Αυτή η ομιλία εμπνευσμένη από τη μαύρη γυναίκα βασιλιά «Έχω ένα όνειρο»



Στην αυγή του 21ου αιώνα, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν - Μάντισον και στο Πανεπιστήμιο του Τέξας Α & Μ αναζήτησαν τις απόψεις 137 μελετητών της Αμερικανικής ρητορικής σχετικά με την καλύτερη ομιλία του 20ου αιώνα. Ζητήθηκε από τους εμπειρογνώμονες να αξιολογήσουν την ασημένια γλώσσα με βάση τον κοινωνικό και πολιτικό αντίκτυπο και τη ρητορική τέχνη. Το κορυφαίο σημείο πήγε Ομιλία του Δρ. Martin Luter King Jr. I Have A Dream , παραδόθηκε φυσικά, τον Αύγουστο του 1963 στην Ουάσιγκτον.



Από την # 1 ανακήρυξη, ο Μάρτιν Μέντχορστ, καθηγητής επικοινωνίας ομιλίας στο Texas A&M είπε, {το King's} εύγλωττο όραμα μιας ημέρας όταν τα παιδιά του θα ζούσαν σε ένα έθνος όπου δεν θα κριθούν από το χρώμα του δέρματός τους αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους «έφερε πειστικά το αμερικανικό όνειρο στο πλαίσιο του αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα.

Η ομιλία του Δρ Κινγκ είναι ένα θεμελιώδες κείμενο του αμερικανικού πειράματος, αλλά οι λέξεις δεν μεταδόθηκαν από ψηλά. Γράφτηκαν για αρκετά χρόνια, η ομιλία και τα θέματα της εξελίχθηκαν μια ποικιλία πηγών πέρα από την Αγία Γραφή, τη Χώρα Μου », και τη Διακήρυξη της χειραφέτησης. Ακόμη και η επαναλαμβανόμενη επανάληψη I Have A Dream εμπνεύστηκε από έναν συνάδελφο ιεροκήρυκα, την Prathia Hall, ακτιβιστή που ηγήθηκε μιας ομάδας προσευχής στο Sasser της Γεωργίας στις 10 Σεπτεμβρίου 1962, στο ιερό έδαφος όπου η εκκλησία Mount Olive Baptist στάθηκε μια μέρα πριν . Κάηκε στο έδαφος από τον Ku Klux Klan. Η αίθουσα βλέποντας το σπίτι της λατρείας μειώθηκε σε τίποτα, καθώς δεν εμφανίστηκαν πυροσβέστες για να σώσει το Όρος Ελιάς.





Ένα τεράστιο αλλά ομαλό πλήθος άκουσε το Prathia Hall (πρώτο πλάνο, αριστερά), έναν υπάλληλο της Συντονιστικής Επιτροπής Μη-βίαιων φοιτητών στο Selma της Αλαμπάμα, να δίνει μια ισχυρή ομιλία 20 λεπτών σχετικά με τις συνθήκες στις νότιες πόλεις καθώς οι μαύροι αγωνίζονται για φυλετική ισότητα, κατά τη διάρκεια μια μαζική διαδήλωση στο Κοινοβούλιο Hill που διαμαρτύρεται για τη φυλετική βία στις Ηνωμένες Πολιτείες. (Φωτογραφία από Bettmann Archive / Getty Images)

Η εκκλησία ήταν ένας τόπος συνάντησης για την Επιτροπή Μη Βίαιης Συντονιστικής Επιτροπής (SNCC), στην οποία προσχώρησε ο Hall το 1962. Ήταν η πρώτη γυναίκα αξιωματικός του χωριού στην αγροτική Νοτιοδυτική Γεωργία, η οποία περιελάμβανε την Terrell County, γνωστή ως Terrible Terrell, γνωστή ως. Επικράτεια Tombstone, ένα σκοτεινό νεύμα στους πανταχού παρόντες ακτιβιστές βίας που αντιμετώπισαν. Ο ντόπιος σερίφης και οι φτωχοί του απειλούσαν τις συναντήσεις και τις μάζες και πραγματοποίησαν ιδιαίτερη εχθρότητα για εξωτερικούς ταραχές όπως η Hall και ο συνεργάτης της Αναθ. Charles Sherrod . Στις 6 Σεπτεμβρίου, τρεις μέρες πριν φυτέψει τον σπόρο των ονείρων στο μυαλό του Βασιλιά, Hall υπέστη μια ήπια πληγή όταν οι διαχωριστικοί νυχτερινοί αναβάτες πυροβόλησαν το σπίτι όπου έμενε.



