Οι αδελφές Phylicia Rashad και Debbie Allen πέρασαν την επόμενη μέρα των Χριστουγέννων με ένα επικό IG Live. Στις ηλικίες 73 και 71 ετών, ο Rashad και ο Allen, τόσο οι Howard alums, οι εργαζόμενες γυναίκες, οι μητέρες και οι γιαγιάδες, έχουν αψηφήσει την ηλικία και, το πιο σημαντικό, ενσαρκώνουν και ορίζουν τη Μαύρη Αριστεία.
Και φέτος ήταν τόσο απασχολημένοι όσο ποτέ. Ο Rashad, πιο αγαπητός ως Clair Huxtable Το Cosby Show , το άλλαξε λίγο παίζοντας κακούς σε δύο ταινίες - την πρώτη ταινία Netflix του Tyler Perry, Μια πτώση από τη Χάρη , τον Ιανουάριο και το θρίλερ του Blumhouse Μαύρο κουτί τον Οκτώβριο - πριν εγκατασταθεί σε ένα πιο οικείο έδαφος με την παραγωγή του βιβλίου Ta-Nehisi Coates από το HBO, Μεταξύ του κόσμου και εγώ , το νέο κλασικό χριστουγεννιάτικο, Jingle Jangle: Ένα Χριστουγεννιάτικο Ταξίδι και ταινία κινουμένων σχεδίων με θέμα την τζαζ της Pixar Ψυχή .
Εκτός από τη λειτουργία του Debbie Allen Dance Academy (DADA), έργο που τροφοδοτεί το ντοκιμαντέρ Netflix που παράγεται από τη Shonda Rhimes, Όνειρα χορού , επικεντρώθηκε σε αυτήν και την ετήσια παραγωγή διακοπών του σχολείου, Καρυοθραύστης καυτής σοκολάτας Η Allen είναι η Dr. Catherine Fox στη σειρά juggernaut του Rhimes Ανατομία του Gray ενώ επίσης υπηρετεί ως εκτελεστικός παραγωγός και σκηνοθετεί πολλά επεισόδια. Αν αυτό δεν ήταν αρκετό, σκηνοθέτησε επίσης την ταινία Dolly Parton, Χριστούγεννα στην πλατεία .
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Με ένα ιστορικό αριστείας όπως αυτό, είναι λίγο περίεργο το IG Live τους (με σύντομες εμφανίσεις από τις κόρες τους, την Condola Rashad και τον Vivian Nixon και τα δύο εγγόνια του Allen) έχει προσελκύσει πάνω από 454.000 προβολές στο IG του Allen και πάνω από 130.000 προβολές στο IG του Rashad και αρίθμηση. Μιλώντας μεταξύ τους, καθώς και απαντώντας σε ερωτήσεις του κοινού, τα δύο εικονίδια, άγνωστα ντυμένα με παρόμοιο κόκκινο μετάξι, έριξαν πολλούς πολύτιμους λίθους μέσα από όλη την αγάπη και το γέλιο. Μερικά αξέχαστα καταγράφονται παρακάτω.
Παίρνω έναν υπνάκο: Φυσικά, το κοινό ρώτησε τις άψογες ομορφιές για τα μυστικά τους. Ο Rashad παραδέχτηκε ότι τα γονίδια παίζουν τεράστιο ρόλο, αλλά πρότειναν να πίνετε πολύ νερό και να διατηρείτε το δέρμα σας καθαρό. Εκτός από την άσκηση, ο Άλεν, αναφερόμενος σε έναν Κινέζο γιατρό που επισκέφτηκε μέσω του Ρασάντ, υποστήριξε την προστασία της ψυχικής σας κατάστασης. «Πάρτε τον υπνάκο 15-20 λεπτά την ημέρα», συμβούλεψε. Αυτό σημαίνει να ξαπλώσετε και να τα αφήσετε όλα, είπε.
Πώς ο Rashad και ο Allen έγιναν υπέροχοι: Η μητέρα τους, το βραβείο Pulitzer, υποψήφια ποιητή Vivian Ayers Allen, η οποία είναι τώρα στη δεκαετία του '90 και ζει στο Λος Άντζελες με τον Allen, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πρώιμη ανάπτυξή τους, ειδικά ως καλλιτέχνες, οι γυναίκες μοιράστηκαν με αξιομνημόνευτο τρόπο. Ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους η Allen μοιράστηκε είναι πώς ενσωμάτωσε τα παιδιά της στη ζωή της, είτε τα πήγαινε στο Μεξικό μαζί της, μοιράζοντας βιβλία από το Πανεπιστήμιο Rice όπου εργάστηκε ως βοηθός βιβλιοθηκονόμος ή καλωσορίζοντας τη δραστηριότητα αστικών δικαιωμάτων στο σπίτι τους.
