Καθώς οι συζητήσεις για τη φυλετική δικαιοσύνη έχουν συνεχιστεί σε ολόκληρη τη χώρα, τα μέλη του κόσμου του χορού έχουν εστιάσει προς τα μέσα και έχουν προβληματιστεί για το πώς μπορούμε όλοι να κάνουμε καλύτερα. Η στενή κοινότητα ανταγωνισμού και συνεδρίων δεν διαφέρει. Πνεύμα χορού είχε την ευκαιρία να μιλήσει με πέντε δικαστές από Εθνική Έκθεση Χορού, καθώς και μια από τις ιδρυτές της, η Sonia Pennington, σχετικά με ζητήματα που έχουν δει στον κόσμο των εταιρειών - και ακούστε όλα για το πώς η NDS οδηγεί το δρόμο σε ένα πιο περιεκτικό μέλλον.
Elizabeth Troxler, κριτής NDS: Υπάρχει αυτή η ιδέα ότι οι χορευτές πρέπει να είναι «τεχνικά τέλειοι» για να κερδίσουν βραβεία. Αλλά όταν βλέπεις ανθρώπους να χορεύουν επαγγελματικά, βλέπεις τον χορευτή στο σύνολό του. Πρέπει να το κάνουμε και στον κόσμο του ανταγωνισμού. Πρέπει να είμαστε σε θέση να πούμε, 'Μπορώ να σε εκτιμήσω, ακόμα κι αν το πόδι σου δεν τεντώνεται σε όλη την έκταση, γιατί φέρεις μια τέτοια παρουσία στο κίνημα.' Η ιδέα ότι το να κάνεις τριπλή πιρουέτα είναι το μόνο πράγμα που κάνει έναν καλό χορευτή είναι ψέμα. Είναι σημαντικό, αλλά όχι πραγματικά.
Jay Staten, κριτής NDS: Νομίζω ότι ο κόσμος του ανταγωνισμού είναι χτισμένος με τρόπο που δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα τι είναι ο κόσμος του χορού. Ευδοκιμεί στον κόσμο του ανταγωνισμού ξοδεύοντας περισσότερα χρήματα, οπότε αν δεν ξοδέψετε τόσο πολύ, χάνετε.
Πολλοί διαγωνισμοί κρίνουν με παρόμοια κριτήρια πόντων, όπου η τεχνική έχει το βαρύτερο βάρος στη βαθμολογία σας. Αλλά για να έχετε τεχνική, πρέπει να ξοδέψετε χρήματα. Η μουσικότητα, από την άλλη πλευρά, μπορεί να είναι φυσική για έναν χορευτή. Αλλά κάποιος που δεν έχει τεχνική, ακόμα κι αν έχει μουσικότητα, δεν θα κερδίσει εναντίον σούπερ τεχνικού ερμηνευτή. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα ζήτημα.
Vanessa Baker, κριτής NDS: Μπορεί να ακούγεται επιφανειακό, αλλά είναι σημαντικό για μένα - κοστούμι. Για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, έπρεπε να ψεκάσω κοστούμια, ή να χορεύω χορευτές γυμνά πόδια και χωρίς παπούτσια. Μπορεί να είναι πολύ προφανές όταν υπάρχουν κοστούμια που έχουν ψευδαισθήσεις ή αποκόμματα και υπάρχει ένα ύφασμα «σάρκας χρώματος», αλλά αυτό το «χρώμα σάρκας» δεν είναι κατάλληλο για όλους τους χορευτές. Μπορεί να κάνει τους χορευτές να αισθάνονται πολύ απομονωμένοι.
JS: Στο ίδιο πνεύμα με την ενδυμασία, συχνά θα αισθάνομαι προσβεβλημένος από το πώς τα στούντιο επιλέγουν να απεικονίζουν χορούς από διαφορετικά είδη. Όπως, είναι ένας χορός χιπ χοπ, και ξαφνικά όλοι οι λευκοί χορευτές φορούν cornrows. Ή, είναι μπαλέτο, και κάνουν τον κινεζικό χορό από Ο Καρυοθραύστης και ξαφνικά όλοι οι χορευτές έχουν τσοπ στικς στα μαλλιά τους. Μερικές φορές θα πρέπει να πω, 'Δεν μπορώ να το κρίνω, γιατί αυτό είναι προσβλητικό.'
