Η τραυματική επίδραση που έχει ο βιασμός σε άτομα που υπόκεινται σε μια τόσο φρικτή εμπειρία είναι συχνά απερίγραπτη και μπορεί να αφήσει δια βίου σημάδια. Εκτός από την ανεπανόρθωτη συναισθηματική, σωματική και ψυχολογική βλάβη που υπέστη το άτομο που δέχθηκε επίθεση από βιαστή, ο πόνος που αισθάνθηκαν οι άνθρωποι που είναι πιο κοντά σε έναν επιζώντα είναι κάτι που δεν θεωρούμε συχνά. Μετά από μια ανανεωμένη συνομιλία σχετικά με τον βιασμό και τη συγκατάθεση στο διαδίκτυο - που πυροδοτήθηκε από μια σειρά από υψηλού προφίλ περιπτώσεις σεξουαλικής επίθεσης - αυτός ο σύζυγος μοιράστηκε την ιστορία του με το ESSENCE με την ελπίδα να βοηθήσει άλλους που μπορούν να σχετίζονται με το οδυνηρό ταξίδι του.
**
Η χειρότερη νύχτα της ζωής μου
Η σύζυγός μου και εγώ γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον για περίπου τρία χρόνια και είχαμε παντρευτεί για περίπου δύο εβδομάδες όταν ένα φοβερό βράδυ άλλαξε και τις δύο ζωές μας για πάντα.
Ένα βράδυ, βγήκα σε ένα παιχνίδι μπέιζμπολ με τους φίλους μου και επέστρεψα στο καινούργιο μου μέρος όταν αποφάσισα να σταματήσω στο διαμέρισμα και η σύζυγός μου και εγώ μόλις μετακομίσαμε για να πιάσω μερικά πράγματα που ήταν ακόμα εκεί. Στο δρόμο της επιστροφής στο αυτοκίνητό μου, συνάντησα έναν φίλο και κατέληξα να τον κρεμάσω εκεί για να προλάβω. Μετά από περίπου μία ώρα, έφυγα από το παλιό διαμέρισμα και πήγα σπίτι. Όταν ανέβηκα στο συγκρότημα όπου βρισκόταν το νέο μας συγκρότημα κατοικιών, παρατήρησα ένα σωρό αστυνομικών και αστυνομικών αυτοκινήτων στο χώρο στάθμευσης. Ήμουν λίγο νευρικός, έτσι άρχισα να ψάχνω κάπου να τραβήξω ή κάπου να σταθμεύσω γιατί δεν ήθελα να βγω από το αυτοκίνητο. Υπήρχαν αστυνομία, ήξερα ότι έπινα και κάπνισα, και πραγματικά δεν ήθελα να πάω προς αυτούς. Δεν είχα ιδέα ότι ήταν στο συγκρότημά μου, λόγω της δημιουργίας του συγκροτήματος συγκυριαρχιών. Έτσι, κατάλαβα ότι θα το περίμενα στο αυτοκίνητό μου. Ας ελπίσουμε ότι ήταν κάτι απλό που ήταν εκεί για να το χειριστούν και θα τελειώσει σύντομα.
Κατέληξα να σταθμεύσω σε μια περιοχή όπου ακόμα μπορούσα να δω τα αστυνομικά αυτοκίνητα, έτσι θα ήξερα πότε έφυγαν. Μέχρι τώρα, είναι πιθανώς περίπου 1 ή 2 το πρωί. Κάθισα στο αυτοκίνητο για λίγο και κατέληξα να κοιμηθώ. Αυτό που με ξύπνησε ήταν το τηλέφωνό μου να δονείται και περίπου την τρίτη φορά που δονείται, χωρίς να ψάχνω να δω ποιος ήταν, άρχισα να σκέφτομαι ότι η σύζυγός μου κάλεσε να με φασαρία και να ρωτήσει από πού ήμουν και γιατί δεν ήμουν σπίτι το παιχνίδι ακόμα από τότε που ήταν αργά. Όταν γύρισα επιτέλους το τηλέφωνο, είδα ότι η αδερφή της γυναίκας μου τηλεφώνησε, φυσικά, απάντησα. Όταν σηκώθηκα, απλώς κρατούσε, πού είσαι; Είσαι σπίτι? Δεν ήξερα τι συνέβαινε και ήμουν ακριβώς, είμαι εδώ!
Εγγραφείτε στο καθημερινό ενημερωτικό δελτίο για τις τελευταίες ειδήσεις για τα μαλλιά, την ομορφιά, το στιλ και τις διασημότητες.