Πάρτε τα παιδιά σας μαζί σας. Μην τους αφήνεις πίσω. Πάρτε τα μαζί σας. Ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολο είναι, πάρτε τα μαζί σας γιατί έτσι είχαμε τη Φυλικία και εγώ. Η μαμά πάντα μας έπαιρνε μαζί της και ήμασταν μέρος του οράματός της και του ονείρου της στο δρόμο, η Allen μοιράστηκε.
Η Phylicia Rashad, ο Andrew Arthur Allen Jr., η Vivian Ayers Allen και η Debbie Allen παρευρίσκονται στο A Tale of Two Sisters προς τιμήν της Debbie Allen και της Phylicia Rashad στο Κέντρο Παραστατικών Τεχνών Wallis Annenberg στις 7 Μαΐου 2018 στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. | Φωτογραφία από τον Joe Scarnici / Getty Images
Ο Άλεν εξήγησε ότι ήταν σημαντικό γιατί μπορείς να κάνεις τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος. Κοιταξε ΜΑΣ. Εμείς δεν ήταν τυχαία εδώ να γίνουμε ποιοι είμαστε. Ήμασταν προορισμένοι και μεγάλωσαν για να βγούμε έξω και να κάνουμε κάτι. Και κάντε κάτι με τη δημιουργικότητα και κάντε κάτι όχι μόνο για τον εαυτό μας.
Η διδασκαλία είναι ένα δώρο στον δάσκαλο: Μιλώντας για τη διδασκαλία της Chadwick Boseman και της Susan Kelechi Watson, με τις οποίες φιλοξενεί τη μητέρα της Αυτό είμαστε , με τον Άλεν, ο Ρασάντ είπε ότι δεν νιώθω ότι έχω αγγίξει τη ζωή τους τόσο πολύ όσο έχουν αγγίξει τη δική μου επειδή η διδασκαλία είναι ένα δώρο στο οποίο λαμβάνουμε, δεν θα λέγατε; Λαμβάνουμε τόσα πολλά από μερικούς μαθητές. Μαθαίνω τόσα πολλά πράγματα. Επειδή δεν συμβαίνει μόνο να μπαίνω σε μια τάξη γνωρίζοντας τι θέλω να πω και γνωρίζοντας τι θέλω να κάνω. Δεν το κάνω Γίνεται ένας ασφαλής χώρος για να εργαστούμε και να εξερευνήσουμε.
Η Άλεν, η οποία ανακοίνωσε τα σχέδιά της να ανοίξει το Γυμνάσιο DADA, ξεκινώντας από τους μαθητές της έκτης τάξης, το φθινόπωρο του 2021, έφτασε στο ότι η πιο σημαντική λέξη είναι η εξερεύνηση. Ως δάσκαλος, για μένα, ανακαλύπτετε τι χρειάζονται. Μπορείτε να μπείτε με έναν προορισμό από όπου θέλετε να φτάσουν, αλλά πρέπει να μάθετε και να ανακαλύψετε μαζί πώς να τα φτάσετε εκεί, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να φτάσουν εκεί.
Δείτε αυτήν την ανάρτηση στο InstagramΜια ανάρτηση που μοιράστηκε η Debbie Allen (@therealdebbieallen)
Γιατί δεν εκφράζουν τη λύπη τους για μεγάλα έργα που απέρριψαν: Στο IG, οι δύο ρωτήθηκαν αν απέρριψαν έργα που μετανιώνουν. Αν και η Rashad αποκάλυψε ότι απέρριψε την ταινία του 19889, Η καρδιά της Κλάρα , αυτή και η αδερφή της παραδέχτηκαν ότι ήταν ένας ρόλος που ανήκε στην Whoopi Goldberg. Ήταν σαν να είναι σε ό, τι κάνει - ειλικρινής και αληθινή. Ξέρετε, γι 'αυτό την αγαπάμε, είπε ο Rashad.
Για τον Άλεν δεν ήταν σε θέση να σκηνοθετήσει Ruby Bridges , που προβλήθηκε το 1988 και χειρίστηκε ο Euzhan Palcy, επειδή δεσμεύτηκε σε έναν έρανο DADA στον οποίο αυτή και ο Τζέιμς Ίγκραμ πρωταγωνίστησαν σε μια σκηνική προσαρμογή του βιβλίου των παιδιών της, Αδελφοί της νύχτας . Δεν μπορούσα να εγκαταλείψω τα παιδιά, είπε. Η πραγματική ευκαιρία για μένα ήταν να μείνω με αυτά τα παιδιά και να είμαι εκεί για αυτά. Αυτή είναι μια δέσμευση. Είναι μια δέσμευση για τη ζωή.
Κλίνοντας στο θέμα της ταινίας της, Ψυχή Ο Rashad υπολόγισε ότι οι στιγμές της ζωής ξετυλίγονται και η μεγαλύτερη στιγμή είναι ακριβώς μπροστά μας στο παρόν. Όχι αυτό που μετράμε.