Αυτή η ιστορία εμφανίστηκε αρχικά στο τεύχος Αυγούστου του ESSENCE.
Η Κούβα είναι μια χώρα αντιθέσεων. Είναι ένα έθνος που καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τους απογόνους των υποδουλωμένων Αφρικανών, αλλά και ένα μέρος όπου αυτές οι επιρροές συχνά αρνούνται και ο ρατσισμός σπάνια αντιμετωπίζεται. Η συγγραφέας Johnica Reed Hawkins ταξίδεψε στο νησί για να εξερευνήσει την αφρικανική ιστορία, παραδόσεις και έθιμα που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας της Κούβας, φέρνοντας στο φως τον αναμφισβήτητο αντίκτυπο της μαύρης κουλτούρας σε μια από τις πιο όμορφες και συναρπαστικές χώρες του κόσμου.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΦΡΟ-ΚΟΥΒΑΝΟΙ
Από το 1789 έως το 1820, η Κούβα, ένα νησί μεγέθους της Πενσυλβανίας, εισήγαγε περισσότερους από 800.000 Αφρικανούς για πώληση ως σκλάβους, αριθμός σχεδόν διπλάσιος από το ποσό που έφερε στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του διατλαντικού εμπορίου σκλάβων. Ορισμένες στατιστικές απογραφής υπολογίζουν ότι οι απόγονοι των σκλαβωμένων Δυτικών Αφρικανών αποτελούν σήμερα περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού της Κούβας. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, για παράδειγμα, εκτιμά ότι το 62% των Κουβανών είναι Μαύρης ή μικτής κληρονομιάς.
Αν και εκμεταλλευόταν την ελεύθερη εργασία για να χτίσει τη χώρα, ο μαυρίσματος της Κούβας τον δέκατο ένατο αιώνα αντιμετωπίστηκε με αντίσταση, προκαλώντας έκκληση για την ευρωπαϊκή μετανάστευση να αντισταθμίσει την επίδραση που είχε το εμπόριο σκλάβων στον πληθυσμό της Κούβας. Ο Χοσέ Αντόνιο Σάκο, ένας διακεκριμένος κουβανός συγγραφέας στις αρχές του 1800, ήταν υποστηρικτής της κατάργησης, αλλά δεν είδε τους Αφρο-Κουβανούς ως μέρος του έθνους που θα εμφανιζόταν από την άλλη πλευρά της δουλείας. Με στάσεις όπως ο Σάκο που επικρατεί σε όλη τη χώρα, η καταστολή του αφρο-κουβανικού πολιτισμού συνεχίστηκε μετά την απαγόρευση της δουλείας το 1886.
Βλέποντας ως απειλή για την ταυτότητα της χώρας, η καλλιτεχνική και θρησκευτική έκφραση της Αφρο-Κούβας αποφεύχθηκε και χαρακτηρίστηκε ως cosa de negros ή κάτι που κάνουν οι Μαύροι. Εκδόθηκαν διατάγματα που θέτουν περιορισμούς στο ντράμ και οι ñáñigos - μέλη μυστικών τελετουργικών κοινωνιών - στοχεύθηκαν από την αποικιακή αστυνομία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1890, εξέχοντες προσωπικότητες ζήτησαν την απαγόρευση της λατρείας της Santería, οι οπαδοί των αφρικανικών θρησκειών κατηγορήθηκαν ψευδώς ότι απήγαγαν και σκότωσαν λευκά παιδιά για τελετουργικούς σκοπούς και ψηφίστηκε νομοθεσία που ποινικοποιεί τις αφρο-κουβανικές συγκεντρώσεις που περιλαμβάνουν κρουστά και χορό. Και παρά την εμπλοκή των Αφρο-Κουβανών στους Πολέμους της Ανεξαρτησίας και το γεγονός ότι οι ανώτερες τάξεις του Απελευθερωτικού Στρατού ήταν γεμάτες με Αφρο-Κουβανείς ήρωες πολέμου όπως ο Antonio Maceo, μέλη της λευκής ελίτ της Κούβας επέπληξαν τους Μαύρους και τη θέση τους στο έθνος.