Σε αυτό το σημείο, υπήρχαν ακόμη ένα ή δύο αστυνομικά αυτοκίνητα. Αφού έκλεισα με την αδερφή της, έτρεξα στο σπίτι. Το διαμέρισμά μας βρισκόταν στο κτίριο προς τα πίσω και το πίσω μέρος του κτιρίου ήταν στραμμένο προς το δάσος. Μπήκα μέσα και το πρώτο πράγμα που με χτύπησε, το οποίο ήταν πολύ τρομακτικό, ήταν ένα φόρεμα. Είχα αγοράσει αυτό το φόρεμα για τη γυναίκα μου στο μήνα του μέλιτος μόλις δύο εβδομάδες πριν, το αναγνώρισα. Είδα λίγο από αυτό το ύφασμα μεταξύ της πρώτης σκάλας και της προσγείωσης. Καθώς περπατάω, συνεχίζω να βλέπω μικρότερα υπολείμματα του φορέματος και τελικά όταν φτάνω στον τελευταίο όροφο όπου ζούσαμε, κοιτάζω ψηλά και βλέπω τον ντετέκτιβ να σκουπίζει την πόρτα με τη σκόνη.
Για να είμαι ειλικρινής, η πρώτη μου σκέψη ήταν, Ω Θεέ μου, είναι νεκρή. Μόλις φτάσω στην κορυφή, οι ντετέκτιβ με σταματούν και αρχίζω να βγάζω το πορτοφόλι μου για να αποδείξω ότι μένω εκεί. Η πόρτα έσπασε ανοιχτή γιατί την ξεσκονίζονταν έτσι, μπορούσα να δω την αδερφή της γυναίκας μου να έρχεται προς την πόρτα. Μπαίνω και βλέπω τι έχει απομείνει από το φόρεμα που είναι ψημένο στον κάδο απορριμμάτων. Τότε, βλέπω τη γυναίκα μου στο πάτωμα, κουλουριασμένη. Σε αυτό το σημείο, είμαι απλά ευγνώμων που είναι ζωντανή.
Έτρεξα εκεί που είναι και αρχίζω να ρωτάω, τι συμβαίνει; Τι συνέβη? Και αρχίζει να κλαίει, σκληρά και απλά τρέμει. Όσο περισσότερο προσπαθώ να την αγκαλιάσω, τρέχει μακριά και φωνάζει περισσότερο. Τελικά, η αδερφή της με τραβάει μακριά και λέει Ελάτε εδώ, πρέπει να σας μιλήσω. Το πρόσωπο της αδερφής της είναι απλώς κενό. Δεν την είδα ποτέ να μοιάζει έτσι. Με παίρνει στην κρεβατοκάμαρα και κλείνει την πόρτα. Της ζήτησα να μου πει τι συνέβη και λέει: Όταν πήγατε στο παιχνίδι, πήγε στο σπίτι του καλύτερου φίλου της για να αρχίσει να διακοσμεί για ένα αυθεντικό πάρτι για αύριο. Λόγω αυτού, επέστρεψε στο σπίτι αργά. Υποθέτω ειλικρινά ότι όταν έφυγα για το παιχνίδι, θα πήγαινε κατ 'ευθείαν στο σπίτι μετά τη δουλειά, αλλά, επειδή ήταν έκπληξη, δεν μου είπε ότι δεν έκανε εκείνη την ημέρα. Η αδερφή της συνεχίζει: Έφτασε στο σπίτι, σταθμεύτηκε και περπάτησε στο μονοπάτι του κτηρίου. Καθώς άρχισε να βάζει το κλειδί στην πόρτα, άκουσε τι ακούγεται σαν βήματα που ανεβαίνουν τις σκάλες. Πριν μπορέσει να αντιδράσει, κάποιος την άρπαξε και της είπε να ανοίξει την πόρτα. Αρνήθηκε και σε εκείνο το σημείο υπήρχε κάποιος αγώνας και βασικά την έσυρε κάτω από δύο σκάλες στην κύρια περιοχή.
Σε αυτό το σημείο, σκέφτομαι, κανείς δεν άκουσε τίποτα; Η αδερφή της συνεχίζει την ιστορία και λέει ότι ο άνδρας την έσυρε κάτω από τις σκάλες και έξω από το κτίριο προς τα πίσω, όπου ήταν το δάσος, που δεν ήταν μακριά. Σε αυτό το σημείο, απλά ακούω και το δέρμα μου σέρνεται.