Μέσα στα συντρίμμια, ο Hall ηγήθηκε της επιφυλακής που παρακολούθησαν 50 Αφροαμερικανοί, συμπεριλαμβανομένου του Dr. King και του Αναθ. James Bevel . Στα 22, η Hall είχε πρόσφατα αποφοιτήσει από το Temple University με πτυχίο πολιτικών επιστημών, αλλά ήταν βετεράνος πολιτικών δικαιωμάτων. Βυθίστηκε στις αρχές της μη βίας κατά τη διάρκεια του γυμνασίου στο Fellowship House, μια οργάνωση κοινωνικής δικαιοσύνης στην πόλη της Φιλαδέλφειας, PA. Ενώ στο κολέγιο, συνελήφθη προσπαθώντας ενσωμάτωση του Barnes Drive-In , ένα εστιατόριο Annapolis δίπλα στο State House, για το οποίο έκανε φυλάκιση. Η Hall γνώριζε επίσης από τον άμβωνα, καθώς ο πατέρας της ίδρυσε το Mount Sharon Baptist Church το 1938. (Ο Rev. Berkeley Hall θεώρησε την Prathia τον διάδοχό του, η οποία θα αποφέρει καρπούς το 1978 όταν ανέλαβε.)

Η Hall ήταν γνωστή για τις ρητορικές της ικανότητες και θεωρήθηκε από μόνη της πάστορας του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων, πολύ πριν ακολούθησε επίσημα την κλήση της. Στο όρος Sharon, η μητέρα της Prathia Ruby είχε τα παιδιά να παίζουν μπροστά στην εκκλησία, οπότε η δημόσια ομιλία της άρχισε να είναι νέα και έγινε η τηλεφωνική της κάρτα. Χρόνια μετά, Ο γραμματέας του SNCC Judy Richardson συγκίνησε μεταγράφοντας την κασέτα ήχου ενός κηρύγματος που έδωσε ο Hall στο Μπέρμιγχαμ, περιγράφοντάς την ως γυναίκα που θα μπορούσε να μαγνητίσει απολύτως μια μαζική συνάντηση… μια τέτοια εντολή της γλώσσας. Ήταν πνευματικός ηγέτης της SNCC με κάθε τρόπο, και πάντα γρήγορη με το Word. Συνεργάτες του SNCC τα έκαναν πειράγματα ως Hall-thia Hall.

Ο Δρ Κινγκ γνώριζε τον Αιδεσιμότατο Hall μέσω του Fellowship House και την αμοιβαία προσήλωσή τους στην κοινωνική δικαιοσύνη. Από όλους τους λογαριασμούς, ήταν ερωτευμένος με τις προικισμένες ρητορικές δεξιότητες της Prathia και ήταν και οι δύο ομιλητές στην πρώτη επέτειο του εορτασμού του Πρόγραμμα Albany . Ο αγώνας του Mount Olive ξεκίνησε με τη συγκέντρωση να ενώνει ένα ήσυχο τραγούδι. Claude Sitton του Νιου Γιορκ Ταιμς είπε ότι η ομάδα τραγούδησε We Shall Overcome, καθώς ένα τσιγάρο καπνού ανέβηκε από τις στάχτες της εκκλησίας… Τα λευκά στα αυτοκίνητα που περνούσαν αργά παρελθόν κοίταξαν και δεν είπαν τίποτα. Ακολουθώντας το τραγούδι, ο Hall έδωσε μια προσευχή που περιλάμβανε τις γραμμές Lord, θα είμαστε ελεύθεροι. Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι, ώστε τα παιδιά μας να μην χρειάζεται να μεγαλώνουν με κεφάλια κεκλιμένα.



Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...

Καθ 'όλη τη διάρκεια της προσευχής, ο Hall επανέλαβε επίσης τη φράση I Have A Dream, ακολουθούμενη από ατομικές εκκλήσεις για φυλετική δικαιοσύνη και ισότητα. Τα συγκεκριμένα πράγματα που ζητούσε η Hall έχουν χαθεί στα χρονικά, αλλά σίγουρα έκαναν μια εντύπωση στον φίλο της Martin Luther King Jr. Εδώ είναι ο βιογράφος του Hall (και η συνάδελφος του υφάσματος) Courtney Pace's λογαριασμός σε Ελευθερία πίστη :

Μετά την υπηρεσία, ο King ζήτησε και έλαβε την άδεια του Hall να χρησιμοποιήσει τη φράση που έχω ένα όνειρο στο δικό του κήρυγμα. Ο Hall ήταν ένα αρκετά ιδιωτικό άτομο γενικά και σίγουρα δεν ήταν αναζητητής προσοχής. Δεν καυχιόταν για τη σύνδεσή της με τον King, ωστόσο, αργότερα στη ζωή του, όταν φίλοι ρώτησαν για το ρόλο της στο όνειρο, επιβεβαίωσε ότι ο King προσαρμόζει τη φράση από τη χρήση της. Ήταν γρήγορο να πει ότι ο Βασιλιάς έκανε την ομιλία δική του και δεν την λογοκλοπή.