Μόνο τη δεκαετία του 1920, όταν το κίνημα Afrocubanismo αξιολόγησε τον αφρικανικό πολιτισμό, το Blackness έγινε μέρος της εθνικής ταυτότητας. Για παράδειγμα, ο γιος cubano - μια μουσική συγχώνευση του ισπανικού καναλιού ή τραγούδι, με αφρο-κουβανικά κρουστά - αυξήθηκε σε δημοτικότητα με πράξεις όπως η κοινωνική λέσχη Buena Vista και χρησιμεύει ως σύμβολο του τρόπου με τον οποίο η Κούβα φαντάζεται σήμερα: ως σύγκλιση πολιτισμών.
ΜΑΥΡΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ
Ο αφρο-κουβανικός πολιτισμός είναι κουβανικός πολιτισμός.
Αυτά ήταν τα λόγια του Gilberto Martínez Gutiérrez, ενός αφρο-κουβανέζου καλλιτέχνη που συνάντησα την ημέρα που έφτασα στο Σαντιάγο της Κούβας τον Απρίλιο. Καθώς εγκαταστήσαμε στο λόμπι του ιστορικού Hotel Melía, ο Gutiérrez με οδήγησε στις καλλιτεχνικές του επιρροές, που προέρχονταν σε μεγάλο βαθμό από τον αφρικανικό πολιτισμό που διαπερνά το νησί. Συγκεκριμένα, τα γραπτά του ακτιβιστή και εθνικού ποιητή Nicolás Guillén - πιο γνωστά για την poesía negra ή τη μαύρη ποίηση - έχουν ενημερώσει τους πίνακες του Gutiérrez. Γεννημένος το 1902 στο Camagüey, ο Guillén συνέγραψε ρυθμικά έργα που διερεύνησαν θέματα φτώχειας, επανάστασης και κοινωνικής διαμαρτυρίας.
Ακολουθώντας την πρόταση του Gutiérrez να εξερευνήσω τα πολιτιστικά σπίτια του Σαντιάγο, σταμάτησα από το Σπίτι των Λαϊκών Θρησκειών, το οποίο με έφερε πρόσωπο με πρόσωπο με διαπολιτισμικότητα. Οι εικόνες του Ιησού Χριστού αντιπαρατέθηκαν με μαχαίρια και γεμιστά ερπετά που χρησιμοποιήθηκαν σε τελετές της Σαντέρια, μια συγκρητική συνάντηση του Ευρωπαίου Καθολικισμού και τις πρακτικές της Γιόρομπα και του Ιφα που έφεραν στο νησί από σκλάβους Αφρικανούς. Έμαθα γρήγορα ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Κούβας ακολουθεί κάποιο είδος πρακτικής Santería.
Στο El Cobre, μια πόλη περίπου 14 μίλια έξω από το Σαντιάγο, βρίσκεται το ιερό του Καθολικού προστάτη Virgen de la Caridad, μιας Μαύρης Μαντόνας. Ο άγιος μοιάζει τόσο πολύ με την Αφρική orisha Ochún, με το βαθύ δέρμα της και το λαμπερό κίτρινο φόρεμα, που πολλοί Κουβανοί πιστεύουν ότι είναι ένα και το ίδιο. Ακριβώς απέναντι από το ιερό βρίσκεται ένα χάλκινο και σίδερο γλυπτό γνωστό ως El Monumento al Cimarrón, ή το μνημείο των φυγάδων. Το σύμβολο της αφρικανικής αντίστασης και ελευθερίας, που δημιουργήθηκε από τον Αφρο-Κουβανέζικο καλλιτέχνη Alberto Lescay, τιμά τη μνήμη μιας από τις σημαντικότερες εξεγέρσεις σκλάβων στην ιστορία του νησιού - την επιτυχημένη εξέγερση των Αφρικανών που δουλεύουν στα ορυχεία του El Cobre.
