Είστε νέος στον ανταγωνιστικό κόσμο της αίθουσας χορού; Ακόμη και έμπειροι χορευτές στούντιο μπορεί να μπερδευτούν λίγο από την ποικιλία των στυλ που εμφανίζονται σε διαγωνισμούς αίθουσας χορού. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν δύο σημαντικοί οργανισμοί που επιβάλλουν κυρώσεις σε διαγωνισμούς, το USA Dance και το National Dance Council of America. Αναγνωρίζουν τέσσερις κύριες κατηγορίες χορού για διαγωνισμό: International Ballroom, International Latin, American Smooth και American Rhythm. (Εκτός των ΗΠΑ, οι περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουν και ανταγωνίζονται αποκλειστικά διεθνή στυλ.)
Ζητήσαμε από τους ειδικούς της αίθουσας χορού να αναλύσουν τις κατηγορίες και τα στυλ χορού που εμπίπτουν στην καθεμία.
Διεθνής αίθουσα χορού (στάνταρ)
Το Διεθνές Ballroom, που ονομάζεται επίσης Standard, περιλαμβάνει πέντε χορούς: βαλς, ταγκό, βιεννέζικο βαλς, αργό foxtrot και γρήγορο βήμα. Με χορούς που χρονολογούνται εκατοντάδες χρόνια, το Standard είναι το παλαιότερο στυλ αίθουσας χορού, που αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό στην Ευρώπη. Οι χοροί σε αυτήν την κατηγορία εκτελούνται αποκλειστικά σε κλειστές θέσεις, πράγμα που σημαίνει ότι οι συνεργάτες πρέπει να παραμένουν σε επαφή ανά πάσα στιγμή.
Διεθνής Λατινική
Τα διεθνή λατινικά, που συνήθως αναφέρονται ως απλά λατινικά, περιλαμβάνουν επίσης πέντε χορούς: cha cha, samba, rumba, paso doble και jive. Όπως το Standard, τα Λατινικά αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη πριν αποκτήσουν παγκόσμια δημοτικότητα. Αλλά σε αντίθεση με τους τυπικούς χορούς, μόνο το paso έχει ευρωπαϊκές ρίζες. Το Cha cha και το rumba είναι και οι δύο κουβανέζικοι χοροί, η samba προήλθε από τη Βραζιλία και το jive, ο ταχύτερος από τους λατινικούς χορούς, αναπτύχθηκε από τη Lindy Hop, η οποία γεννήθηκε στις ΗΠΑ. «Αυτό που διακρίνει τα Λατινικά είναι η αισθησιακή σύνδεση ενός ζευγαριού», λέει ο Λατίνος εμπειρογνώμονας Βλαντ Κβάρτιν.
American Smooth
Το American Smooth περιλαμβάνει τέσσερις χορούς προσαρμοσμένους από την κατηγορία Standard - βαλς, τάνγκο, foxtrot και βιεννέζικο βαλς - και ως εκ τούτου συχνά συγχέεται με το Standard. Αλλά το Smooth επιτρέπει κλειστές, ανοιχτές και σόλο κινήσεις χορού, δημιουργώντας μεγαλύτερη ελευθερία στη χορογραφία του ανταγωνισμού. Και παρόλο που κάθε χορός μοιράζεται χαρακτηριστικά με το τυπικό αντίστοιχό του, οι περισσότερες φιγούρες Smooth dance είναι μοναδικές. Το τυπικό και ομαλό τανγκό, για παράδειγμα, και οι δύο χρησιμοποιούν την ίδια κρουστική και παθιασμένη έκφραση εμπνευσμένη από τις ρίζες της Αργεντινής του χορού, αλλά οι βασικές φιγούρες έχουν τέσσερα και πέντε βήματα, αντίστοιχα, καθιστώντας το footwork εντελώς διαφορετικό σε κάθε κατηγορία.
Η Natalie Duke-Honkonen και ο συνεργάτης Joe Hasson χορεύουν μαζί (Ryan Kenner, ευγενική προσφορά του Duke-Honkonen)
Αμερικάνικος ρυθμός
Η κατηγορία American Rhythm περιλαμβάνει πέντε χορούς: cha cha, rumba, swing, bolero και mambo. Με εξαίρεση το swing, το οποίο είναι εγγενές στις Η.Π.Α., οι χορευτικοί ρυθμοί έχουν αφρο-κουβανικές ρίζες και μοιράζονται μια ξεχωριστή δράση ισχίου γνωστή ως «Κούβα κίνηση» Παρόλο που παρόμοια κίνηση ισχίου βρίσκεται επίσης στη λατινική κατηγορία, τα λυγισμένα γόνατα διαφοροποιούν τον τρόπο με τον οποίο οι χορευτές του ρυθμού κινούνται.
Ο χορός Swing απαιτεί λίγο περισσότερη ανάλυση. «Το Swing είναι μια ομπρέλα», εξηγεί η ειδική του Rhythm, Natalie Duke-Honkonen. «Υπάρχουν πολλά διαφορετικά στυλ swing, ανάλογα με τη μουσική και την περιοχή της χώρας στην οποία βρίσκεστε». Από την Καρολίνα shag έως τη δυτική ακτή swing, υπάρχουν σχεδόν 20 διαφορετικές εκδόσεις swing που χορεύονται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ανατολική ακτή της Ακτής είναι το στυλ που συνήθως χορεύεται σε διαγωνισμούς αίθουσας χορού, συχνά σε μουσική μπάντας ή σε ροκ και ροκ παλιού σχολείου.
Ποιος χορεύει;
Ενώ οι περισσότεροι επαγγελματίες τελικά ειδικεύονται σε μία μόνο κατηγορία - Kvartin in International Latin και Duke-Honkonen in American Rhythm, για παράδειγμα - πολλοί ανταγωνιστές ξεκινούν μαθαίνοντας όλα οι χοροί είτε στις διεθνείς είτε στις αμερικανικές κατηγορίες. Στον ανταγωνισμό, αυτό είναι γνωστό ως International 10-Dance και American 9-Dance. Σε κάθε διαγωνισμό, «υπάρχουν οι ίδιοι 19 χοροί από όλο τον κόσμο, ο καθένας με τη δική του προσωπικότητα και καθοριστικά χαρακτηριστικά», εξηγεί ο Duke-Honkonen. Χρειάζεται τεράστια δεξιότητα για να γίνει πρωταθλητής αίθουσας χορού σε οποιαδήποτε κατηγορία.