Με την πρώτη ματιά, το να είσαι άντρας χορεύτρια έχει σοβαρά προνόμια. Σε τελική ανάλυση, δεδομένου ότι λιγότερα αγόρια από τα κορίτσια σπουδάζουν χορό, οι άντρες συχνά έχουν ζήτηση όταν έρθει η ώρα για χύτευση και οι άνδρες μαθητές είναι επίσης πολύ πιο πιθανό να λάβουν υποτροφίες σε αναγνωρισμένες σχολές χορού και καλοκαιρινές εντάσεις.
Αλλά πολλά αγόρια σταματούν να εκπαιδεύουν το χορό τους λόγω των αγώνων που συνοδεύουν. Από το να βιώνεις εκφοβισμό και ομοφοβικά σχόλια μέχρι να αισθάνεσαι αναγκασμένος να προβάλλεις ως στερεοτυπικά αρρενωπός, το να είσαι νεαρό αγόρι στο χορό δεν είναι καθόλου εύκολο. Για να ρίξουμε λίγο φως σε αυτά τα ζητήματα, Πνεύμα χορού ζήτησε από πέντε άνδρες επαγγελματίες χορευτές να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και να προσφέρουν τις συμβουλές που επιθυμούν να είχαν λάβει ως μαθητές.
Πειράγματα, εκφοβισμός και ομοφοβία
Εκφοβισμός- συχνά προέρχεται από ομοφοβία - είναι ένα από τα πιο κοινά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι άντρες χορευτές. Και αυτός ο εκφοβισμός μπορεί να είναι εξαιρετικά απομονωμένος, ειδικά στο σχολείο.
«Ήταν τόσο απογοητευτικό να είσαι πάντα το περίεργο», λέει ο Abdiel Figueroa Reyes, μαθητευόμενος στο Hubbard Street Dance Chicago. Αρχικά από το Πουέρτο Ρίκο, μετακόμισε στο Λας Βέγκας, NV, με την οικογένειά του σε ηλικία 12 ετών. Αν και βίωσε κάποια χλευασμό από την αρχή, ο εκφοβισμός εντάθηκε καθώς μπήκε στο γυμνάσιο. «Θυμάμαι μερικούς από τους συνομηλίκους μας κατά τη διάρκεια του μαθήματος γυμναστικής που έλεγαν τον φίλο μου και εγώ, λέγοντας'Είστε γκέι;'Ή «Είστε όλοι μαζί;» «Λέει ο Ρέις. «Με έκαναν να νιώθω μόνος και άβολα, σαν ένα μαύρο πρόβατο».
Ο καλλιτέχνης χιπ χοπ Γκάμπε Ντε Γκουζμάν σημειώνει ότι η πλοήγηση στη σκηνή του χιπ χοπ μπορεί να είναι λίγο πιο εύκολη, καθώς ο χορός του δρόμου θεωρείται πιο αρσενικός. Ακόμα κι έτσι, δεν μπόρεσε να ξεφύγει πειράγματα. «Το χιπ χοπ είναι ένα τόσο δυνατό στυλ», λέει. «Αλλά απλώς ως χορευτής οποιουδήποτε στυλ, με πήραν τα αγόρια στην τάξη μου στο σχολείο».
Gabe De Guzman (Fly Girl Photography, ευγενική προσφορά του De Guzman)
Μερικοί άνδρες μαθητές χορού πηγαίνουν στα άκρα για να αντιμετωπίσουν τον εκφοβισμό. Ο Stephen Hanna, κτηνίατρος του Μπρόντγουεϊ και πρώην διευθυντής μπαλέτου της Νέας Υόρκης, φοβήθηκε να πειράζεται ως νεαρός έφηβος και κατέληξε να κατασκευάζει ένα περίπλοκο ψέμα για να κρύψει την αγάπη του για το χορό. «Στο γυμνάσιο, θα άφηνα το σχολείο νωρίς για να κάνω μαθήματα μπαλέτου», λέει. «Αν κάποιος ρωτούσε, τους είπα ότι είχα πολύ κακές αλλεργίες και έπρεπε να κάνω μια αλλεργία σε ένα σημείο κάθε μέρα, διαφορετικά δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ». Το ψέμα διαλύθηκε μια μέρα όταν, χάρη στο μεγάφωνο του σχολείου, η Χάνα συγχαίρω για τον ρόλο του σε μια χορευτική παραγωγή. Ακολούθησε εκφοβισμός. Σε εκείνο το σημείο, λέει η Χάνα, ήταν τυχερή που ξεπέρασε το βάρος της κάνοντας πιο έντονα και μαθήματα έξω από την πατρίδα του.
Stephen Hanna (CK Lowry, ευγενική προσφορά Hanna)
Τι γίνεται όμως αν δεν μπορείτε να παραλάβετε και να φύγετε; Και οι τρεις χορευτές συμφωνούν ότι η δημιουργία ενός στενού δικτύου φίλων και μελών της οικογένειας είναι το κλειδί. Ενώ η υποστήριξή τους πιθανώς δεν θα εξαφανίσει τον εκφοβισμό, θα σας δώσει μια αίσθηση προοπτικής. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να συνδεθείτε με άλλους νεαρούς άντρες χορευτές σε όλο τον κόσμο που αντιμετωπίζουν παρόμοιους αγώνες.
