Στην αγαπημένη σας εβδομαδιαία τάξη οπών, οι βρύσες σας ήταν ακριβείς και οι ήχοι σας ήταν πιο καθαροί από το συνηθισμένο - Ώρα! Αλλά όταν ακούτε τη φοβερή λέξη «improv» να βγαίνει από το στόμα του δασκάλου σας και όλοι οι συμμαθητές σας να σχηματίζουν κύκλο, η βρύση σας χαρούμενος αρχίζει να υποχωρεί. Το αστέρι της τάξης σας πηδά στο κέντρο. Αρχίζει να κινείται με μερικά τρίτα, μια ουσία πίσω, γλιστρά στον ήχο μιας τρομπέτας και στη συνέχεια ανεβάζει την ένταση με όλα τα είδη των ποδιών και των τακουνιών. Μακάρι να μπορούσατε να κάνετε το ίδιο, αλλά όταν είναι η σειρά σας, ξαφνικά παγώνετε. Οι νευρικές βρύσες του σας αφήνουν νευρικούς.
Δεν είσαι μόνος. Ακόμη και ο κύριος βρύσης Lynn Schwab, δάσκαλος στο STEPS στο Broadway και χορεύτρια με την Barbara Duffy and Company και το RumbaTap του Max Pollak, έχει μια σχέση αγάπης-μίσους με τη βρύση improv. Και η Barbara Duffy, ιδρυτικό μέλος της American Tap Dance Orchestra, καλλιτεχνική διευθύντρια της Barbara Duffy and Company και κύριος δάσκαλος στη Νέα Υόρκη, συνήθιζε να φοβάται ότι βρισκόταν επί τόπου. Αλλά ο αυτοσχεδιασμός είναι το κλειδί για να έχετε όλες τις απαραίτητες δεξιότητες που θα χρειαστείτε εάν θέλετε να ξεκινήσετε μια καριέρα βρύσης. Μπορεί να είναι τρομακτικό να βασίζεστε σε αυτό που νιώθετε ή ακούτε στη μουσική για κινήσεις, αλλά η ενασχόληση με ήχο σε βαθύ επίπεδο σας επιτρέπει να αξιοποιήσετε τη μοναδική φωνή σας. Επιπλέον, ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να σας βοηθήσει να βγείτε από τα συνηθισμένα μοτίβα σας, δίνοντάς σας τη δυνατότητα να ακούτε και να τα αφήνετε - και να βρείτε ελευθερία στο χορό σας. Τι δεν πρέπει να αγαπάς γι 'αυτό; DS σας μεταφέρει στον αυτοσχεδιασμό της βρύσης για να αντιμετωπίσετε τον μη χορογραφημένο φόβο σας.
Ώρα βηματισμού
Έχετε ακούσει ποτέ για το swing-turn-bebop hoofer, Bunny Briggs, που τζαμάρει με μουσικούς τζαζ, όπως οι Dizzy Gillespie και Charlie Parker; Οι εκπληκτικές δεξιότητες αυτοσχεδιασμού είχαν τους Briggs να παίζουν για μερικούς από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην ιστορία σε ηλικία 8 ετών και να περιοδεύσουν με τις μεγαλύτερες μπάντες μέχρι την ηλικία των 20 ετών. Τι γίνεται με αυτές τις διάσημες στιγμές που μοιράστηκαν οι θρύλοι της βρύσης Jimmy Slyde και ο Count Basie; Είτε στο Speakeasy που λέγεται Cotton Club τη δεκαετία του 1930, το La Cave στις αρχές της δεκαετίας του '90 ή στο Chelsea Studios στη Νέα Υόρκη σήμερα, χορευτές και μουσικοί ήταν πάντα σε διάλογο. Όταν εργάζεστε με μουσικούς, οι tappers προσφέρουν επιπλέον κρουστά και μπορούν να συγχαρώ τους ρυθμούς της τζαζ, δημιουργώντας μια φυσική συνέργεια.
