Όταν ήμουν 16 ετών, ο καλύτερος φίλος μου σταμάτησε να χορεύει. Ήθελε να γίνει μαζορέτα και να συμμετάσχει στη φοιτητική κυβέρνηση - δραστηριότητες για τις οποίες δεν απαιτούσαν χρόνο οι αυστηροί χοροί μας.
Ήταν η σωστή απόφαση για αυτήν, αλλά ήμουν καταστροφικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι θα μπορούσε να είναι πιο ικανοποιητικό από το χορό ή πώς θα μπορούσε κάποιος να επιβιώσει χωρίς ημερήσια δόση πλίνων. Αλλά το χειρότερο απ 'όλα, ήταν δική μου πρόσωπο - αυτός που στάθηκε δίπλα μου στο barre, αυτός που με ενθάρρυνε, αυτός με τον οποίο αντάλλαξα κάρτες κατά το άνοιγμα της νύχτας. Είχαμε πολλά αστεία, για να μην αναφέρουμε μια δεκαετία κοινών αναμνήσεων.
Λοιπόν, πώς αντιμετωπίζετε όταν ο καλύτερος φίλος σας λέει ότι το au revoir χορεύει; Δεν είναι εύκολο, αλλά μην απελπίζεστε. Υπάρχουν τρόποι για να βεβαιωθείτε ότι η φιλία σας και η καριέρα σας στο χορό θα επιβιώσουν.
Πραγματοποίηση της προσαρμογής
Το πιο δύσκολο κομμάτι της απώλειας του χορού σας μπορεί να είναι το αρχικό χτύπημα. «Ανάλογα με το βάθος της σχέσης, μπορεί να είναι πραγματική απώλεια», λέει ο Δρ Joshua Rosenthal, Psy.D., ψυχολόγος παιδιών και εφήβων στη Νέα Υόρκη.
Αυτό συνέβαινε σίγουρα για την Hanna Tadevich, 16 ετών, της οποίας η φίλη σταμάτησε πρόσφατα να χορεύει αφού πήραν μαθήματα μαζί για επτά χρόνια. «Ήμουν θυμωμένη για λίγο», λέει η Hanna, που εκπαιδεύεται στο Chicago Festival Ballet (CFB). «Ήμασταν καλύτεροι φίλοι, και το μπαλέτο ήταν όπου περάσαμε χρόνο μαζί».
Όταν λαμβάνετε τα νέα, θυμηθείτε ότι ο φίλος σας δεν παραιτείται επειδή θέλει να σας πληγώσει, ενεργεί απλώς προς το συμφέρον της. Γεμίστε το κενό διευρύνοντας τον κοινωνικό σας κύκλο. Δοκιμάστε να καθίσετε με κάποιον νέο κατά τη διάρκεια διαλειμμάτων ή να χαλαρώσετε με έναν χορευτή που ζει κοντά. Η Χάνα έγινε φίλη με μεγαλύτερους μαθητές που την ενέπνευσαν. Μπορείτε να κάνετε το ίδιο με την εγγραφή ενός προχωρημένου χορευτή για να είναι μέντορας σας. Σταθείτε δίπλα της στην τάξη και ζητήστε της δείκτες.
Διατήρηση της σύνδεσης
Θυμηθείτε, ακόμα κι αν η φίλη σας σταματήσει να χορεύει, αυτό δεν σημαίνει ότι σταματά τη φιλία σας «Εκείνη την εποχή, μπορεί να αισθάνεται σαν όλα ή τίποτα», λέει ο Δρ Rosenthal. 'Αλλά δεν σημαίνει ότι η σχέση πρέπει να τελειώσει.'
Ωστόσο, θα πρέπει να κάνετε μια επιπλέον προσπάθεια για να διατηρήσετε τον δεσμό σας, ειδικά εάν εσείς και ο φίλος σας χορού παρακολουθείτε διαφορετικά ακαδημαϊκά σχολεία. Ενημερώστε την ότι σας ενδιαφέρει στέλνοντας περιστασιακά ένα μήνυμα κειμένου ή δημοσιεύοντας ένα σχόλιο στη σελίδα της στο Facebook. Κάντε μια εβδομαδιαία ή μηνιαία ημερομηνία αναμονής, ακόμα κι αν κάνετε την εργασία μαζί. Προσκαλέστε την στις παραστάσεις σας και ανταποδώστε παρευρισκόμενο στις εξωσχολικές της δραστηριότητες. Μπορείτε ακόμη να προσπαθήσετε να βρείτε ένα νέο χόμπι για κοινή χρήση. Η Χάνα και η φίλη της συμμετείχαν σε μια εκκλησιαστική ομάδα και μια χορωδία της κοινότητας, οπότε εξακολουθούν να βλέπουν ο ένας τον άλλο τακτικά και έχουν κοινά ενδιαφέροντα.
