Δημοσιεύτηκε από την Morwenna Assaf στις 11/10/2020 έωςΕκπαίδευση ΧορευτώνΗ εκμάθηση της λαογραφίας μπορεί να προσθέσει βάθος και αυθεντικότητα στην παράσταση σας Η λαογραφία είναι η ραχοκοκαλιά του χορού. Ως ερμηνευτής επί σκηνής, η παράστασή σας είναι συχνά πιο επίσημη παρά ο άτυπος εορταστικός χορός που μπορεί να βλέπετε οι άνθρωποι να κάνουν στους «δρόμους» του αραβικού κόσμου. Ως αποτέλεσμα, πρέπει να μάθετε τις δεξιότητες ως καλός ερμηνευτής. Χρειάζεται χρόνος και χτίζει. Ο χορός της κοιλιάς προέρχεται από τον λαϊκό χορό της Μέσης Ανατολής και τις κινήσεις των ανθρώπων. Αυτοί οι χοροί είναι φυσικοί για τους ανθρώπους της περιοχής, αλλά στα δυτικά, πρέπει να διδαχθούν. Ένας βασικός λόγος που είναι τόσο σημαντικό να γνωρίζουμε το φόντο του χορού είναι να ξέρεις πού να κάνεις την κίνηση στο σώμα. Οι βασικές κινήσεις πρέπει να αντικατοπτρίζουν τα χαρακτηριστικά και την ιστορία της περιοχής καθώς πολλοί από αυτούς τους χορούς χρονολογούνται από αιώνες.
Υπάρχουν πολλάλαογραφικόςχοροί σε όλη τη Μέση Ανατολή κοινοτικοί χοροί είναι παντού που βλέπετε, καθώς και γυναικείοι και ανδρικοί χοροί. Οι κύριοι τομείς μελέτης είναι ο Λίβανος και η Αίγυπτος, αν και πρέπει επίσης να δούμε τους χορούς χωρών όπως η Τουρκία, το Μαρόκο, η Τυνησία και το Σουδάν. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες συχνά εκπαιδεύονταν από νεαρή ηλικία για να χορεύουν σε εορταστικές περιπτώσεις, όπως οικογενειακές, πολιτιστικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις.
Αυτό το άρθρο είναι μια εισαγωγή στα Dabke και Mawashahat / Samaii.
Το DABKE προέρχεται από τους αρχαίους φοινικικούς χορούς και οι Φοίνικες ήταν οι πρώτοι που το δίδαξαν. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο χορός προήλθε από το Levant όπου χτίστηκαν σπίτια με στέγη από ξύλο, άχυρο και χώμα. Η βρωμιά στην οροφή έπρεπε να συμπιεστεί, πράγμα που απαιτούσε το σκληρό κούμπωμα με ομοιόμορφο τρόπο για να το συμπιέσει ομοιόμορφα. Ντάμπκε είναι ένας χορός γραμμής και σχηματισμού που βρίσκεται σε πολλά μέρη όπως η Παλαιστίνη, ο Λίβανος, η Συρία, το Ιράκ, η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία και η Υεμένη. Ο χορός είναι ένας περήφανος κοινοτικός χορός που γίνεται σε εορταστικές συγκεντρώσεις. Εργάζεται επίσης σε θεατρικά έργα στο Λίβανο. Είναι ο εθνικός χορός του Λιβάνου.