Η αδερφή της λέει –και δεν θυμάμαι ποια ήταν τα ακριβή της λόγια– αλλά είπε και μετά την πήρε πίσω και την πληγώνει. Θυμάμαι να ρωτάω, τι εννοείς ότι την πληγώνει; Και είπε, την επιτέθηκε. Και είπα, τι εννοείς την επιτέθηκε; Και τότε, είτε είπε, την κακοποίησε σεξουαλικά είτε την βίασε. Θυμάμαι κυριολεκτικά την αίσθηση ότι το σώμα μου μόλις μουδιάστηκε. Δεν θυμάμαι την αντίδρασή μου εκτός από το να νιώθω μούδιασμα και κρύο. Η αδερφή της συνέχισε και μου είπε ότι πήρε το αυτοκίνητό της και το πορτοφόλι της και ό, τι είχε πάνω της. Μέχρι τώρα, είμαι κάπως χαμένος. Ειλικρινά, δεν θυμάμαι την επόμενη μισή ώρα περίπου. Προφανώς, πολύ μούδιασμα? πολύ κλάμα. Θα κοίταξα στο χώρο του οικογενειακού δωματίου και η γυναίκα μου καθόταν απλά. Δεν είχε μετακομίσει. Απλά κάθονται και κλαίνε και κουνάει. Φυσικά, τώρα θέλω να την αγκαλιάσω ακόμη περισσότερο. Ανεξάρτητα από το τι συνέβη, αυτή ήταν η γυναίκα μου και ήθελα να την κρατήσω.
Αλλά δεν μπορούσα.
Δεν θα με άφηνε πουθενά κοντά της. Θα κούνησε ανεξέλεγκτα και θα κλαίει που δεν θα ήθελα σε κανέναν. Τελικά, δύο άνδρες αξιωματικοί, μία γυναίκα αξιωματικός και η αδερφή της την σηκώθηκαν. Θυμάμαι απλώς να ακολουθώ ενώ η αδερφή της οδήγησε στο νοσοκομείο. Κάθισα στο χώρο αναμονής ενώ την εξέτασαν. Μετά από αυτό, βγήκαν και πήγαμε σπίτι.
Οι συνέπειες
Είναι φως της ημέρας Η μητέρα της και μια από τις άλλες αδελφές της ήταν εκεί στο συγκρότημα. Όταν επιστρέψαμε, μόλις πήρε στο κρεβάτι, σηκώθηκε και αντιμετώπισε τον τοίχο. Δεν μου είχε πει τίποτα σε αυτό το σημείο. Το νευρικό μέρος ήταν, θα ήταν όσο πιο ήρεμα θα μπορούσε να αναμένεται, παρόλο που εξακολουθεί να είναι σοκαρισμένος, αλλά κάθε φορά που την πλησιάζω, θα έκλαιγε και θα κούνησε. Ήταν πολύ δύσκολο για μένα γιατί ένιωθα ότι δεν μπορούσα να είμαι κοντά της χωρίς να καταστρέψω την ηρεμία που είχε. Θυμάμαι να πηγαίνω έξω και να βηματοδοτώ έξω, κοιτάζω τα πάντα Τα πάντα στις σκάλες… Περπατούσα απλώς κοιτάζοντας τα πάντα. Ήξερα ότι έπρεπε να λάβω κάποιες γρήγορες αποφάσεις, έτσι, μίλησα με τις αδελφές της και τον καλύτερο φίλο της και βασικά συμφωνήσαμε ότι δεν χρειάζεται να είναι εκεί (στο condo.) Κάθε μέρα ήταν σχεδόν το ίδιο για μένα τις μέρες και εβδομάδες που ακολούθησαν. Δεν πήγα στη δουλειά για λίγες μέρες. Προσπάθησα να επιλύσω τα ζητήματα με τον ιδιοκτήτη πριν από την κίνηση. Ενημέρωσα το αφεντικό μου ότι υπήρξε ένα περιστατικό και ότι θα χρειαζόμουν μερικές μέρες. Κάλεσα επίσης το αστυνομικό τμήμα για να επαληθεύσω αν είχαν εντοπίσει ή όχι το όχημα. Για περίπου μια εβδομάδα μετά, έμεινα στο συγκρότημα μόνος μου και έμεινε στο σπίτι της μητέρας της. Συγκέντρωσα την οικογένειά μου και τους είπα ότι θα πρέπει να μετακομίσουμε και να ενημερώσουμε την εταιρεία ενυπόθηκων δανείων. Η κοπέλα της αγόρασε πρόσφατα ένα αρχοντικό και συμφώνησε να μας αφήσει να χρησιμοποιήσουμε το υπόγειό της μέχρι να καταλάβουμε πού θα κινούμαστε. Ίσως δύο έως τρεις εβδομάδες μετά, με ειδοποίησαν ότι