Ταξινόμηση των συναισθημάτων σας
Χωρίς τον φίλο σας, «Μπορεί να έχετε συναισθήματα θλίψης, μοναξιάς ή ζήλιας», λέει ο Δρ Rosenthal. «Όταν νιώθεις κάτι, είναι ένα μήνυμα. Είναι δικαίωμά σας να αισθάνεστε εγκαταλειμμένοι, αλλά είναι δική σας ευθύνη να αμφισβητήσετε αυτό το συναίσθημα και όχι απλώς να ενεργείτε σε αυτό. ' Με άλλα λόγια, είναι εντάξει να αναστατωθείτε - η αλλαγή είναι δύσκολη - αλλά είναι επίσης σημαντικό να αντιμετωπίζετε τα συναισθήματά σας. «Ο χορός γίνεται μια οικογενειακή μονάδα για πολλούς μαθητές και ξαφνικά αισθάνεται ότι λείπει ένα μέλος της οικογένειας», λέει ο Kenneth von Heidecke, διευθυντής της CFB. 'Πολλοί χορευτές γίνονται απελπισμένοι.' Αν έτσι αισθάνεστε, ο von Heidecke συνιστά να μιλήσετε με κάποιον που εμπιστεύεστε για αυτό που περνάτε.
Εάν αισθάνεστε μοναξιά, ανήσυχοι και λυπημένοι, αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι η δομή υποστήριξής σας έχει εξαφανιστεί. Τελικά, θα φτιάξετε ένα νέο, αλλά στο μεταξύ, ο von Heidecke ενθαρρύνει τους μαθητές του να βρουν τρόπους για να ανακαλύψουν ξανά τη χαρά τους. «Σταματήστε και σκεφτείτε γιατί μπήκατε στο χορό. Ήταν η μουσική; Η φυσικότητα; ' αυτος λεει. 'Εστιάστε σε αυτό που σας έβγαλε τόσο έντονα στην καρδιά σας - αυτό είναι το καλύτερο φάρμακο.'
Μπορείτε ακόμη και να χρησιμοποιήσετε τα συναισθήματά σας ως ευκαιρία να μεγαλώσετε ως χορευτής. Αυτό έκανε η Ashley Michalek, 18 ετών, όταν ο καλύτερος φίλος της σταμάτησε να χορεύει. Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της σχέσης της Ashley με τη φίλη της την βοήθησε πάντα να την παρακινήσει. «Με βοήθησε να με ωθήσει στο επόμενο επίπεδο», λέει ο Ashley. Όμως, καθώς η Ashley άρχισε να προσαρμόζεται, η δασκάλα της, von Heidecke, είδε μια μετρήσιμη βελτίωση στην ψυχική της εστίαση. «Επανέλαβε τη σκέψη της στην ιδέα ότι ήταν εκεί για τον εαυτό της, οπότε επικεντρώθηκε στις δικές της ανάγκες», λέει. «Δεν πρέπει ποτέ να ανησυχείτε για το ποιος είναι ή δεν είναι στην τάξη. Το μάθημα είναι για εσάς - απορροφηθείτε σε αυτό που χρειάζεστε. ' Ο Von Heidecke λέει ότι είναι συνηθισμένο για τους μαθητές των οποίων οι φίλοι έπεσαν χορό να αποκτήσουν υψηλότερο επίπεδο αυτοπειθαρχίας.
Εάν η απόφαση του φίλου σας εμπνέει συναισθήματα ζήλιας, τα συναισθήματά σας μπορεί να έχουν να κάνουν περισσότερο με έναν εσωτερικό αγώνα για τη δική σας επιλογή να χορέψετε παρά για την έλλειψη συντροφικότητας του φίλου σας. Όπως επισημαίνει ο Δρ Rosenthal, ορισμένοι χορευτές μπορεί να ζηλέψουν τους πρώην χορευτές τους που έχουν περισσότερο χρόνο για άλλες δραστηριότητες, όπως να πάνε σε ποδοσφαιρικούς αγώνες ή να συμμετέχουν σε σχολικά κλαμπ. Εάν αισθάνεστε έτσι, ήρθε η ώρα να επανεκτιμήσετε γιατί χορεύετε. Θα προτιμούσατε να είστε στο στούντιο ή να κάνετε κάτι άλλο; Απαντήστε με ειλικρίνεια και, στη συνέχεια, αποφασίστε εάν θα κάνετε ένα διάλειμμα από το χορό. Απλά βεβαιωθείτε ότι κάνετε το σωστό εσύ .
Προχωρώντας μπροστά
Τι συνέβη λοιπόν με τη φίλη μου μετά την παραίτηση; Στην πραγματικότητα γίναμε πιο κοντά από ποτέ και είμαστε καλοί φίλοι μέχρι σήμερα. Παραμερίζουμε τις κανονικές ημερομηνίες για καφέ και ταινίες - πολύ πιο οικείες ρυθμίσεις από ένα στούντιο. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους του γυμνασίου, επέστρεψε ακόμη και στην τάξη, ώστε να μπορούσαμε να παίξουμε μαζί σε έναν ειδικό αριθμό μόνο για τους ηλικιωμένους.
Ανεξάρτητα από το μονοπάτι που επιλέγουν οι φίλοι σας, χαρείτε τους. Σε τελική ανάλυση, η αληθινή φιλία ξεπερνά πραγματικά τους τοίχους των στούντιο.
Εικονογράφηση του Lealand Eve