Οι κινήσεις αποτελούνται από το περπάτημα, το άλμα, το γρήγορο πέλμα, τα λάκτισμα και τα πόδια από τα πόδια και τα τακούνια. Οι κινήσεις γίνονται όλα μαζί. Ακόμα και στον Λίβανο (μια μικρή χώρα όχι μεγαλύτερη από την πολιτεία του Ντελαγουέρ), υπάρχουν παραλλαγές στα βήματα και τα στυλ. Αυτό μεταφέρεται στις ΗΠΑ όπου υπάρχουν τσέπες μεταναστών από μια συγκεκριμένη περιοχή. Μπορείτε να πείτε από πού προέρχονται από το dabke που κάνουν ακόμη και προτού τους δώσει η προφορά τους. Ο ηγέτης ή η σταφίδα είναι πάντα στο μπροστινό μέρος της γραμμής. Το rais μπορεί να αλλάξει το βήμα ή να κάνει φανταχτερά βήματα. Η δεύτερη γραμμή συνεχίζει τη γραμμή με τα βασικά βήματα για να διατηρηθεί ο ρυθμός. Η σταφίδα έχει συνήθως ένα tasbih (χάντρες προσευχής), μαλακό χάνκι, κασκόλ ή ένα δεμένο μαντήλι που στριφογυρίζει εγκαίρως στη μουσική. Αυτό είναι το κοινό στυλ dabke. Το πιο επίσημο στιλ dabke είναι πιο φανταστικό, συχνά με ομαδική χορογραφία. Η χορογραφία αποτελείται από ένα βασικό πρόγραμμα σπουδών και κάποιες κινήσεις sharki. Συχνά οι άντρες είναι πολύ δυνατοί στις κινήσεις τους με άλματα, γρήγορες στροφές και βαριά stomping, ακόμη και φωνητικά θαυμαστικά. Παραδοσιακά, οι κινήσεις των κυριών είναι πιο ήπιες και λιγότερο επιθετικές. Το στιλ της παράστασης σήμερα αναμιγνύεται με πιο μπαλέτες και θεατρικές κινήσεις.
Η μουσική Dabke είναι διακριτική με 4/4 φορά με παράκαμψη 6. Αυτό σημαίνει ότι, παρόλο που είναι 4/4, μετράτε 6 βήματα σε κάθε 8 μετρήσεις μουσικής. Υπάρχει πάντα ένας παλμός κάπου με το σώμα. Το Debke είναι μια πολύ ενεργητική μορφή χορού. Το δεξί χέρι κρατά ψηλά και το αριστερό κάτω. Στο Λίβανο, υπάρχουν πολλά στυλ. Τα κύρια στυλ είναι η Beiruty, γνωστή για την πρωτεύουσα της Βηρυτού. Τα στυλ Beledi είναι αυτά από την ύπαιθρο και τα βουνά.
ΚΑΠΕΛΟ MAWASHA / SAMAII
Τα χαρακτηριστικά του Samai Dance περιλαμβάνουν κομψότητα και γαλήνη. Η ερμηνεία δεν είναι τόσο εύκολη. Μια καλή απόδοση στο samai φαίνεται και αισθάνεται αβίαστη αλλά είναι πολύπλοκη στη φύση. Μπορεί να είναι το αραβικό ισοδύναμο των μεγάλων μπαλέτων.
Με ρίζες από την Αραβική-Ανδαλουσία, ο χορός Muwashahat είχε μια αναζωπύρωση στον αραβικό χορό. Δεν υπάρχει πραγματική τεκμηριωμένη ιστορία χορογραφίας και κίνησης. Ως αποτέλεσμα, μεγάλο μέρος αυτού του στυλ αναδημιουργήθηκε μελετώντας την αίσθηση και τους στίχους του τι απομένει από τη μετρημένη ποίηση.
Ο Αιγύπτιος χορογράφος Μαχμούντ Ρέντα προσάρμοσε ένα ανδαλουσιανό στιλ στη σκηνή. Οι χοροί ήταν απαλοί και έτρεχαν με αργές αλλαγές βάρους και χαριτωμένες κυματιστές. Αυτό το στυλ εξακολουθεί να είναι δημοφιλές στη Βόρεια Αφρική και το Levant. Η χορογραφία και η κίνηση του Muwashahat διαφέρουν από τις τυπικές κινήσεις του χορού της κοιλιάς, όπως τα shimmies και τα οκτώ. Μια επιτυχημένη παράσταση πρέπει να δείξει την κατανόηση του χορευτή για το ρυθμό και τη χρήση των κινήσεων για την ερμηνεία της μελωδίας.
Morwenna Assaf
