ να μείνω έξω από τα προβλήματα. Προσπαθώ να κάνω καλύτερα για τον εαυτό μου και όλος ο κοινωνικός λειτουργός μου έπρεπε απλώς να μου πει ότι ήταν «Kenisha, γυρίστε αυτό το χαρτί σε κάθε εξάμηνο». Το μόνο που έπρεπε να κάνει το σχολείο ήταν να μου πει να γυρίσω αυτό το χαρτί κάθε εξάμηνο και θα ήθελα Δεν το βιώνεις ακόμη, λέει. Εκείνη τη στιγμή ήμουν σαν, πρέπει να μιλήσω με κάποιον και να πω την ιστορία μου γιατί γιατί πρέπει να περάσουμε από αυτό; Αυτό είναι κάτι τόσο μικρό και που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί και το μόνο που ήταν ήταν απλή επικοινωνία και ένα παιδί δεν χρειάζεται να το βιώσει αυτό. Αυτή ήταν η εμπειρία που πυροδότησε την προσπάθειά μου να υποστηρίξω. 
Ίνσταγκραμ
Τώρα τα κολέγια της πολιτείας έχουν συνδέσμους για νέους ενήλικες στην ανάδοχη φροντίδα. Επίσης, όσοι φοιτούν στο κολέγιο με εμπειρία στην ανάδοχη φροντίδα δεν χρειάζεται πλέον να προσκομίζουν αυτή τη γραφική εργασία κάθε εξάμηνο για να μπορούν να σπουδάζουν χωρίς οικονομικά βάρη. Όλη αυτή η αλλαγή έγινε μέσω της συμμετοχής της με έναν οργανισμό που ονομάζεται Φλόριντα Νεολαίας λάμπει . Μέσω της οργάνωσης υπεράσπισης που ηγείται η νεολαία, τα μέλη συνεργάστηκαν με νομοθέτες στο κρατικό Καπιτώλιο της Φλόριντα στην Ταλαχάσι, ώστε να μπορούν να ενημερωθούν για τους αγώνες που αντιμετωπίζουν οι νέοι που έχουν συμμετάσχει στο σύστημα και ψηφίζουν για να κάνουν τις αλλαγές που χρειάζονται για να βοηθήσουν.
Όσον αφορά τις αλλαγές που θα ήθελε να δει στο μέλλον, ειδικά τώρα που ο Anthony είναι κοινωνικός λειτουργός που βοηθά τους νέους σε καταστάσεις που κάποτε βρισκόταν, λέει ότι πρέπει να ληφθούν περισσότερα μέτρα για να βοηθήσουν τις οικογένειες να περιορίσουν την κακοποίηση, την εγκατάλειψη, και παραμέληση. Όμως τόσα πολλά πράγματα παίζουν σε αυτό: προσιτή στέγαση, μισθός διαβίωσης, μεταφορά και άλλα ζητήματα.
Πρέπει να ληφθεί περισσότερη προληπτική φροντίδα για να διατηρηθούν οι οικογένειες μαζί, λέει. Για παράδειγμα, μπορείτε να φέρετε ένα παιδί σε ανάδοχη φροντίδα για παραμέληση επειδή ένα σπίτι είναι βρώμικο. Αλλά αν μπορούμε να βάλουμε μια εταιρεία καθαρισμού για να βοηθήσουμε τη μαμά να καθαρίσει το σπίτι της και να την βοηθήσουμε για 60 ημέρες να πει, έτσι καθαρίζετε… όποιος είναι πρότυπα, γιατί αυτό που είναι καθαρό για μένα μπορεί να μην είναι καθαρό για εσάς. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε υπηρεσίες όπως εταιρείες καθαρισμού για βοήθεια.
Αυτή η εμπειρία, ως παιδί στο παρελθόν στην ανάδοχη φροντίδα, ως συνήγορος και ως κοινωνικός λειτουργός, ενημερώνει τις ιστορίες που προσφέρονται στο βιβλίο του Anthony.
Είναι πολύ εκπαιδευτικό. Σας διδάσκει πολλά για το πώς λειτουργεί το σύστημα, πώς πρέπει να λειτουργεί το σύστημα, τι πέφτει μερικές φορές από τις ρωγμές, λέει. Ελπίζει ότι θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν όλες τις πτυχές του συστήματος ανάδοχης φροντίδας: τα παιδιά σε αυτό, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν εκείνοι που θέλουν να το βελτιώσουν και οι κοινωνικοί λειτουργοί που το περιηγούνται στις οικογένειες. Είναι επίσης ελπιδοφόρα ότι θα εμπνεύσει τους σημερινούς και πρώην νέους του συστήματος που το διάβασαν να μην επιτρέψουν στις συνθήκες τους να περιορίσουν τα όνειρά τους. Έχει δημιουργήσει μια υποτροφία, το Υποτροφία με ετικέτα , για να διασφαλιστεί αυτό.
Γράφοντας αυτό το βιβλίο ήταν για μένα να γεφυρώσω όλες αυτές τις φωνές και ακόμη και να δώσω στα παιδιά μια διαφορετική προοπτική για το πώς βλέπουν τους κοινωνικούς λειτουργούς τους. Είναι πολύ περισσότερα από ό, τι νομίζουμε, λέει. Αυτή ήταν μόνο η εμπειρία μου και ο περίπατος της ζωής μου. Αυτό έμαθα από αυτό. Έτσι προχωράω με τη ζωή μου και έτσι είμαι αυτός που είμαι σήμερα. Είναι ένα μείγμα από όλα αυτά τα πράγματα που ήθελα να δώσω στον κόσμο, ότι μπορείτε να είστε και να έχετε ό, τι θέλετε στη ζωή σας. Απλά πρέπει να δουλέψεις σε αυτό.