το αυτοκίνητο βρέθηκε και πήγα στην ασφαλιστική εταιρεία για να τακτοποιήσω τα πάντα. Καθώς ολοκληρώσαμε τη γραφειοκρατία, ο ασφαλιστικός εκπρόσωπος άρχισε να είναι πολύ συγκαταβατικός. Ήταν, όπως γνωρίζετε, είναι πολύ τυχαίο ότι αυτό το όχημα βρέθηκε 4 ή 5 μίλια μακριά από το σπίτι σας σε ένα κομμάτι στο χώρο στάθμευσης ενός εστιατορίου. Δεν ξέρω αν ήξεραν το παρασκήνιο ή όχι σε αυτό το σημείο, αλλά θα έπρεπε. Τους ανέφερα σχεδόν με τον ίδιο τρόπο όπως και στην αστυνομία. Επίσης, δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι μου μιλούσε απευθείας, μπορεί να μιλούσε δυνατά με έναν άλλο πράκτορα, αλλά, θυμάμαι ότι συνέχιζε και για το πώς ήταν πραγματικά βολικό ότι τώρα θα μπορούσαμε να εξαργυρώσουμε για τα χρήματα της ασφάλισης. Σε αυτό το σημείο… το έχασα. Ήμουν στραγγισμένος, πέρασα και θυμωμένος. Κάθε συναίσθημα που ήταν μέσα μου τις τελευταίες 2 με 3 εβδομάδες βγήκε. Λοιπόν, βασικά πήδηξα πάνω από τον πάγκο και τον άρπαξα και οι 7 περίπου άλλοι πράκτορες που ήταν εκεί πήδηξαν. Τον κράτησα και τον κοίταξα τετράγωνο στα μάτια του και είπα: Δεν καταλαβαίνεις. Δεν ξέρετε τι έχω περάσει. Αυτό δεν είναι αστείο. Αυτό δεν είναι παιχνίδι. Μετά από αυτό, άφησα και περπατούσα πίσω στο σημείο που ήμουν και αποφάσισα να ασχοληθώ με την κατάσταση του αυτοκινήτου αργότερα. Δεν ήθελα να με συλλάβουν και είχαν ήδη απειλήσει να καλέσουν την αστυνομία, έτσι μπήκα στο αυτοκίνητό μου και έφυγα. Δεν θυμάμαι σε ποιο σημείο, αλλά τελικά επέστρεψα και πήρα το αυτοκίνητο αργότερα.
Αυτό είναι τραχύ
Τις επόμενες 6 εβδομάδες, ο ντετέκτιβ τηλεφώνησε και είπε ότι είχε κάποιον που ταιριάζει με την περιγραφή και ότι ήθελαν να έρθουμε στο σταθμό. Θα άφηνα τη γυναίκα μου να γνωρίζει κάθε φορά και κάθε φορά, δεν ήθελε να πάει. Από την πλευρά μου, ήθελα και οι δύο να είμαι εκεί για αυτήν και να δικαιολογήσω αυτό που είχε κάνει αυτό το άτομο. Λάβετε υπόψη ότι δεν υπήρχε μεγάλη επικοινωνία μεταξύ μας έξω από τα βασικά σε αυτό το σημείο. Βεβαιωθείτε ότι πληρώθηκαν οι λογαριασμοί, φροντίζοντας να έχουμε κάτι να φάμε. Επίσης την πήγαινα στη δουλειά και την πήρα γιατί δεν ήθελε να οδηγήσει ακόμα. Η αλληλεπίδρασή μας είχε αυξηθεί περίπου στο 5 τοις εκατό, έτσι, όχι πάρα πολύ, και ήταν πολύ σταδιακή. Βασικά, δεν πήδηξε όταν πήρα πολύ κοντά, για να μπορώ να την αγκαλιάσω για 5 δευτερόλεπτα προτού να κάνει κάποιο είδος επιθήματος και θα ήθελε να με σπρώξει. Πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα περίπου δύο ή τρεις φορές μετά την επίθεση. Αυτό ήταν δύσκολο γιατί δεν μου επέτρεπαν να επιστρέψω στην περιοχή όπου έπρεπε να κοιτάξει τα παιδιά που ταιριάζουν με την περιγραφή που παρείχε. Έτσι, μόλις επέστρεψε στο χώρο αναμονής μετά από κάθε φορά, έκλαιγε. Ο ντετέκτιβ με ενημερώνει κάθε φορά ότι δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν με επιτυχία κανέναν. Σε ένα σημείο, μίλησα με τον ντετέκτιβ και του είπα, ξέρω ότι κάνετε τα καλύτερα, αλλά αυτό είναι δύσκολο γι 'αυτήν.