Στην Κούβα, αφρικανικές επιρροές εντοπίζονται παντού, δήλωσε ο Alberto Granado, διευθυντής του Casa de Africa, ενός μουσείου και εκπαιδευτικού κέντρου στην Παλιά Αβάνα. Από τη θρησκεία στην τέχνη και το φαγητό, τα πολιτιστικά στοιχεία αποτελούν μέρος της ταυτότητάς μας. Στεγάζεται σε ένα αρχοντικό του 17ου αιώνα, το Casa de Africa φιλοξενεί αντικείμενα όπως τελετουργικές μάσκες, γλυπτά ελεφαντόδοντου και υφάσματα από αφρικανικές χώρες, μαζί με μια συλλογή συμβόλων Santería που ανήκουν στον Fernando Ortiz, τον ανθρωπολόγο και συγγραφέα που πρωτοστάτησε στη μελέτη του Afro - Κουβανική κουλτούρα. Οι αφρο-κουβανικές οικογένειες από την Αβάνα και τη γειτονική ύπαιθρο φέρνουν τα παιδιά τους να εξερευνήσουν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του σπιτιού - μια μορφή πολιτιστικής διατήρησης όπου μαθαίνουν τις παραδόσεις, τους χορούς, τα τραγούδια και τις λατρευτικές πρακτικές των αρχαίων αφρικανικών πνευματικών τελετουργιών. Αυτή η μεταφορά γνώσης είναι μια ωδή στους cabildos de nación, αφρικανικές εθνοτικές κοινωνίες στην Κούβα που λειτουργούσαν υπό ισπανική κυριαρχία.
Η αφρο-κουβανική παράδοση διατηρείται επίσης στην καθημερινή κουβανική κουζίνα, μου είπε ο ξεναγός μου Μάρθα Ίμπις καθώς φεύγαμε από το Casa de Africa. Οι σκλάβοι χρησιμοποίησαν το εναπομείναν ατζίν - μια πράσινη πιπεριά - γιαμ, yucca, πατάτες και κρεμμύδια για να φτιάξουν το ajiaco, ένα στιφάδο που είναι το εθνικό μας πιάτο, το εθνικό πιάτο. Τα πράσινα φυτά ήταν το κύριο φαγητό που δόθηκε στους σκλαβωμένους Αφρικανούς, δίνοντας τη θέση τους στο fufú de plátano, αγαπημένο των Κουβανών. Και τα δύο πιάτα βρίσκονται στη γειτονιά Paladares, ιδιωτικά εστιατόρια που λειτουργούν συχνά έξω από τα σπίτια των ανθρώπων και φιλοξενούν μερικά από τα καλύτερα φαγητά στην Κούβα.
Ο Ibis, του οποίου η κόρη σπουδάζει ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας, ανέφερε επίσης το Εγκυκλοπαίδεια της Πράσινης Ιατρικής , ένα βιβλίο με αφρο-κουβανικά βότανα που μπορούν να βρεθούν σε πολλά σπίτια. Κατά τη λεγόμενη ειδική περίοδο, δεν μειώσαμε την υγειονομική περίθαλψη - παρά την οικονομική κρίση και βρισκόμαστε στα πρόθυρα της πείνας, λέει ο Ibis. Η φαρμακευτική ιατρική ήταν δύσκολο να βρεθεί, επομένως η χώρα μας εξαρτιόταν από συνταγές φαρμάκων που μεταβιβάστηκαν από τους σκλάβους.
[Σημείωση συντακτών: Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989 οδήγησε στην κατάρρευση της οικονομίας της Κούβας, ωθώντας τη χώρα σε μια ειδική περίοδο από το 1991 έως το 1995, όταν οι εισαγωγές και οι εξαγωγές σημείωσαν απότομη πτώση, η γεωργία και τα συστήματα τροφίμων καταρρέουν και οι Κουβανοί αντιμετωπίζουν πείνα.]
ΡΑΚΙΣΜΟΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
Παρά το κίνημα Afrocubanismo που φέρνει την αφρο-κουβανική κουλτούρα στην πρώτη γραμμή των τεχνών, οι Αφρο-Κουβανοί εξακολούθησαν να απαλλάσσονται πολιτικά, αντιμετωπίζοντας διακρίσεις και διαχωρισμό στη στέγαση, στον χώρο εργασίας και στην κοινωνική ζωή. Ο Gustavo Urrutia, ένας από τους πρώτους αφρο-κουβανικούς αρθρογράφους που δημοσιεύτηκε σε μια μεγάλη κουβανική εφημερίδα, έγραψε στη στήλη του Ideales de una raza, ή Ideals of a Race, το 1932, η Δημοκρατία δεν μπόρεσε να εκπληρώσει την κοινωνική και οικονομική της υπόσχεται [στον πληθυσμό του χρώματος]. Αυτό το υπέροχο επαναστατικό σχέδιο έχει απογοητευτεί και στην πράξη όλα συνωμοτούν μαζί για την αποθάρρυνση και την εξαφάνιση [των Μαύρων].
