Νεκροταφείο της Νέας ΟρλεάνηςΠίστωση: Dwight Nadig / Getty ImagesΚανείς δεν κάνει τον θάνατο όπως ο Νότος. Για αρχάριους, αυτή είναι η Ζώνη της Βίβλου, έτσι πολλοί από εμάς βλέπουμε τον διαχωρισμό μεταξύ των πνιγμένων και των αναχωρημένων ως προσωρινή κατάσταση. Αυτό κρατά την πόρτα μεταξύ εδώ και, λοιπόν, «υπάρχει» ένα είδος στήριξης ανοιχτό. Πολύ το απόγευμα της Κυριακής, άκουσα τη μητέρα μου και τα αδέλφια της να προσπαθούν να καταλάβουν εάν θα γνωρίσουν ο ένας τον άλλον στον παράδεισο. Και αφού όλοι οι άλλοι θα έδιναν τη θεολογική του προοπτική, η μαμά θα διευθετούσε την ερώτηση με τον τρόπο της: «Λοιπόν, απλά πιστεύω ότι θα κάνουμε ξέρω ο ένας τον άλλον. Ποιος θέλει καφέ; '
Όταν ένα αγαπημένο άτομο περνά (BTW, οι Νότιοι δεν πεθαίνουν - πεθαίνουμε, διασχίζουμε, αφήνουμε αυτόν τον θνητό κόσμο ή συνεχίζουμε), παίρνουμε την άνεση σε τελετές κηδείας που τιμούνται στο χρόνο. Δυστυχώς, έχουμε εγκαταλείψει μερικούς από τους παλιούς τρόπους. Εδώ είναι επτά που πρέπει πάντα να προσκολληθούμε ή να συνεργαστούμε για να αναβιώσουμε:
1. Εθιμοτυπία κηδείας
Οι θρηνητές οδηγούν από την εκκλησία στο νεκροταφείο σε μια πομπή αυτοκινήτων, με όλους τους οδηγούς να καίνε τους προβολείς τους. Τα αυτοκίνητα που συναντούν καθ 'οδόν προς τον τάφο τραβούν στην άκρη του δρόμου για να δείξουν σεβασμό στη μαμά & apos; n & apos; em. Όποιος δεν το κάνει δεν ανατράφηκε σωστά.
2. Η κηδεία φόρεμα
Σήμερα, δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπουμε γυναίκες να φορούν παστέλ (εκπλήξεις!), Λουλούδια και παντελόνι στις υπηρεσίες. Την ίδια μέρα, η μητέρα μου και οι αδερφές της είχαν επίσημα φορέματα κηδείας σε μαύρο, ναυτικό ή σκούρο καφέ. Τα μόνα αποδεκτά αξεσουάρ περιελάμβαναν ΠΟΛΥ υποτιμημένο ταιριαστό γοητευτικό και γάντια (γιατί πούμε πενθούμε, δεν ρίχνουμε ένα νυφικό τσάι).
3. Η προβολή
Παρευρέθηκα κάποτε σε μια κηδεία του Νότου με έναν φίλο από το Up North, και θανάστηκε για να δει ένα ανοιχτό φέρετρο στο βωμό. Αλλά οι Νότιοι θέλουν να πείτε αντίο στο Memaw. Και θέλουμε μια ευκαιρία να πούμε πράγματα όπως, 'Δεν φαίνεται φυσική;'
4. Floral μηνύματα από εδώ προς Yonder
Η νύφη μου της Midwestern έμεινε έκπληκτη όταν της είπα ότι οι νότιοι έλκονται από λουλουδάτα πανό που υποδηλώνουν ότι μπορούμε να μιλήσουμε στον Παντοδύναμο μέσω ενός πλαστικού τηλεφώνου που συντονίζεται με το χρώμα (και τοποθετείται στο) σπρέι γλαδιόλας:
«Ο ουρανός κάλεσε — απάντησε η θεία Σίσσι».
«Αν χρειάζεστε κάτι, μαμά, πείτε στους αγγέλους να καλέσουν».
5. Τρόφιμα. Πολλά και πολλά.
Η τραγουδίστρια-τραγουδοποιός του Nashville Kate Campbell έχει ένα τραγούδι που ονομάζεται «Funeral Food» με αυτό το zinger: «Περάστε το κοτόπουλο, περάστε την πίτα - σίγουρα τρώμε καλά όταν κάποιος πεθαίνει». Αυτό ακριβώς το λέει όλα.
6. Παραδοσιακή κηδεία Soundtrack
Ο μπαμπάς αποκαλεί τη σύγχρονη μουσική ευαγγελίου «προσωρινή μουσική». Και ένας από τους θείους μου επιμένει ότι δεν έχει γραφτεί τίποτα που να αξίζει να τραγουδήσω από τη Μεγάλη Ύφεση. Υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί για τα κλασικά κηδεία της Νότιας:
«Amazing Grace»
«Rock of Ages»
'Πολύτιμες αναμνήσεις'
«Η Ημέρα της Χαρούμενης Επανένωσης»
«Όταν όλοι οι τραγουδιστές του Θεού φτάνουν στο σπίτι»
'Θα πετάξω μακριά'
«Δεν θα πρέπει να διασχίσω τον Ιορδανία μόνος»
«Όταν χτυπούν αυτά τα χρυσά κουδούνια»
«Ο Ουρανός σίγουρα θα τον αξίζει όλα»
7. Πήγε αλλά δεν ξεχάσατε
Κρατάμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα μαζί μας - πάντα - λέγοντας ιστορίες για αυτούς όταν συναντιόμαστε. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Νότιοι δεν φοβούνται τα φαντάσματα. Γνωρίζουμε ότι είναι οικογένεια.