Προχωρώντας μπροστά
Μετά από περίπου 4 μήνες διαβίωσης στο υπόγειο της φίλης της, πήραμε ένα διαμέρισμα και ξεκινήσαμε να προσπαθούμε να βάλουμε τα πράγματα μαζί. Αλλά η απόσταση δεν έφυγε ποτέ. Για μένα, ένιωθα διαρκώς ότι κάποιος πρέπει να πληρώσει για αυτό που έκαναν σε αυτήν. Η ασφάλιση αντιμετωπίστηκε σε μεγάλο βαθμό. έκοψαν μια επιταγή για τα αντικείμενα που είχαν κλαπεί. Καταλήξαμε να ανταλλάξουμε το αυτοκίνητο, ώστε να μην χρειάζεται να επιστρέψει σε αυτό. Πήρα περίπου 4.000 $ - 5.000 $ απώλεια στο αυτοκίνητο, αλλά, σε αυτό το σημείο, δεν είχε σημασία. Ήθελα απλώς να κάνω ό, τι χρειάζεται για να την κάνω να νιώσει ασφαλής και άνετη. Καθ 'όλη τη διάρκεια αυτής της δοκιμασίας, θυμάμαι να της ρωτάω, Μπορείτε να μιλήσετε σε κάποιον; Και εννοώ, η μαμά μου θα της μιλούσε και οι αδελφές της θα της μιλούσαν, αλλά, όταν είπα «μιλήστε με κάποιον», εννοούσα θεραπεία. Έκανα ό, τι μπορούσα για να βρω πόρους ή ανθρώπους που ήταν πρόθυμοι να της μιλήσουν, αλλά αρνήθηκε να μιλήσει σε κανέναν. Όταν η μαμά μου ή οι αδερφές της ερχόταν, ουσιαστικά θα εξαφανιζόμουν γιατί απλά δεν ήθελε να μιλήσει γύρω μου. Ποτέ δεν ήξερα το βάθος του τι συνέβη γιατί δεν την ρώτησα ποτέ. Ξέρω τι είπε η αστυνομική έκθεση, αλλά, όσον αφορά την πλήρη ιστορία, δεν ήξερα πώς να της μιλήσω για αυτό. Τι έπρεπε να πω; Τι σου έκανε; Σε διεισδύει; Θέλω να πω, δεν υπήρχε κανένας εύκολος τρόπος για να προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτήν τη συνομιλία, οπότε δεν ήταν μια συνομιλία που είχαμε ποτέ. Για να είμαι ειλικρινής, όχι μόνο δεν ήξερα τι να πω, αλλά και το βάθος του δεν ήταν σημαντικό για μένα. Ένιωσα ότι ήμουν καλύτερα να μην ξέρω τις πλήρεις λεπτομέρειες, παρόλο που η έκθεση της αστυνομίας έλεγε σαφώς «σεξουαλική διείσδυση». Ακόμα πονάει ακόμη και να το πω γιατί είναι σαν να μου αφαιρέθηκε κάτι. Συνέβη στο WIFE μου. όχι μόνο κάποιος που ήξερα ούτε καν φίλη. Ήταν πραγματικά μέρος μου. Γίναμε τόσο μακριά, αλλά δεν ήθελα να ωθήσω την οικειότητα γιατί δεν ήθελα να νιώσω σαν τον κακό. Ένιωσα σαν όταν έσπρωξα για να αγκαλιάσω, αυτό ήταν πάρα πολύ για εκείνη. Έτσι το κράτησα γιατί δεν ήθελα να είμαι το κακό άτομο. Ποιος είμαι, ως σύζυγος, προσπαθώ να κάνω σεξ με τη γυναίκα του μετά τον βιασμό; Και σε ποιο σημείο θα εξαφανιζόταν, αν ποτέ; Δεν ήξερα Ήμουν απλώς υπομονετικός. Αλλά δεν ήμουν επίσης το ίδιο άτομο. Λόγω των φόβων της, φοβόμουν πώς να την αντιμετωπίσω.
Υποψίες
Λίγο καιρό μετά μετακομίσαμε στο νέο διαμέρισμα, η βασική επικοινωνία και άλλα πράγματα μεταξύ μας φαινόταν ότι είχαν αρχίσει να ξαναρχίζουν. Η σύζυγός μου φάνηκε να άρχισε να επιστρέφει στον χαρούμενο εαυτό της, κάπως. Αυτό είναι περίπου ένα έτος έως 18 μήνες μετά την επίθεση. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Σύντομα ανακάλυψα ότι η επιστροφή της στον εαυτό της δεν είχε καμία σχέση με εμένα.