Η μετα-επαναστατική κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο ήθελε να προωθήσει την εθνική ταυτότητα ως τη μόνη ταυτότητα, οδηγώντας τον Κάστρο να ξεκινήσει μια αντιρατσιστική εκστρατεία το 1959. Το ποσοστό αλφαβητισμού βελτιώθηκε και οι νέοι Μαύροι Κουβανοί εισήλθαν στο εργατικό δυναμικό ως γιατροί, δικηγόροι και μηχανικοί τη δεκαετία του 1980, οδηγώντας πολλοί πιστεύουν ότι η εκστρατεία του Κάστρο λειτούργησε. Ωστόσο, τα κέρδη που έκαναν οι Αφρο-Κουβανοί δεν αντικατοπτρίζονταν στην ηγεσία της χώρας, με τον στρατηγό Juan Almeida Bosque να είναι ένας από τους λίγους Αφρο-Κουβανούς σε θέση πολιτικής εξουσίας στην κυβέρνηση του Κάστρο. Το τέλος των σοβιετικών επιδοτήσεων το 1991 και η έναρξη της ειδικής περιόδου σημείωσαν αύξηση της φυλετικής ανισότητας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η διαρθρωτική κληρονομιά του ρατσισμού σήμαινε ότι οι Αφρο-Κουβανοί αντιμετώπισαν το βάρος των οικονομικών προκλήσεων.
Στο τραγούδι Lágrimas Negras, ή Black Tears, η αμφιλεγόμενη ραπ ομάδα Hermanos de Causa (Brothers of the Cause) μιλά για το νέο κύμα Αφρο-Κουβανών που κουράζονται να σαρώνουν θέματα ανισότητας κάτω από το χαλί: Μην μου πείτε ότι υπάρχει χωρίς ρατσισμό / Επειδή το έχω δει / Μην μου πεις ότι δεν υπάρχει / Επειδή το έχω ζήσει. Τα μέλη της ομάδας Soandres και Pelón δίνουν στους ακροατές μια εικόνα για την περιθωριοποιημένη ύπαρξη των Μαύρων στην Κούβα μέσω της μουσικής τους. Υπήρξαν κάποια οφέλη: Με τις μεταρρυθμίσεις του Ραούλ Κάστρο, όπως η αύξηση των μισθών, η νομιμοποίηση της αυτοαπασχόλησης και η αύξηση των μαύρων αντιπροσώπων στην Εθνοσυνέλευση, το σύγχρονο αφρο-κουβανικό κίνημα πέτυχε να κάνει την κυβέρνηση να αναγνωρίσει τουλάχιστον φυλετική ανισότητα.
ΝΕΟΣ ΕΧΟΣ Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Καθώς περπατούσα στα πλακόστρωτα δρομάκια της Αβάνας στο τέλος του ταξιδιού μου, υπήρχε ένας αισιοδοξία μεταξύ των Αφρο-Κουβανών που ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να επωφεληθούν από νέες οικονομικές ευκαιρίες καθώς το αμερικανικό εμπάργκο χαλαρώνει και επισκέπτες στη χώρα αυξάνουν. Οι ήχοι του γιου γεμίζουν τον αέρα και οι μπάντες charanga μπορούν να βρεθούν σε πλήρη εξέλιξη παίζοντας bongo, μπάσο, τρομπέτα και tres - ένα κιθαριστικό όργανο με τρία σετ χορδών - στις γωνίες του δρόμου.
Με την Κούβα να προετοιμάζεται για μια νέα εποχή, είναι σαφές ότι η αφρο-κουβανική κουλτούρα επηρεάζει τους νεότερους θύλακες της Αβάνας. Το Fábrica de Arte Cubano, ή το κουβανικό εργοστάσιο τέχνης, ένα παλιό εργοστάσιο μαγειρικής λαδιού, για παράδειγμα, έχει γίνει κόμβος δημιουργικών στην πόλη. Ο κουβανός μουσικός hip-hop και Afro-rock X Alfonso βρίσκεται πίσω από το έργο, φέρνοντας το θέατρο, τη μόδα, τη σύγχρονη τέχνη, την ταινία και πολλά άλλα μαζί σε μια στέγη, ενώ ο reggaeton παίζει στο παρασκήνιο. Παρόμοια με τη δουλειά των υποδουλωμένων Αφρικανών με τα απομεινάρια που οδηγούν στο πιάτο που καθορίζει το έθνος, δεκαετίες που πρέπει να κάνουμε περισσότερα με λιγότερα έχει εμπνεύσει μια νέα γενιά κατασκευαστών. Αυτό δεν είναι πιο εμφανές από το Fábrica, όπου η ομάδα χρησιμοποιεί μεταχειρισμένα υλικά όπως παλέτες για να δημιουργήσει ένα ρευστό χώρο για κοινότητες, εκθέσεις και παραστάσεις.
