Χρώμα δρόμουΠίστωση: Van ChaplinΟι δρόμοι και τα τείχη του μπλοκ δεν αποτελούνται συνήθως από θεαματικούς κήπους, αλλά μερικές φορές αυτά τα αντιαισθητικά στοιχεία προσφέρονται τέλεια για να μεγαλώσουν κάτι όμορφο. Τα πολυετή σύνορα της Barbara και του Rob Wolin είναι ένα λαμπερό παράδειγμα.
Φεύγοντας από τα δέντρα
Όταν αυτό το ζευγάρι του Ντάλας ολοκλήρωσε το σχεδιασμό του σπιτιού του γύρω από τις μεγάλες, παλιές βελανιδιές που σκίαζαν την περιουσία τους, διαπίστωσαν ότι το μπροστινό μέρος του σπιτιού θα χρειαζόταν να αντιμετωπίσει το δρόμο. Δυστυχώς, οι γείτονες είχαν ήδη τοποθετήσει ένα ψηλό τείχος προστασίας απορρήτου κατά μήκος της γραμμής του ακινήτου, ακριβώς μπροστά στο σπίτι τους. Κάλεσαν τον φίλο και τον κηπουρό Μπιλ Σιάμαν να δουν αν το σχέδιό τους θα μπορούσε να σωθεί.
«Λατρεύω ένα καλό παζλ», λέει ο Bill, «και είμαι πεπεισμένος ότι όσο περισσότεροι περιορισμοί υπάρχουν σε ένα έργο, τόσο πιέζεται η φαντασία μου και επομένως τόσο καλύτερο γίνεται το αποτέλεσμα». Έτσι ο Μπιλ άρχισε να εργάζεται και διαπίστωσε ότι υπήρχαν πολλοί περιορισμοί για να εμπνεύσουν το σχέδιο. «Είχαμε αρκετά έντονα συναισθήματα για να αφήσουμε το υπάρχον τοπίο να οδηγήσει το σχέδιο», λέει η Barbara. «Δεν θέλαμε να κατεβάσουμε δέντρα και θέλαμε το σπίτι να λειτουργεί με το τοπίο. Υποθέτω λοιπόν ότι ο σχεδιασμός ήταν μια εξέλιξη των ειδών ».
Δημιουργία λύσεων
Το πρώτο πράγμα που αντιμετώπιζε ο Μπιλ ήταν η θέα από το μπροστινό μέρος του σπιτιού. «Επειδή το σπίτι κάθεται πλάγια στην παρτίδα, βλέποντας το δρόμο και το τείχος προστασίας απορρήτου, έπρεπε να καταλάβω πώς να μετατρέψω αυτά τα στοιχεία σε μια ελκυστική μπροστινή αυλή», λέει ο Bill. Η άλλη πρόκληση ήταν να δώσει στους Wolins μια αίσθηση προορισμού όταν οδήγησαν το μακρύ δρόμο τους. «Ήθελαν η είσοδος στο σπίτι τους να είναι μια ευχάριστη εμπειρία», λέει. 'Γιατί λοιπόν να μην κάνουμε το περίγραμμα του δρόμου το καλύτερο μέρος του κήπου;'
Ο Μπιλ θεώρησε αρχικά να μαζεύει τον τοίχο για να ταιριάξει με το υπάρχον σπίτι ή να φυτέψει έναν ψηλό φράκτη, αλλά επειδή ο δρόμος είναι το μόνο ηλιόλουστο μέρος της αυλής, φαινόταν πιο φυσικό να καλύπτει τον τοίχο με πολύχρωμα πολυετή φυτά. «Καταλήξαμε απλά να ζωγραφίζουμε τον τοίχο και στη συνέχεια να βάζουμε έναν συνδυασμό φυτών που θα ευδοκιμούσαν στον ήλιο, δίνοντας μια μακρά εμφάνιση χρώματος», λέει ο Bill. Η πραγματική πρόκληση, ωστόσο, ήταν να χρησιμοποιήσετε φυτά που θα καλύπτουν τον τοίχο και θα φαίνονται καλά όλο το χρόνο. Και οι δύο πλευρές του δρόμου είναι τώρα γεμάτες με έντονο χρώμα: στενά φύλλα ζίννιας ( Zinnia angustifolia ) και το φθινόπωρο φασκόμηλο ( Salvia greggii ) σε πλήρη άνθιση, ένας θάμνος πεταλούδας που στέλνει φωτεινά λουλούδια πάνω από τον τοίχο και αρωματικά asters ( Aster oblongifolius ) πέφτοντας απότομα στην πλάτη. Ακόμα και το χειμώνα, ο Κόλπος muhly ( Muhlenbergia filipes ) και άλλα διακοσμητικά χόρτα δημιουργούν μια εντυπωσιακή εμφάνιση. Ο συνδυασμός αυτών των φυτών δίνει στους Wolins μια ανάγλυφη θέα από το σπίτι τους. Στο προσκήνιο, τα πολύχρωμα πολυετή μάσκα καλύπτουν το δρόμο και, στη συνέχεια, τα ψηλότερα χόρτα κρύβουν τον τοίχο, αφήνοντας τους γείτονες & apos; υπάρχοντα δέντρα για να ολοκληρώσετε την προβολή.
«Αυτός ο κήπος είναι πραγματικά η χαρά μου», λέει η Barbara. «Τα πολυετή σύνορα αλλάζουν συνεχώς και πάντα με εκπλήσσει γιατί ξεχνώ πού φυτεύω πράγματα. Τότε μόλις αναδύονται και αρχίζουν να ανθίζουν και αναρωτιέμαι & apos; Από πού προήλθε αυτό; & apos; '
Το 'Driveway Color' προέρχεται από το τεύχος Οκτωβρίου 2004 του Southern Living.