Επειδή δεν με κοίταξε πλέον ως προστάτη και παρηγορητή της, το βρήκε κάπου αλλού. Δεν ήμουν ακριβώς τυφλός από αυτό. Σαφώς ήξερα ότι δεν επικοινωνούσαμε, αλλά, ακόμα άρχισα να βλέπω τη ζωή να επιστρέφει σε αυτήν, ήξερα ότι προερχόταν από κάπου. Έγινα ο ιδιωτικός ερευνητής εκείνο το σημείο. Άρχισα να ψάχνω πράγματα και να ελέγχω πράγματα. Εύρεση ευχετήριων καρτών και μικρών μικρών καρτών από λουλούδια. Με έσπασε ακόμη περισσότερο. Πριν το μάθω επίσημα, της ρώτησα αν υπήρχε κάποιος άλλος και είπε όχι. Θυμάμαι επίσης να της λέω (για την οποία ένιωσα ενοχή αμέσως μετά), ότι αν υπήρχε κάποιος άλλος και μου είπε ψέματα ότι ο γάμος μας τελείωσε. Είπε ακόμη ότι δεν υπήρχε κανένας άλλος, αλλά, τα πράγματα δεν έπαιρναν και είχα απλώς κακή ατμόσφαιρα. Θα έκανε πράγματα όπως μου είπε ότι πήγαινε πάνω από το σπίτι της αδερφής της και θα πήγαινα από το σπίτι της αδερφής της και η αδερφή της θα μου έλεγε ότι δεν ήταν εκεί. Ήμουν παρανοϊκός σε αυτό το σημείο. Όμως, ήμουν ακόμα πολύ προστατευτική από αυτήν μετά από αυτό που συνέβη. Έτσι την προστάτευα, αλλά ταυτόχρονα νιώθω, γιατί θα το κάνεις αυτό, αυτός που σε προστατεύει το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, σε όλο αυτό το όλο πράγμα; Γιατί πονάω δύο φορές; Αυτό ήταν τραχύ.
Το σπάζοντας σημείο
Μια μέρα, έφυγε και το τηλέφωνο χτύπησε. Όταν απάντησα, ήταν άντρας και απλώς ζήτησε να της μιλήσει απευθείας. Και ήμουν σαν, Ω, έφυγε. Και ήταν σαν, Ω, εντάξει. Και αυτό ήταν. Λοιπόν, ήμουν, Κράτα, ποιος είναι αυτός ο μάγκα; Σας υπενθυμίζω, αυτό ήταν αφού την ρώτησα και μου είπε ότι δεν υπήρχε κανένας άλλος. Έτσι, έβαλα ένα κουτί αναγνώρισης καλούντος στο σπίτι και για περίπου μια εβδομάδα, θα έλεγξα το κουτί. Θα συγκρίνω τις κλήσεις στο πλαίσιο Caller ID με τις κλήσεις που ήταν στο τηλέφωνο και έγινε σαφές ότι διαγράφει αυτόν τον αριθμό κάθε φορά που κλήθηκε. Λοιπόν, αυτή ήταν η στιγμή μου. Εννοώ, εργάζομαι αργά και αυτός ο μάγκα καλεί το σπίτι. αυτό ήταν τρελό για μένα! Έτσι, την τελευταία ημέρα που έβαλε πραγματικά το καρφί στο φέρετρο, ήμουν ύποπτος αφού μου είπε ότι θα μπόουλινγκ με φίλους. Είχα έναν φίλο να μου πάρει τη διεύθυνση του άντρα και οδήγησα στη διεύθυνση.
Το αυτοκίνητό της καθόταν εκεί.