Για χρόνια, οι φήμες επέμεναν ότι ο Χαλλ συνέβαλε την αθάνατη φράση, αλλά η μετριοφροσύνη στο ρόλο της στο αριστούργημα του Κινγκ το κράτησε κάτω από αναδιπλώσεις. Χρόνια αργότερα, ο Rev. Bevel θα έλεγε στους ιστορικούς ότι ναι, η ομιλία του Hall στο Mount Olive ήταν η έμπνευση. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει επίσημη τεκμηρίωση, κασέτα ή χειρόγραφες σημειώσεις μαρτύρων, ορισμένοι μελετητές παραμένουν ύποπτοι, αν και όπως σημειώνει η Pace στη βιογραφία της:

Είτε ήταν η μόνη πηγή του ή απλώς η σπίθα που κορυφώθηκε χρόνια επιρροής, μόνο αφού είδε προσωπικά το όνειρο του Hall στη Νοτιοδυτική Γεωργία ο Βασιλιάς άρχισε να χρησιμοποιεί τη φράση στο κήρυγμα του.

Ένα χρόνο αργότερα, η Hall μετακόμισε στη Selma, όπου έδωσε μαρτυρία για το βάναυση επακόλουθο της Ματωμένη Κυριακή . Η βία άλλαξε την πορεία της ζωής της. Σε ένα δοκίμιο για την επίπτωση από τα τρομερά γεγονότα στη γέφυρα Edmund Pettus, έγραψε: Αυτή ήταν μια θεολογική κρίση για μένα. Πήγα σε μια περίοδο πολύ βαθιάς σιωπής μετά από αυτό. Αποχώρησα. Είχα τραυματιστεί βαθιά. Έφυγα σύντομα από το Νότο. Ήταν σε σύγκρουση, αλλά παρέμεινε αφοσιωμένη στη μη βία. Το 1966, καθώς το SNCC άρχισε να αμφισβητεί αυτές τις αρχές, ο Hall εγκατέλειψε τον οργανισμό.

Οι διαδηλωτές πολιτικών δικαιωμάτων, με επικεφαλής τον Δρ Martin Luther King, περνούν από ομοσπονδιακούς φρουρούς καθώς πηγαίνουν από το Selma στο Μοντγκόμερι στις 23 Μαρτίου 1965 στην Αλαμπάμα, στο τρίτο σκέλος των πομπών του Σέλμα στο Μοντγκόμερι. Ο Μάρτιος Selma-to-Montgomery για τα δικαιώματα ψήφου έληξε τρεις εβδομάδες και αντιπροσώπευε την πολιτική και συναισθηματική κορυφή του σύγχρονου κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων. Η πρώτη πορεία πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαρτίου 1965 (αιματηρή Κυριακή) όταν 600 διαδηλωτές πολιτικών δικαιωμάτων επιτέθηκαν από κρατική και τοπική αστυνομία. (Η πιστωτική φωτογραφία πρέπει να διαβαστεί - / AFP μέσω Getty Images)

Ο Hall παντρεύτηκε τον Ralph Wynn και εκπλήρωσε το πεπρωμένο της να συμμετάσχει στο υπουργείο. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στην εκκλησία και στην τάξη. Το 1977, έγινε μια από τις πρώτες αφρικανικές-αμερικάνικες βαπτιστικές γυναίκες που χειροτονήθηκαν από τις αμερικανικές βαπτιστικές εκκλησίες και ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στη διάσκεψη υπουργών βαπτιστών της Φιλαδέλφειας και της Βικιότητας το 1982. Έφτασε επίσης στην κορυφή του ακαδημαϊκού χώρου, κερδίζοντας διδακτορικό .ΡΕ. από το Princeton Theological Seminary το 1997. Κατάλληλα, θα συνεχίσει να κατέχει την προεδρία του Martin Luther King στην Κοινωνική Ηθική στη Σχολή Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

Εβενος ονομάστηκε Rev. Prathia Hall Wynn ένα από τα 15 μεγαλύτεροι ιεροκήρυκες μαύρων γυναικών, με ένα απόσπασμα από τον αναθ. Ιερεμία A. Wright του Σικάγο λέγοντας ότι είναι σε μια δική της τάξη που ανεβάζει το ευαγγέλιο σε νέα επίπεδα, ανεβάζοντας τους ακροατές ταυτόχρονα με μια κατανόηση ενός φοβερού Θεού που είναι απαράμιλλη. Η Hall πέθανε από καρκίνο στις 12 Αυγούστου 2002 σε ηλικία 62 ετών. Η ζωή και η κληρονομιά της είναι ασφαλείς, ως αφοσιωμένος ακτιβιστής, αφοσιωμένος θεολόγος, λαμπρός ομιλητής, και η unheralded μούσα πίσω από τους πιο όμορφους στίχους του Μεγαλύτερη ομιλία στην αμερικανική ιστορία .