Φωτογραφία από τον Gene Schiavone
Βασισμένο αποκλειστικά σε εμφανίσεις, θα νομίζατε ότι ο Keenan Kampa θα πονόταν για σύγχρονα έργα χορού. Η ομορφιά των 5 '8', με το σκελετό της, το αίγλη του Χόλιγουντ και την τάση για τα ισχιοφόρα κορμάκια, έχει το βλέμμα της μόδας που διαχέεται στο στούντιο. Δεν είναι ασυνήθιστο να την βλέπει να φοράει ένα βαμμένο κορμάκι, ένα κόκκινο κραγιόν με κεράσι και μια πλεξούδα στο κεφάλι της, τονίζοντας το σύντομο, νευρικό κούρεμα της.
Αλλά κάτω από αυτό το κομψό εξωτερικό ζει ένας δοκιμασμένος και αληθινός κλασικός χορευτής. Τα μακριά, λεπτά άκρα της δημιουργούν εξαιρετικές γραμμές, που γίνονται πιο όμορφα από τα ελαστικά πόδια της. Ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει το μήκος της, κινείται με βασιλική αύρα - σήμα κατατεθέν της εκπαίδευσής της στην Ακαδημία Vaganova της Ρωσίας. «Ο τρόπος με τον οποίο οι Ρώσοι σας διδάσκουν να χρησιμοποιείτε χώρο γύρω σας είναι πολύ μεγάλος», λέει η Larissa Ponomarenko, μάστερ μπαλέτου και πρώην κύριος χορευτής στο Boston Ballet, που επίσης εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία Vaganova.
Η Keenan πέρασε τρία χρόνια στην Ακαδημία Vaganova, ξεκινώντας από τα 18 της. Παρόλο που ο χρόνος της στη Ρωσία δεν ήταν εύκολος στην αρχή - δεν μίλησε τη γλώσσα και προσπάθησε να ταιριάξει και να κάνει φίλους - κατέληξε να έχει ένα βαθύ αποτέλεσμα Σε αυτήν. Έγινε μια από τις λίγες Αμερικανοί που αποφοίτησαν από το σχολείο και η μόνη που έλαβε το δίπλωμα που προορίζεται συνήθως για Ρώσους μαθητές. Ερωτεύτηκε επίσης τον ρωσικό λαό και τον πολιτισμό.
Μετά την αποφοίτησή της την άνοιξη του 2010, ωστόσο, ο Keenan δεν έλαβε συμβόλαιο από το Maryinsky Ballet, την εταιρεία της Vaganova Academy. Αντ 'αυτού, επέστρεψε στις ΗΠΑ και εντάχθηκε στο Boston Ballet ως μέλος του σώματος του μπαλέτου. Αλλά αυτό το καλοκαίρι, μετά από δύο σεζόν με τη Βοστώνη, η Keenan επιστρέφει στη Ρωσία, όπου μόλις της προσφέρθηκε συμβόλαιο με τη Maryinsky.
Ο Keenan, 23 ετών, μεγάλωσε έξω από την Ουάσινγκτον, και άρχισε να παίρνει μπαλέτο στην ηλικία των 4 ετών στο Conservatory Ballet στο Reston, VA. Σπούδασε με τη σκηνοθέτη Τζούλια Ρέντικ, η οποία βασίστηκε στην εκπαίδευσή της στο ρωσικό σύστημα και μοιράστηκε βίντεο με τους μαθητές της στο Maryinsky και το Bolshoi Ballets, δημιουργώντας μια εκτίμηση για το στυλ. «Όταν το βλέπεις σε τόσο μικρή ηλικία, αυτοί είναι οι χορευτές που προσπαθείς να μιμηθείς», λέει ο Keenan. «Όταν ήμουν στην τάξη, θα τους έβλεπα στο μυαλό μου».
Στις 14, η Keenan παρακολούθησε το πρώτο της καλοκαιρινό πρόγραμμα (στο Boston Ballet, συμπτωματικά). «Ήμουν αποθαρρυνμένος γιατί με βάζω στο χαμηλότερο επίπεδο», λέει. 'Αλλά αυτό έγινε το κίνητρο και η κινητήρια δύναμη μου - να βελτιωθώ και να αποδειχθώ στους δασκάλους.' Και αποδείχθηκε ότι έκανε: Ο Keenan επέστρεψε τον επόμενο χρόνο και τοποθετήθηκε στη δεύτερη υψηλότερη τάξη.