Αυτό ήταν για μένα. Ήθελα να πιστέψω ότι δεν θα το έκανε. Ναι, ίσως μιλούσε με κάποιον άλλο, αλλά, δεν θα το έκανε Αυτό . Δεν θα μου έλεγε ότι θα μπόουλινγκ και έπειτα θα ήταν στο σπίτι αυτού του φίλου μετά από όσα είχα περάσει μαζί της. Κάθισα εκεί για δύο ώρες. Είχα φορτωμένο ένα πιστόλι 9 mm. Ένιωσα ότι η ζωή μου, εκείνο το σημείο, είχε τελειώσει. Ένιωσα ότι όλα όσα είχα πήρα από την επίθεση και μετά πήρε ό, τι μου άφησε εξαπατώντας. Κάλεσα και τους δύο γονείς μου και τους είπα τι συνέβαινε. Θυμάμαι να λέω στη μαμά μου, δεν θα το καταφέρω. Φώναζε και όταν το είπα στον μπαμπά μου, ήταν απλώς άφωνος. Και μετά έκλεισα το τηλέφωνο. Δεν με νοιάζει εκείνο το σημείο. Είχα κάνει τόσα πολλά για να προσπαθήσω να σώσω τα πάντα και μετά ένιωσα σαν αυτή - για κάποιον που είχε κάνει ό, τι είχα κάνει ... Έχασα τόσο πολύ. Ήθελα απλώς η γυναίκα μου να επιστρέψει και ήμουν πρόθυμος να κάνω τα πάντα στον κόσμο για να την ξεπεράσω. Αλλά το γεγονός ότι θα μου το έκανε αυτό;
Έχω τελειώσει.
Τελείωσε
Τελικά, μόλις ξεκίνησα το αυτοκίνητο και πήγα σπίτι. Ήρθε σπίτι πιθανότατα μια ώρα αργότερα. Της ρώτησα αν κέρδισαν στο μπόουλινγκ. ρώτησε σε ποια αίθουσα μπόουλινγκ πήγαν. Σε αυτό το σημείο, πραγματικά έβλεπα πόσο θα μου ψέμαζε. Και το είχε κατεβάσει. Στη συνέχεια, προσπάθησα να προτείνω οικειότητα, απλώς για να δω πώς θα ανταποκριθεί. Παραδόξως, δεν ήταν το φυσιολογικό κρύο. Μόλις είπε, είμαι απλά κουρασμένος. Και για μένα ήταν σαν, σαφώς υπήρχε κάπου οικειότητα που συμβαίνει κάπου, δεδομένου ότι δεν ήταν τόσο συγκλονισμένος όταν ήταν στις άντρες ενός άνδρα τώρα. Και αυτό με πληγώνει γιατί ήξερα τι εννοούσε. Έτσι, κοιμήθηκα και όταν πήγε να δουλέψει την επόμενη μέρα, την κάλεσα και της είπα ότι ήξερα. Τη φώναξα από το σπίτι της μητέρας μου γιατί, αν ήμουν οπουδήποτε αλλού, θα κατάρα να κατάρα και να φωνάξω και να ουρλιάξω. Ένα πράγμα που μου κόλλησε που είπε αφού της είπα, ήταν ότι δεν ήσασταν εκεί για να με προστατέψεις. Σε αυτό το σημείο, τελείωσα με τη ζωή. Αυτό έβλαψε πάρα πολύ. Προφανώς δεν ήμουν εκεί όταν συνέβη. Δεν θα μπορούσα να το σταματήσω. Ακόμα κι αν είχε φτάσει εκεί τα μεσάνυχτα και έφτασα σπίτι στις 12:15 ή οτιδήποτε άλλο. δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσα να κάνω γιατί είχε ήδη συμβεί. Κράτησα τα λόγια της για τόσο καιρό.
«Δεν ήσουν εκεί. Δεν με προστατέψες. '
Τις επόμενες δύο μέρες, η οικογένειά της ήρθε να πάρει τα πράγματα της και επέστρεψε στο σπίτι της μητέρας της. Το τηλεφώνημα που της έκανα εκείνη την ημέρα για να της πω ότι τελείωσα ήταν η τελευταία συνομιλία που είχαμε. Εκείνη και εγώ χωρίσαμε πριν από 10 χρόνια και από τότε δεν την έχουμε μιλήσει. Είχαμε προδικαστική διαμεσολάβηση για το διαζύγιο και όλα αυτά, αλλά δεν με νοιάζει. Έφυγα κυριολεκτικά από το γάμο με αυτό που είχα εκείνο το σημείο, που ήταν η ηρεμία μου. Κατέληξα να υποβάλω πτώχευση λίγο μετά, επειδή το βάρος όλων των εξόδων με λογαριασμούς και πιστωτικές κάρτες και όλα αυτά ήταν πάρα πολύ.
Μια νέα αρχή
Ήμουν σε θέση να το αποκλείσω όλα, αλλά αυτό δεν συνέβη μόλις 3 ή 4 χρόνια αργότερα. Όταν οι άνθρωποι ρωτούσαν, τι συνέβη με το γάμο σας; Δεν ήξερα πραγματικά τι να πω. Τόσο η σεξουαλική επίθεση όσο και η απιστία με οδήγησαν σε ένα μέρος του σκότους.