Όπως γνώριζαν οι μεγάλοι, η εκμάθηση του αυτοσχεδιασμού σημαίνει απλώς μάθηση να αλληλεπιδρά με μουσικούς. «Όταν μαθαίνετε να αυτοσχεδιάζετε, τραγουδάτε έναν ρυθμό που θέλετε να παίξετε με τα πόδια σας», εξηγεί ο Duffy. «Η ακρόαση της μουσικής μπορεί να εμπνεύσει αυτούς τους ρυθμούς.»
Αφήστε λοιπόν τα πόδια σας να κάνουν τη σκέψη: Τραγουδήστε έναν ρυθμό και μετά δοκιμάστε να επαναλάβετε αυτόν τον ρυθμό με τα πόδια σας. Τότε τραγουδήστε ξανά τον ίδιο ρυθμό, αλλά αυτή τη φορά, χρησιμοποιήστε διαφορετικά footwork για να δημιουργήσετε τον ίδιο ρυθμό. Καθώς συνεχίζετε να επαναλαμβάνετε την άσκηση, θα ανακαλύψετε το πλήθος των ήχων και των μοτίβων που μπορούν να υπάρχουν σε έναν μόνο ρυθμό.
Kick Your Tap Ego
Μερικές φορές το μεγαλύτερο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί είναι το πόσο καθιερωμένοι αισθάνεστε ως καταπακτή με άλλους τρόπους. Η 25χρονη Shelby Kaufman, χορεύτρια στην εταιρεία εμπνευσμένη από τον Germaine Salsberg, Les Femmes, λέει: «Έχω πατήσει 19 χρόνια και αυτοσχεδιάζω για σχεδόν ένα χρόνο, οπότε έχω μια προσδοκία από τον εαυτό μου. Ήταν ένας αγώνας για μένα να φτάσω στο διαμέτρημα που θέλω να είμαι αυτοσχεδιασμός. Προσπαθώ τόσο σκληρά για να είμαι εντυπωσιακός. '
Αλλά αντί να χτυπήσει τον εαυτό της, ο Kaufman συνειδητοποίησε ότι ο αυτοσχεδιασμός έχει μια τεχνική όπως κάθε άλλη μορφή χορού και ότι η εκμάθηση αυτού του νέου στυλ απαιτεί χρόνο για όλους. Επιπλέον, η περισσότερη εκπαίδευση χορού έχει πολλές δομές ενσωματωμένες σε αυτό: Το να αφήσετε τον εαυτό σας να πάει μπορεί να φαίνεται αποξενωτικό και τρομακτικό. Ο Schwab εξηγεί: «Όταν έχεις ένα συγκεκριμένο επίπεδο χορού και δεν μπορείς να κάνεις ως αυτοσχεδιαστής αυτό που ξέρεις ότι είσαι ικανός ως χορογράφος και ως χορευτής, είναι πραγματικά θλιβερό. Πρέπει να επιστρέψετε στην αρχή και να εμπιστευτείτε ότι θα φτάσετε εκεί - και αυτό είναι δύσκολο για έναν χορευτή. '
Κάντε τα βήματα του μωρού
Λοιπόν, πώς ξεφεύγουμε από αυτά τα αυτο-σαμποτάζ συναισθήματα; Μπείτε στο στούντιο και παρακολουθήστε ένα μάθημα - όπως θα κάνατε για οποιοδήποτε νέο στυλ! Εδώ θα μάθετε τα βασικά αυτοσχέδια βήματα, τα οποία θα γίνουν το λεξιλόγιό σας. «Μπορεί να είσαι προχωρημένος χορευτής, αλλά ένας αυτοσχεδιαστής μωρού», λέει ο Schwab. «Είναι σαν να ακούτε μουσική τζαζ για πρώτη φορά. Υπάρχουν πάντα μικρότερες δομές. Μόλις καταλάβετε τη δομή μιας σύνθεσης, μπορείτε να καταλάβετε πώς αυτοσχεδιάζουν οι μουσικοί. Βρείτε πρώτα ένα αυλάκι. Στη συνέχεια, βρείτε ένα βήμα που ταιριάζει σε αυτό το αυλάκι. Στη συνέχεια, ξεκινήστε να κάνετε θέμα και παραλλαγή από αυτό. Πάρτε τα πάντα ξανά και έχετε μωρό, βήματα μωρού. '
