Γυναίκα με ρούχα εκκλησίαςΠίστωση: Mirrorpix / Συντελεστής / Getty ImagesΈνας φίλος μου επισκέφτηκε πρόσφατα μια πανεπιστημιούπολη και έμεινε αναστατωμένος όταν έβλεπε παπούτσια να περπατούν στην τάξη με σορτς και φανελάκια που ταιριάζουν καλύτερα στο γυμναστήριο. «Η γιαγιά μου έβαζε κραγιόν για να πάει στο γραμματοκιβώτιο», είπε μελαγχολία. Ο μετασχηματισμός μας από την εκκλησία-νοικοκυρά της Νότιας σε γάντια-χα-μου-παιδί-μοντέρνα είδη γλίστρησαν πάνω μας. Πρώτα ήρθε η μάνικα καλσόν (δεν χρειάζεται να παλεύει αυτά τα νάιλον) και τα καυτά ρολά (τόσο μακρύ, στεγνωτήρα μαλλιών καπό), και στη συνέχεια παντελόνια - στην εκκλησία. Με το κύμα ενός μη περιποιημένου χεριού, είχαμε εγκαταλείψει τα μισά κουπόνια μας, τοποθετήσαμε λάθος το Revlon «Love That Red», πετάξαμε τις πειραστικές χτένες μας και πάρουμε με λογικά παπούτσια.
Μερικά εικονίδια του γυναικείου μας παρελθόντος δεν θα χάσουν καθόλου. Σε αυτό το στεγνωτήρα μαλλιών καπό και τη σαφή ζώνη, λέμε καλή αίσθηση. Στη χτένα πειράγματος, προσφέρουμε έναν πιο σεβασμό αντίο. Μαζί με το σπρέι μαλλιών Aqua Net, έδωσε στις γενιές των μαλλιών διαγωνισμού τη δύναμη να φέρουν τιάρα, και αυτό πρέπει να σημαίνει κάτι.
Αλλά καθώς προχωρούμε με τόλμη, ας θυμόμαστε ότι 'Mama & apos; n & apos; & apos; γνώριζαν ένα ή δύο πράγματα για το στυλ. Και μπορώ να αναφέρω τρεις εκρήξεις από το παρελθόν μας που αξίζουν επιστροφή.
Το Πασχαλινό Φόρεμα
Ξεκινούσαμε να ψωνίζουμε για τα Πασχαλινά φορέματά μας, πριν η καραμέλα του Αγίου Βαλεντίνου ήταν ακόμη παλιό. Ένα Πασχαλινό φόρεμα ήταν η ομορφότερη, πιο ντυμένη Κυριακή-μετάβαση-σε-συνάντηση & apos; σύνολο της χρονιάς. Φώναξε την άνοιξη: πλωτά υφάσματα σε παστέλ χρώματα. κοντά μανίκια, μανίκια, ή χωρίς μανίκια. αγοραστεί στο κατάστημα ή χειροποίητα. Απαιτούνται μαργαριτάρια. Καπέλο και γάντια προαιρετικά μετά το 1960. Εάν ήσασταν κάτω των 12 ετών, φορούσατε παστέλ με κουκκίδες Ελβετίας, δερμάτινο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Mary Janes και ίσως ένα καπέλο με χρωματική συνύπαρξη με μια μικρή ελαστική ταινία που αγκίστρωσε κάτω από το πηγούνι σας. Ανεξάρτητα από την ηλικία σας, η μεγαλύτερη πρόκληση προσπαθούσε να μην τρέμει, καθώς ακόμη και ο βαθύς νότος τείνει να έχει ένα μυστηριώδες κρύο θραύσμα το Πάσχα (ίσως ως θεϊκή υπενθύμιση ότι αυτή είναι μια εμπειρία λατρείας, όχι μια επίδειξη μόδας).
Κορσάζ ημέρας της μητέρας
Όταν ήμουν παιδί, αν μια μητέρα ήρθε στην εκκλησία χωρίς κορσάζ από τα παιδιά της, ολόκληρη η οικογένεια πήγε στη λίστα προσευχής όλων. Τώρα σχεδόν κανείς δεν αγοράζει ένα, και αυτό είναι κρίμα. Εδώ είναι πώς λειτουργεί. Επιλέγετε τα λουλούδια για το κορσάζ της μητέρας σας ανάλογα με το αν η μητέρα της ζει ή είναι νεκρή. Εάν ζει η μητέρα της, φοράει τριαντάφυλλα ή γαρίφαλα σε ροζ ή κόκκινο. Εάν η μητέρα της έχει διασχίσει, φοράει λευκά ή κίτρινα τριαντάφυλλα ή ορχιδέα. Όλοι παίρνουν την αναπνοή του μωρού. Είναι το σωστό πράγμα να κάνουμε.
Σχετικά: Οι μητέρες μοιράζονται τα αγαπημένα τους μενού
Η ποδιά οικοδέσποινα
«Όταν είδατε την ποδιά της πράσινης μέντζας της γιαγιάς μου, ήξερες ότι βγήκαν μερικά σάντουιτς αγγουριού», λέει η φίλη μου η Ρεμπέκα. Την ίδια μέρα, οι γυναίκες της Νότιας φορούσαν ποδιές κουζίνας, τις οποίες στην πραγματικότητα σκουπίζουν τα χέρια τους ενώ μαγειρεύουν, και ποδιές οικοδέσποινα, που στολίζουν και προστατεύουν τα καλά φορέματά τους, ενώ σερβίρουν τους επισκέπτες. Οι ποδιές οικοδέσποινα είναι παντού στον Ιστό, οπότε αυτό θα ήταν μια αρκετά απλή χρέωση για να οδηγήσουμε εάν όλοι συνεργαστούμε.
Πάρτε την υπόσχεση
Η διατήρηση της κληρονομιάς μας απαιτεί δέσμευση. Πρέπει να ενώσουμε μαζί. Κυρίες, οπουδήποτε κι αν βρίσκεστε, σηκωθείτε, σηκώστε το δεξί σας χέρι και επαναλάβετε μετά από μένα: Εγώ, (το όνομά σας εδώ), δεσμεύομαι να κάνω το ρόλο μου για να φέρω πίσω το πασχαλινό φόρεμα. Δεσμεύομαι να παραγγείλω κορσάζ αυτή τη στιγμή, πριν τελειώσει ο ανθοπωλείας. Ενώ είμαι σε αυτό, δεσμεύομαι να μην φοράω ποτέ άσπρα παπούτσια πριν από το Πάσχα ή μετά την Ημέρα της Εργασίας. Όσο για αυτήν την ποδιά οικοδέσποινα ... δεσμεύομαι να τη δέσω.