Αν και αποτολμήθηκε κατά τα καλοκαίρια - πέρασε επίσης δύο χρόνια στο θερινό πρόγραμμα του American Ballet Theatre - η Keenan παρέμεινε στο Conservatory Ballet σε όλο το γυμνάσιο. Ένιωσε πρόκληση αλλά άνετα με τον Redick. 'Δεν ήταν η στερεοτυπική σας τάξη μπαλέτου', λέει ο Keenan. «Θα ξοδεύαμε ώρες σε πλιές. Υπήρχαν πολλές εξηγήσεις, πειραματισμοί και εύρεση τι λειτούργησε για μένα. Ποτέ δεν φοβήθηκα να δοκιμάσω τίποτα. '
Η ευκαιρία χτυπήθηκε τον Ιανουάριο του 2007 όταν ο Keenan παρακολούθησε ένα μάστερ με τον καθηγητή της Ακαδημίας Vaganova Gennady Selyutski. Εκείνη την εποχή, ετοιμαζόταν για τον διαγωνισμό μπαλέτου Prix de Lausanne (κατέληξε στους ημιτελικούς). Παρόλο που η Selyutski μιλούσε λίγα αγγλικά, ο Keenan ένιωθε μια ισχυρή σχέση μαζί του - αλλά ήταν ακόμα σοκαρισμένος όταν την πλησίασε μετά το μάθημα και, με τη βοήθεια διερμηνέα, την κάλεσε να σπουδάσει στην Ακαδημία. Αυτή είπε ναι.
Ο Keenan στέκεται κοντά στον ποταμό Neva και το μουσείο κρατικών ερημιτών στη Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας
Μέχρι τον Αύγουστο, η Keenan βρισκόταν στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, καθόταν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου με τους γονείς της, οι οποίοι θα την άφηναν μόνη της σε 24 ώρες. «Δεν ήξερα τι να περιμένω», λέει. «Δεν μπορούσα να φανταστώ τίποτα. Ήμουν αγχωμένος.' Ενώ είχε ακόμα την άνεση της οικογένειας κοντά, έγραψε μια λίστα στόχων. «Υπήρχαν πτυχές διαφορετικών χορευτών που ήθελα να δω μέσα μου», λέει ο Keenan. Έγραψε ότι ήθελε την καλλιτεχνία της Altynai Asylmuratova, πτυχιούχου της Ακαδημίας Vaganova, πρώην prima ballerina Maryinsky και σημερινή καλλιτεχνική διευθύντρια του σχολείου. Ήθελε επίσης να επικεντρωθεί στην ευελιξία της - ήταν πάντα στροφές και πηδά μπαλαρίνα - επιδιώκοντας να πετύχει γραμμές όπως αυτές της Σβετλάνα Ζαχάροβα, άλλου πτυχιούχου της Ακαδημίας και του σημερινού διευθυντή του Μπαλσόι. Σήμερα, η μεγάλη μάχη της Keenan à la seconde βόσκει εύκολα το αυτί της και τα μεγάλα τζετ της έχουν μήκος και σοφίτα.
Η Keenan λέει ότι χρειάζεται χρόνος για να προσαρμοστεί στις αλλαγές και η πρώτη της χρονιά στη Ρωσία ήταν μια πρόκληση. Υπήρχε το γλωσσικό εμπόδιο (ούτε ο καθηγητής της ρωσικής γλώσσας μιλούσε Αγγλικά). Ήταν κρύο και δεν της άρεσε το φαγητό. Έπρεπε να προσαρμοστεί στα πατωμένα (κλίση) δάπεδα του σχολείου. Και οι μαθητές δεν ήταν φιλόξενοι. «Δεν νομίζω ότι μίλησα πολύ τον πρώτο χρόνο. Απλώς περνούσα κάθε μέρα », λέει ο Keenan. Αλλά οι συμμαθητές της τελικά ζεστάθηκαν. «Ο Keenan είναι υπέροχα γοητευτικός, στη σκηνή και στη ζωή», λέει η καθηγήτρια της Ακαδημίας Vaganova, Tatiana Udalenkova. «Έχει ταλέντο για την προσέλκυση ανθρώπων».