DS: Πώς πιστεύετε ότι το National Dance Showcase έχει καλλιεργήσει μια πιο περιεκτική κουλτούρα;
(Brian Bailey, Ευγενική Έκθεση Εθνικού Χορού)
Sonia Pennington, συνιδρυτής NDS: Είναι ακριβώς ποιοι είμαστε πώς NDS σχηματίστηκε. Νομίζω ότι λόγω του Blackness μου, η ένταξη έγινε εγγενές μέρος του οργανισμού. Είμαστε μια ταπετσαρία της «διαφοράς» και η ενσωμάτωση πολλών προοπτικών οδηγεί στην ένταξη. Δίνει επίσης φωνή και όραση σε εκείνους που δεν είναι πάντα ορατοί ή δεν ακούγονται.
JS: NDS κάνει τα προγράμματά τους προσβάσιμα. Και αν θέλετε να συμπεριλάβετε όλους, πρέπει να είναι προσβάσιμο. Εάν προωθείτε την κουλτούρα των χορευτών που πετούν από πολιτεία σε πολιτεία, από είσοδο σε είσοδο, σαφώς δεν είναι προσβάσιμο. Εξαρτάται λοιπόν από τι είστε εδώ. Εάν είστε εδώ για να κερδίσετε χρήματα, αυτό είναι ένα πράγμα. Εάν είστε εδώ για να δημιουργήσετε μια κοινότητα χωρίς αποκλεισμούς, αυτό είναι άλλο πράγμα.
Christopher Jackson, κριτής NDS: Η διαμονή είναι το άλλο μέρος αυτής. NDS είναι προσβάσιμο και συμβιβαστικός. Πολλοί διαγωνισμοί έχουν οριστεί με τον τρόπο τους - το κομμάτι σας έχει διάρκεια τριών λεπτών, σταματάτε σε τρία λεπτά και αν προχωρήσετε, αφαιρείτε. NDS συνειδητοποιεί ότι στο τέλος της ημέρας, δεν βγάζουμε συκώτια και νεφρά. Είναι ένας διαγωνισμός χορού. Προσπαθούμε να περάσουμε καλά.
Sue McCarrol, κριτής NDS: Νομίζω NDS κάνει μια πολύ καλή δουλειά διατηρώντας προοπτική. Διατηρώντας αυτήν την προοπτική, καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να διασφαλίσουν ότι όλοι αισθάνονται αναγνωρισμένοι. Όχι με τρόπο που να μοιάζει, 'Ω, έχουμε πετάξει αυτό το βραβείο σε όλους, ώστε όλοι να αισθάνονται αναγνωρισμένοι.' Αλλά με πραγματικό τρόπο, μια προσεκτική σκέψη για τον τρόπο.
CJ: Ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν περισσότερο NDS είναι το «Backstage Award», το οποίο γιορτάζει εκείνους τους χορευτές που σέβονται τους άλλους μαθητές σε γκαρνταρόμπες, που σέβονται το προσωπικό. Για μένα, αυτό το βραβείο είναι μεγάλη υπόθεση, επειδή είναι σημαντικό για τους μαθητές να γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνο το πώς ενεργείς στη σκηνή, αλλά είναι το πώς ενεργείς στα παρασκήνια - αυτό διατηρεί τη δουλειά, στον πραγματικό κόσμο.
SP: Ένα από τα μεγαλύτερα πράγματα που μας ενδιαφέρει να επενδύσουμε είναι η αντιπροσώπευση. Ειδικά όταν προσπαθείτε να είστε χωρίς αποκλεισμούς και ποικίλοι, η εκπροσώπηση είναι το κλειδί, έτσι ώστε ως χορευτής του χρώματος, θα συμμετέχετε σε έναν διαγωνισμό και θα βλέπετε κριτές που μοιάζουν με εσάς.
DS: Τι νομίζετε ότι σημαίνει για τους χορευτές του χρώματος, να βλέπουν τους εαυτούς τους να εκπροσωπούνται σε μια κριτική επιτροπή;
JS: Αλλάζει το χορό τους από το να είναι κάτι που τους αρέσει σε κάτι που μπορούν να περάσουν τη ζωή τους. Είναι εντελώς αλλαγή της ζωής. Είμαι από την Ουάσιγκτον, συνεπώς όλοι οι δάσκαλοί μου ήταν Μαύροι. Αλλά αν δεν είχα μαύρους δασκάλους, μάλλον δεν θα ήμουν σε αυτήν την κλήση Zoom τώρα, γιατί δεν θα είχα δει τον εαυτό μου στο χορό. Είναι η διαφορά μεταξύ του να σκέφτεσαι ότι μπορείς να περπατάς στο νερό και του να γνωρίζεις ότι μπορείς να περπατάς στο νερό, γιατί είδες κάποιον άλλον να το κάνει.
ΚΑΙ: Στο πάνελ, τιμούμε ο ένας τον άλλον. Μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο. Μου αρέσει που έχουμε την ευκαιρία να το παρουσιάσουμε στις νεότερες γενιές. Διότι εάν εμείς, οι δικαστές, περνάμε υπέροχα μαζί και τιμούμε το έργο του άλλου, βλέπουν ότι μπορούν να το κάνουν αυτό μέσα στις δικές τους κοινότητες. Έχω την τιμή να είμαι μέρος αυτού.