Η πίεση να είναι υπερ-αρσενική
Μερικοί άνδρες μαθητές αισθάνονται υποχρεωμένοι να παρουσιαστούν ως στερεοτυπικά αρσενικοί, χάρη στις παλιομοδίτικες ιδέες για το πώς θα έπρεπε να μοιάζει ένας άντρας χορευτής. Ο Zackery Torres εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο «Dance Moms» σε ηλικία 13 ετών. Σε κάθε επεισόδιο, δέχτηκε την ίδια κριτική: «Οι χορογράφοι και οι παραγωγοί είπαν ότι έπρεπε να χορέψω περισσότερο σαν αγόρι ή άντρας. Χρειαζόμουν να μαζέψω, και έπρεπε να φορέσω ρούχα που δεν φαίνονταν υπερβολικά φανταχτερά. '
Zackery Torres (Rose Eichenbaum, ευγενική προσφορά του Torres)
Αυτό το τεύχος έγινε η ιστορία του Torres στην εκπομπή. Τα σκληρά λόγια των συμπατριωτών του, καθώς και των οπαδών του «Dance Moms» στα κοινωνικά μέσα, εμπόδισαν την ανακάλυψή του για την πραγματική του ταυτότητα, τόσο όσον αφορά τη σεξουαλικότητα όσο και το φύλο. «Είμαι σίγουρα ένας πιο θηλυκός άνθρωπος», λέει ο Torres. «Όταν ήμουν νεότερος, όχι μόνο ήμουναγωνίζομαι με τη σεξουαλικότητά μου, αλλά και με την ταυτότητα φύλου μου. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι εξακολούθησαν να μου εξαναγκάζουν αυτές τις στερεότυπες πεποιθήσεις ».
Ο Torres προτείνει ότι όσοι αισθάνονται αυτού του είδους την πίεση κάνουν ένα βήμα πίσω και εργάζονται για την αυτοανακάλυψη - ακόμα κι αν αυτό σημαίνει καθυστέρηση της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας. Μετά το 'Dance Moms' και εμφανίζεται'Διαγωνισμός Ultimate Dance Abby'Αντί να ακολουθήσει επαγγελματικά το χορό, όπως πρότειναν πολλοί, ο Torres αποφάσισε να επιστρέψει στο σπίτι του και να επικεντρωθεί στον εαυτό του και στο στούντιο. Συνειδητοποίησε ότι για να εμποδίσει τους άλλους να τον κάνουν σε κάτι που δεν ήταν, έπρεπε να βρει τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση για να είναι ο πλούσιος εαυτός του.
Έλλειψη ειδικής κατάρτισης για άνδρες
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τα περισσότερα μαθήματα χορού διδάσκονται και αποτελούνται από γυναίκες. Και ενώ το στούντιο μπορεί να είναι ένα φιλόξενο μέρος για αγόρια, μπορούν εύκολα να μείνουν πίσω από τις γυναίκες συνομηλίκους τους χωρίς εκπαίδευση για άνδρες.
Ο Nick Kepley, πρώην επαγγελματίας χορευτής και μπαλέτου του Μπρόντγουεϊ, είδε για πρώτη φορά αυτήν την καμπύλη μάθησης όταν άρχισε να παρακολουθεί έντονα καλοκαιρινά. «Μεγαλώνοντας με όλες τις γυναίκες δασκάλους, δεν πήρα πολύ συγκεκριμένη ανδρική τεχνική εκτός από τα καλοκαιρινά προγράμματα», λέει ο Kepley. «Και τότε ήταν προφανές σε ποιον από αυτές τις ομάδες πήγανσχολές τέχνης όλο το χρόνοόπου είχαν μαθήματα ανδρών - και που, όπως εγώ, δεν το έκαναν. Ήταν εκφοβιστικό. Πολλά παιδιά παραπονούνται ότι οι άνδρες λαμβάνουν συνήθως υποτροφίες για να πάνε σε προγράμματα μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν λιγότερα από αυτά, αλλά τα αγόρια πληρώνουν το τίμημα με άλλους τρόπους.
Nick Kepley (Whitney Browne, ευγενική προσφορά του Kepley)
Εάν δεν υπάρχουν άντρες για να σας καθοδηγήσουν στο στούντιο σας, κοιτάξτε την ευρύτερη κοινότητα χορού. Πολλοί επαγγελματίες άντρες χορευτές προσφέρουν συμβουλές και τεχνικές συμβουλές στο YouTube και στο Instagram. Μην φοβάστε να επικοινωνήσετε μαζί τους με ένα ευγενικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή μήνυμα και ζητήστε τους να σας δείξουν προς την κατεύθυνση των εντατικών, εργαστηρίων ή προγραμμάτων όπου θα μπορείτε να βρείτε εκπαίδευση για άνδρες.
Η ελπίδα να διατηρηθεί
Το να είσαι άντρας χορευτής είναι αναμφίβολα μια πρόκληση. Αλλά καθένας από τους πέντε χορευτές που πήραν συνέντευξη συμφώνησαν σε ένα πράγμα: Η αποφασιστικότητα, η οδήγηση και η αυθεντικότητα είναι το κλειδί για την επιμονή και την ακμή.
'Εσύ μπορώ βρείτε επιτυχία στον χορό αν είστε παθιασμένοι με αυτό », λέει ο De Guzman. «Υπάρχουν τόσοι πολλοί άντρες χορευτές που έχουν κάνει τα σημάδια τους στην ιστορία του χορού και της ψυχαγωγίας, κάτι που αποδεικνύει μόνο ότι το φύλο δεν υπαγορεύει την επιτυχία. Μην αφήσετε κανέναν να σας πει διαφορετικά. '
Μια έκδοση αυτής της ιστορίας εμφανίστηκε στο τεύχος του Απριλίου 2019 του Πνεύμα χορού με τον τίτλο «Το πρόβλημα του αγοριού».