Μέχρι το δεύτερο έτος της, η Keenan εγκαταστάθηκε και βελτιώθηκε. Το εκτεταμένο épaulement και το port de bras που φαινόταν να έρχονται φυσικά στους Ρώσους συμμαθητές της άρχισαν να αισθάνονται οικεία. Βρήκε επίσης πρωταθλητή και έμπιστος στην Ούνταλενκοβα. «Έγινε μια μητέρα για μένα», λέει ο Keenan. «Με πήρε κάτω από το φτερό της.»
Η Keenan ήλπιζε να συμμετάσχει στο μπαλέτο Maryinsky, και με την επιτυχία της στο σχολείο, ένα συμβόλαιο φαινόταν πιθανό. Αλλά καθώς πλησίαζε η αποφοίτηση, οι δάσκαλοί της άρχισαν να σηματοδοτούν ότι ενδέχεται να υπάρχουν προκλήσεις. Άκουσε μουρμουρίσματα ζητημάτων θεώρησης (η Keenan λέει ότι είναι μια περίπλοκη διαδικασία για την εταιρεία να προσλαμβάνει αλλοδαπούς) και ανησυχίες σχετικά με την ψυχική πίεση του να είναι ο μόνος Αμερικανός της Maryinsky. Η Ούνταλενκοβα την ενθάρρυνε να συμμετάσχει σε μια εταιρεία όπου θα είχε περισσότερες ευκαιρίες να χορέψει αμέσως. Ο Keenan άρχισε γρήγορα να κάνει εναλλακτικά σχέδια. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους της στο εξωτερικό, είχε πάρει ένα μάθημα εταιρείας με το Boston Ballet σε ένα ταξίδι στο σπίτι. Της είχαν προσφέρει συμβόλαιο. 4 Ιουνίου, την ίδια μέρα που έκανε ακρόαση για το Maryinsky, ήταν η ημέρα που έπρεπε να δώσει στη Βοστώνη μια απάντηση. Αποδέχθηκε.
Η Κέιναν έθαλψε να εγκαταλείψει τη Ρωσία και συγκλονισμένη από την καλλιτεχνική ελευθερία που προσφέρεται στη Βοστώνη - αλλά με τον καιρό, μεγάλωσε για να εκτιμήσει τη ζωή στη νέα της πόλη. «Είναι πραγματικά κάτι ιδιαίτερο να δούμε τον τρόπο που οι χορευτές εδώ μαζεύουν χορογραφία και διαμορφώνονται σε κάθε στυλ», λέει. «Άνοιξε τα μάτια μου στο αμερικανικό μπαλέτο.»
Συνειδητοποίησε επίσης ότι, ως μέλος της εταιρείας, έπρεπε να αναλάβει την τεχνική της. «Τελικά, μου έρχεται και πώς δουλεύω», λέει ο Keenan. «Ένας δάσκαλος σας δίνει μια άσκηση και μπορείτε να ιδρώσετε σφαίρες ή μπορείτε να το κάνετε στα μισά».