Για να αντιμετωπίσει αυτές τις έννοιες, ο Duffy ξεκίνησε ένα μάθημα αυτοσχεδιασμού στο STEPS στο Broadway της Νέας Υόρκης για να αναλύσει τα βασικά του improv σε ένα μη απειλητικό περιβάλλον. «Δίνω στους ανθρώπους αναθέσεις», λέει. «Βοηθούν τους μαθητές να ξεχάσουν ότι φοβούνται και επίσης να τους δώσουν εργαλεία για να χρησιμοποιήσουν και να πειραματιστούν για να βελτιώσουν τον αυτοσχεδιασμό τους. Λέω συνεχώς στους μαθητές μου να χαλαρώσουν — παίξτε! Δεν είναι εγχείρηση εγκεφάλου! '
Προσθέτει ότι όσο πιο διασκεδαστικό έχετε, τόσο λιγότερο τρομακτικό improv γίνεται, οπότε κάντε το παιχνίδι. (Ο Kaufman σημειώνει ότι κάποιο υλικό Les Femmes προήλθε ακόμη και από αυτόν τον τρόπο.) Για να ξεκινήσετε, δημιουργήστε ένα θέμα: Επιλέξτε ένα βήμα, όπως κράμπες, για να εστιάσετε ως βάση του αυτοσχεδιασμού σας. Πειραματιστείτε με τη χρήση όλων των διαφορετικών ειδών ρολών κράμπας που γνωρίζετε. Στη συνέχεια, απομόνωση: Περιορίστε τον εαυτό σας μόνο στη χρήση συγκεκριμένων ποδιών, για παράδειγμα, μόνο στα δάχτυλα των ποδιών και των τακουνιών (χωρίς ανακατεύματα, πτερύγια, πινέλα κ.λπ.) Ο Duffy προτείνει επίσης να δοκιμάσετε πώς αισθάνεται να λειτουργεί μόνο με διαφορετικές δυναμικές: Τι συμβαίνει εάν κάθε βήμα έχει μεγάλο πόδι σε αυτό; Τι γίνεται αν κάθε βήμα είναι μια εξαιρετικά μικρή κίνηση; Δείτε πόσο δημιουργικό μπορείτε να αποκτήσετε όταν λαμβάνετε συγκεκριμένες παραμέτρους.
Μια διαδικασία
Όλες οι ασκήσεις του Duffy στοχεύουν να σας βγάλουν έξω από τη ζώνη άνεσής σας. Τέτοιες προκλήσεις όχι μόνο θα σας κάνουν πιο αρθρωτό, αλλά και θα διευρύνετε το ρεπερτόριό σας, καθιστώντας ευκολότερο τον αυτοσχεδιασμό όταν τοποθετείτε επί τόπου.
Ο Duffy προσθέτει ότι το improv είναι μια διαδικασία συνεχούς μάθησης. Ακόμα και αισθάνεται ότι δεν το έχει καταφέρει ακόμη! «Για μένα, το improv είναι μια συνεχής διαδικασία για το υπόλοιπο της ζωής μου», λέει. «Να είστε εκεί που βρίσκεστε και να μην συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους. Συνειδητοποιήστε ότι πρέπει να ασκήσετε αυτοσχεδιασμό για να βελτιωθείτε στον αυτοσχεδιασμό. '
Ακόμα κι αν είστε νευρικοί, πάρτε ένα μάθημα και προσπαθήστε να μην κρίνετε τον εαυτό σας ενώ χορεύετε. Εάν μπορείτε να αφήσετε αυτές τις φωνές, μπορείτε πραγματικά να απολαύσετε την ελευθερία που παρέχει ο αυτοσχεδιασμός - και ακόμη και να το βρείτε ένα χρήσιμο εργαλείο στη δική σας χορογραφία.
Ο Brynn Wein Shiovitz γράφει για διάφορες εκδόσεις χορού στη Νέα Υόρκη.
Φωτογραφία της Barbara Duffy στα «Στάδια» του A. Ivaskevich