Αν είχα ένα δολάριο για κάθε φορά που το έχω ακούσει, ίσως θα μπορούσα να δωροδοκήσω μερικούς νεκρούς μπαμπάδες για να επιστρέψω στα παιδιά τους. Ενώ καταλαβαίνω μεγάλο μέρος της ρητορικής για τις γυναίκες που μεγαλώνουν τα αγόρια, προορίζεται να ενθαρρύνει (ή ίσως ντροπή) τους άντρες να κατέχουν τις γονικές τους ευθύνες, συχνά μοιάζει περισσότερο με μια βαριά κριτική των ανύπαντρων μητέρων. Επειδή πρέπει να καταλήξουμε πιο σκληρά στον γονέα που παραμένει, σε αντίθεση με τον γονέα που έφυγε, σωστά;
Υπάρχουν πολλές γυναίκες στην κοινότητά μας που μεγαλώνουν παιδιά με περιορισμένη την ανύπαρκτη υποστήριξη από τον άλλο γονέα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό, και έχουμε σοβαρή δουλειά να κάνουμε όταν πρόκειται να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους μας να είναι υπεύθυνοι για το πότε και πού γεννούν ένα παιδί και με τους οποίους, ωστόσο, κάνουμε λίγα για να υποστηρίξουμε τις ανύπαντρες μητέρες και τα παιδιά τους συνεχίζει να διαδίδει ρητορική για το πώς αυτές οι γυναίκες δεν μπορούν να μεγαλώσουν γιους που έχουν ήδη.
Μεγάλο μέρος αυτής της συνομιλίας προέρχεται από έναν τόπο κρίσης που δεν συνδυάζεται με την προθυμία δράσης. Πόσοι από τους άνδρες που λένε ότι μια γυναίκα δεν μπορεί να μεγαλώσει έναν νεαρό άνδρα εθελοντικά με τα αγόρια στην κοινότητά τους; Πόσοι από εμάς έχουμε αφιερώσει χρόνο για να προσπαθήσουμε να συνδέσουμε παιδιά χωρίς πατέρες με ανυπόμονα αδέλφια που μπορούν να χρησιμεύσουν ως μέντορες και να παίξουν θείους; Επιπλέον, είναι ανόητο να ενεργείς σαν η έλλειψη πατέρα να πονάει μόνο τα μικρά αγόρια. Τα κορίτσια χρειάζονται επίσης ανδρικές μορφές στη ζωή τους. Εάν ο πρώτος άντρας με τον οποίο έχει μια σοβαρή σχέση είναι κάποιος που αντιμετωπίζει ρομαντικά, μπορεί να αντιμετωπίσει μερικές πολύ πραγματικές προκλήσεις στη διαχείριση των αλληλεπιδράσεών τους με το αντίθετο φύλο.
Τα παιδιά και των δύο φύλων χρειάζονται αγάπη και θετικές αλληλεπιδράσεις και με τα δύο φύλα, αλλά το μοντέλο Cliff και Claire δεν είναι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό. Η ανύπαντρη μητέρα των δύο θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο γιος και η κόρη της περνούν χρόνο με τον αδερφό της. Ο πατέρας που δεν μπορούσε να το κάνει να δουλεύει με τη μητέρα των παιδιών του θα πρέπει να λογοδοτήσει αν επιλέξει να αφήσει την περιφρόνησή του για τη μαμά να απομακρυνθεί από τους σπόρους του. Το ζευγάρι λεσβιών πρέπει να έχει μερικούς αξιόπιστους θείους για να επιτρέψει στα παιδιά τους να βιώσουν την αγάπη ενός άνδρα.
Οι γυναίκες μπορούν, στην πραγματικότητα, να μεγαλώσουν γιους για να είναι καλοί άντρες. Αυτό το ξέρουμε γιατί το έχουμε ξαναδεί ξανά και ξανά, ειδικά τις δύο τελευταίες γενιές που εμφανίστηκαν σε αυτήν τη χώρα. Είναι αυτή η ιδανική κατάσταση; Όχι και ούτε είναι ένα σπίτι δύο γονέων με αμφισβητούμενη σχέση μεταξύ της μητέρας και του πατέρα ή ενός συντρόφου που είναι σωματικά παρών, αλλά συναισθηματικά απουσιάζει. Δεν υπάρχει ενιαία, εγγυημένη φόρμουλα για ένα νοικοκυριό που θα παράγει ένα ευτυχισμένο, υγιές παιδί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να ενθαρρύνουμε περισσότερα ζευγάρια να μεγαλώσουν τα παιδιά ως μονάδα, αλλά απλώς να προσφέρουμε ότι δεν μπορούμε να πούμε στις γυναίκες ότι είναι ανίκανες να κάνουν κάτι που ήδη κάνουν ή ότι έχει γίνει ολοκληρώθηκε με επιτυχία ξανά και ξανά.
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