Ο Ponomarenko λέει ότι η σχολαστική τεχνική ζει μέσα στον Keenan. «Η εκπαίδευσή της στη Ρωσία είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι ενός παζλ», λέει ο Ponomarenko. «Δεν θα το χάσει ποτέ. Χρειάζεται απλώς μια ευκαιρία να το δείξει. '
Μία ευκαιρία ήρθε το περασμένο καλοκαίρι, όταν ο Keenan προσκλήθηκε για παράσταση σε ένα γκαλά στην Ινδιανάπολη, ΙΝ. Οι διοργανωτές της επέτρεψαν να επιλέξει τον σύντροφό της και ζήτησε από τον Alexey Popov, τον πρώην συνεργάτη της στην Ακαδημία. Συμφώνησαν και πέταξε στη Ρωσία για να κάνει πρόβες μαζί του. Την τελευταία ημέρα εκεί, η Gennady Selyutski, ο ίδιος αρχηγός μπαλέτου που είχε εντοπίσει για πρώτη φορά τον Keenan, έλαβε ξανά μια ειδοποίηση. Ρώτησε τον Keenan αν είχε παραλλαγή που θα μπορούσε να του δείξει. Της ρώτησε αν μπορούσε να κάνει 32 fouettés. «Ω, θεέ μου», θυμάται ο Keenan. «Με παρακολουθεί.» Στη συνέχεια, η Selyutski έφερε τον Yuri Fateyev, τον διευθυντή του μπαλέτου Maryinsky, που της ζήτησε να επιδείξει μια σειρά από βήματα: τένοντα, 16 διπλές πιρουέτες και fouettés (ξανά!). Χόρεψε επίσης ένα τμήμα της παραλλαγής του Κιτρί από τον Ντον Κιχώτη. Στη συνέχεια, ο σκηνοθέτης έφυγε χωρίς να πει ούτε λέξη και ο Selyutski είπε στον Keenan να δει τον Fateyev στο γραφείο του. Μίλησαν για λίγο και στη συνέχεια η Φατιγιέφ της πρόσφερε ένα συμβόλαιο. Αλλά ο Keenan είχε ήδη δεσμευτεί στο Μπαλέτο της Βοστώνης για τη σεζόν 2011–12.
Τώρα, η Keenan θα χορεύει με το Boston Ballet μέχρι τον Μάιο και μετά θα επιστρέψει στη Ρωσία, όπου θα είναι η πρώτη Αμερικανίδα που θα ενταχθεί στο Maryinsky. Όπου και αν καταλήξει στο μέλλον - είτε στο εξωτερικό είτε πίσω στις ΗΠΑ - η Keenan έχει τη δυνατότητα να αγγίξει το κοινό. «Έχω εντοπίσει το βάθος ενός καλλιτέχνη που δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη και πιστεύω ότι θα είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του Keenan», λέει ο Ponomarenko. «Μου έδωσε μικρές ματιές αυτής της καλλιτεχνίας. Ήταν σαν ένα παλλόμενο αστέρι. '
Keenan στο αραβικό κοστούμι του Μπαλέτου της Βοστώνης από το The Nutcracker. Από τον Gene Schiavone
ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Γενέθλια: 3 Φεβρουαρίου 1989
Αγαπημένα μπαλέτα: Scheherazade, Spartacus, Romeo και Juliet
Ρόλοι ονείρου: Ιουλιέτα και Σταχτοπούτα
Ειδώλια χορού: Sylvie Guillem, Altynai Asylmuratova, Svetlana Zakharova
Αγαπημένα φαγητά: Χυμός καρότου και μπισκότα σταφίδας βρώμης. 'Είμαι φανατικός της υγείας και χορτοφάγος.'
Τέλεια ημέρα διακοπών: «Να κάνω παρέα με τις τρεις αδερφές μου, που είναι οι καλύτεροι φίλοι μου, να περπατάω πολύ και να πηγαίνω σε μια συναυλία.»
Μυστικό ταλέντο: Η Keenan σχεδιάζει μπλουζάκια για τους φίλους της με ρωσική Matryoshka ή κούκλες που φωλιάζουν. Ζωγραφίζει κάθε κούκλα με αξεσουάρ, όπως ακουστικά, για να ταιριάζει με τα ενδιαφέροντα των φίλων της.
Πιο δημοφιλή στο iPod της: «Οι δύο αγαπημένες μου ομάδες είναι οι Dr. Dog και The Morning Benders. Αυτήν τη στιγμή ακούω πολλά The Smiths, Bright Eyes και The Shins. Ακούω μουσική πολύ. '
Εργασία ημέρας: Όταν δεν είναι πολύ απασχολημένη, η Keenan εργάζεται στο American Apparel. «Πέρυσι, όταν έφτασα για πρώτη φορά στη Βοστώνη, ψωνίζαι και οι υπάλληλοι ήρθαν σε μένα και ρώτησαν,« Ε, θέλεις να δουλέψεις εδώ; »Πήραν ένα Polaroid και μετά ήμουν στο πρόγραμμα. Ήταν ένα ωραίο κατάστημα γιατί είναι μια διαφορετική ομάδα ανθρώπων - και έχω έκπτωση 50 τοις εκατό. '
Πάντα στην τσάντα χορού της: Βάλσαμο για χείλη Burt’s Bees