Κατά την επιστροφή στο ξενοδοχείο μου, άκουσα μια γνωστή φράση στο ραδιόφωνο. Το πνεύμα του Cimarrón γέμισε το ροζ Chevy της δεκαετίας του 1950 καθώς ο οδηγός μου έπαιζε το ρεκόρ του Αφρο-Κουβανέζικου μουσικού William Vivanco με το ίδιο όνομα, ένα τραγούδι που λέει ο Vivanco είναι μια ωδή στο ταξίδι των σκλάβων που διέφυγαν από τους Ισπανούς κατακτητές τους και την προσωπική επιδίωξη του Vivanco ελευθερία. Καθώς οι πόρτες της Κούβας ανοίγουν, ξέρω ότι πολλοί Αμερικανοί θα θέλουν να έρθουν για τα αυτοκίνητα. Αλλά ελπίζω να έρθουν για τον πολιτισμό - τον αφρο-κουβανικό πολιτισμό.
8 ΤΟΠΟΙ ΠΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟΚΟΥΒΑΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Κεντρικές Διακοπές , ένας ταξιδιωτικός πράκτορας που προσφέρει εμπειρίες από την αμερικανική κυβέρνηση που είναι εγκεκριμένη από την κυβέρνηση κατηγορία ταξιδιών από άνθρωπο σε άνθρωπο, είναι μια από μια χούφτα εταιρειών με δρομολόγια που εστιάζουν στον αφρο-κουβανικό πολιτισμό. Ορισμένοι ιστότοποι για προβολή:
House of Africa, Αβάνα
Ξεκινήστε από το μηδέν στο έδαφος για ένα πλήρες ιστορικό πλαίσιο του αφρο-κουβανικού πολιτισμού.
Callejon de Hamel, Αβάνα
Θα βρείτε street art, rumba κάθε Κυριακή γύρω στο μεσημέρι και μικρά καταστήματα που μεταφέρουν χάντρες και θεότητες Santería.
Εκκλησία της Παναγίας της Regla, Αβάνα
Αρχικά ήταν ένα στρατόπεδο για σκλάβους Αφρικανούς, αυτή η εκκλησία είναι το σπίτι της La Virgen de Regla (Η Μαύρη Παρθένος της Regla).
Caribbean House, Σαντιάγκο Ντε Κούβα
Πάρτε μέρος σε εκθέσεις τέχνης και απολαύστε μαθήματα χορού.
House of Popular Religions, Σαντιάγκο Ντε Κούβα
Επίσκεψη για μια εισαγωγή στις θρησκείες του νησιού, από τον Καθολικισμό έως τη Σαντέρια έως τις μοναδικές τελετές που συγχωνεύουν τα δύο.
Μουσείο Καρναβαλιού, Σαντιάγο Ντε Κούβα
Μάθετε την ιστορία μιας από τις παλαιότερες και μεγαλύτερες γιορτές του καρναβαλιού.
Ο Βασιλικός Ναός της Παναγίας της Λα Καριντάντ Ντελ Κόμπρ
Αυτό το ιερό γιορτάζει τον παρθένο άγιο της Κούβας Παναγία της Φιλανθρωπίας.
Το Μνημείο του Cimarrón, El Cobre
Η τιμή διέφυγε σκλάβους και μάθετε περισσότερα για την εξέγερση του έθνους στις 24 Ιουλίου 1731.
ΘΕΛΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ESSENCE; Εγγραφείτε στο καθημερινό ενημερωτικό δελτίο για τις τελευταίες ειδήσεις για τα μαλλιά, την ομορφιά, το στιλ και τις διασημότητες.