Μια μέρα, όταν ήμουν στο χαμηλότερο σημείο μετά το διαζύγιο, άνοιξα τις κίτρινες σελίδες. Βρήκα ένα μέρος, μπήκα και είπα στον εκπρόσωπο, θα ήθελα να εγγραφώ σε μαθήματα διαχείρισης θυμού. Θυμάμαι ότι εκπλήχθηκε τόσο πολύ γιατί είπε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εγγράφονται στις τάξεις ακούσια ως μέρος των δικαστικών εντολών. Ήταν πολύ θεραπευτικό για μένα, πολύ καλό. Πήγα μία φορά την εβδομάδα για περίπου μιάμιση ώρα. Την πρώτη μέρα, έπρεπε να πω την ιστορία μου και μετά να ακούσω τους άλλους να μοιράζονται τις ιστορίες τους. Για τους επόμενους μήνες μετά, η ομάδα είχε να κάνει με την επικοινωνία. Μιλώντας για τις σκανδάλη σας? τη ζωή σας και πόσο άσχημα είναι τα πράγματα και πώς αντιμετωπίζετε. Αγκαλιάζοντας τους άλλους τύπους εκεί και δίνοντας ο ένας τον άλλον και σχηματίζοντας φιλίες και όλα αυτά.
Πήγα στις συνεδρίες για 6 μήνες και άλλαξε τη ζωή μου.
Με οδήγησε πίσω στο δρόμο. Με βοήθησε να επικεντρωθώ και να συνειδητοποιήσω ότι υπήρχαν πολλοί άντρες που είχαν πέσει θύματα από διαφορετικά πράγματα. πράγματα για τα οποία δεν μιλούν πραγματικά οι άνδρες. Περίπου 2 χρόνια μετά, κατέληξα να συναντήσω μια νεαρή κοπέλα. Μετά από μερικούς μήνες γνωριμιών, με κάλεσε να πάω στην εκκλησία μαζί της. Ήταν αρκετός καιρός από τότε που μπήκα σε μια εκκλησία και σε ένα σημείο, κατηγόρησα τον Θεό για όλες τις τραυματικές εμπειρίες που είχα περάσει στη ζωή μου. Όταν ξεκινήσαμε να χρονολογούμε αποκλειστικά, πήγαινα στην εκκλησία τακτικά και πραγματικά απολάμβανα τα κηρύγματα, τις υποτροφίες και τις εμπειρίες λατρείας. Εντός έξι μηνών από τη χρονολόγηση, της πρότεινα και τελικά παντρευτήκαμε 2 χρόνια αργότερα.
Σήμερα, έχω έρθει πλήρης κύκλος από μια από τις πιο οδυνηρές στιγμές της ζωής. Υπήρχαν πολλές μέρες όπου απλά ήθελα να τα παρατήσω. μέρες όπου δεν είχα καμία ελπίδα ή πεποίθηση ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα. Πιστεύω την αγάπη, τη στήριξη και τις προσευχές της μητέρας μου, που ήταν πάντα εκεί για μένα, με να με βοηθά να ξεπεράσω τα χαμηλότερα σημεία μου. Είμαι επίσης ευγνώμων για τις διάφορες ομάδες υποστήριξης και τις ομάδες μελέτης της Βίβλου στην εκκλησία στην οποία παρευρίσκομαι. Υπάρχουν μερικοί καλοί άντρες στην εκκλησία που είναι αληθινοί αδελφοί. Η πρώην σύζυγός μου και εγώ είμαστε διαζευγμένοι για πάνω από 10 χρόνια τώρα και ενώ δεν είμαι σε επαφή μαζί της, προσεύχομαι να είναι καλά και να βρει θεραπεία και γαλήνη στη ζωή της - την οποία αξίζει πολύ μετά την κόλαση αυτή πέρασε.
Συνολικά, βρήκα την ευτυχία που ποτέ δεν πίστευα ότι ήταν δυνατή. Η γυναίκα μου και εγώ έχουμε παντρευτεί σχεδόν 10 χρόνια τώρα με 3 όμορφα παιδιά και είναι πραγματικά μια ευλογία. Νιώθω σαν να έχω ένα δώρο για να βοηθήσω τους ανθρώπους και η γυναίκα μου νιώθει το ίδιο. Ας ελπίσουμε ότι η κοινή χρήση αυτής της ιστορίας θα κάνει ακριβώς αυτό.
**
Εάν θέλετε να επικοινωνήσετε με τον γενναίο συγγραφέα αυτής της ιστορίας για να μοιραστείτε την εμπειρία σας με αυτοπεποίθηση ή να μάθετε βήματα για να λάβετε βοήθεια, κάντε κλικ στοεδώ.