DS: Τι συμβουλή θα δίνατε σε χορευτές που δεν αισθάνονται καλά εκπροσωπούμενοι ή που αισθάνονται απομονωμένοι στον κόσμο του διαγωνισμού και των συνεδρίων;
ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΙΠΑ: Συνέχισε. Πρέπει να συνεχίσεις. Ίσως να είστε ο μόνος, αλλά μπορείτε να είστε trailblazer. Και δεν θα είσαι ο μόνος για πολύ καιρό.
JS: Πρέπει να κάνετε την έρευνα. Ακριβώς όπως θα αναζητήσετε την εταιρεία που κατασκευάζει μπισκότα χωρίς γλουτένη, πρέπει να αναζητήσετε τον διαγωνισμό που έχει κριτές χρώματος. Ο χορός είναι πολιτιστικός. Και το ξέρω NDS, θα υπάρχει τουλάχιστον ένα άτομο που καταλαβαίνει τι προσπαθώ να κάνω. Δεν νομίζω ότι οι κριτές σκέφτονται πραγματικά «Είσαι Μαύρος χωρίς πόντους για σένα». Απλώς πιστεύω ότι ορισμένα πράγματα δεν μεταφράζονται καλά αν είστε από διαφορετικό πολιτιστικό υπόβαθρο.
Να είστε επιλεκτικοί. Ο χορός επηρεάζει τόσο έντονα την ψυχή σας, επειδή έχετε ανθρώπους να σχολιάζουν την εμφάνιση σας. Και δεν θέλετε να δώσετε σε όλους αυτή τη δύναμη.
CJ : Πρέπει να χρησιμοποιήσετε τον χώρο για αυτό που είναι. Οι διαγωνισμοί είναι πραγματικά χώροι απόδοσης. Στο δωμάτιό σας, πιθανότατα θα παίζετε δύο φορές το χρόνο - μία φορά στην Χριστουγεννιάτικη παράσταση και μία φορά στην ρεσιτάλ τον Ιούνιο. Αλλά οι διαγωνισμοί είναι ευκαιρίες απόδοσης. Αν το κοιτάξετε έτσι και όχι μόνο ως τρόπαιο, απολαμβάνετε το καλύτερο από αυτό.
ΣΜ : Να θυμάστε ότι είναι μόνο η γνώμη ενός ατόμου σε μια στιγμή σε ένα μέρος στον κόσμο. Κοιτάξτε μέσα σας και δείτε πώς αισθάνεστε για αυτό που βάζετε στη σκηνή.DS: Έχετε συμβουλές για άλλους διαγωνισμούς που προσπαθούν να γίνουν πιο περιεκτικοί;
SP: Το είπατε — κάντε αλλαγές. Σε αυτήν την ημέρα και ηλικία, το να έχεις ένα προσωπικό που να μοιάζει ακριβώς το ίδιο είναι απαράδεκτο. Δεν μπορείτε να πείτε ότι είστε ανοιχτοί στην ένταξη και την πολυμορφία εάν δεν έχετε καμία εκπροσώπηση. Και δεν εννοώ ότι παίρνετε τον κριτή hip-hop token ή τον κριτή tap token. Θα βρείτε επαγγελματικές μπαλαρίνες χρώματος. Θα βρείτε επαγγελματίες σύγχρονους χορευτές χρώματος. Δείχνεις τη γκάμα του τι υπάρχει εκεί έξω.
Η υποεκπροσώπηση είναι ένα πρόβλημα επειδή δεν δίνετε στους νέους χορευτές τη δυνατότητα να κοιτάζουν έξω και να βλέπουν τον εαυτό τους σε 10 χρόνια ή 15 χρόνια ή 20 χρόνια. Ως ηγέτης ενός διαγωνισμού, νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό για τους χορευτές να γνωρίζουν ότι ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος από ό, τι μοιάζουν. Είστε σε θέση να κατακτήσετε οποιοδήποτε όνειρο, φιλοδοξία ή στόχο ανεξάρτητα από το τι, ειδικά αν γνωρίζετε ότι είστε αγκαλιασμένοι, υποστηρίζονται, γίνονται αποδεκτοί και «βλέπετε»! Ως μια κοινότητα επαγγελματιών καλλιτεχνών που επενδύουν στην επόμενη γενιά που είναι τόσο όμορφα διαφορετική, πρέπει να δεσμευτούμε να δώσουμε το παράδειγμα για τον κόσμο που θα ακολουθήσει.